Type de document : Original Article

Auteurs

1 departement de la langue francaise, faculte des langues etrangeres, universite Azad Islamique, branche centrale de Teheran, Teheranm Iran

2 departement de la langue francaise, faculte des langues etrangeres, universite Azad Islamique, branche centrale de Teheran teheran, Iran

3 Département de la langue française, faculté des langues étrangères, Université Azad Islamique, branche centrale de Téhéran, Téhéran, Iran

10.22129/plume.2022.301559.1199

Résumé

Dans l'objectif de découvrir des réalités plus générales que celles qu'elle a vécues, Annie Ernaux entreprend une forme d'écriture de soi qui perd son caractère individuel et devient plutôt social. Ainsi, elle utilise un "je" énonciateur impersonnel qu'elle nommera "transpersonnel" ce qui signifie que l'instance narratrice ne renvoie pas à une seule personne, à savoir la narratrice, mais à Autrui. Dans cet article, nous avons examiné le "je" ernausien et l'instance focalisatrice sous la lumière des théories narratologiques proposées par Genette, dans certaines œuvres d'Annie Ernaux: Les Armoires vides, La Place, La femme, Les Années et L'Événement, afin de découvrir les enjeux énonciatifs et de discerner la relation qui existe entre les deux instances narratrice et focale.
Cette tendance de la narratrice à se pluraliser aurait certes des effets sur le champ de perception dans le récit. Dans les œuvres de notre corpus qui sont pour la plupart des autobiographies focalisées sur la société (à part Les Armoires vides qui est une œuvre autobiofictive), on s'attendait à une focalisation interne, mais nous avons vu que la narratrice a su habilement changer son foyer de perception, ce qui a augmenté et valorisé le caractère collectif de ses récits.

Mots clés

Titre d’article [Persian]

رابطه میان روایتگر داستان و زاویه دید در آثار آنی ارنو

Auteurs [Persian]

  • نسیم خاقانی 1
  • ندا آتش وحیدی 2
  • مهدی حیدری 3

1 دپارتمان زبان فرانسه، دانشکده زبان های خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

2 گروه آموزشی زبان فرانسه، دانشکده زبان های خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

3 دپارتمان زبان فرانسه ، دانشکده زبان های خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

Résumé [Persian]

با هدف پی بردن به حقایق کلی تر از آنچه که خود تجربه کرده، آنی ارنو، نویسنده فرانسوی، اقدام به خود زندگینامه نگاری ای می کند که ویژگی فردی بودن از آن سلب شده و بیشتر مضمون اجتماعی یافته است. نگارنده ضمیر "من" استفاده شده که به شخص ارجاع نمی شود را " فرافردی" می خواند، در نتیجه روایتگر تنها به یک فرد، یعنی شخص راوی دلالت نمی کند، بلکه به دیگری نیز باز می گردد.هدف از تحقیق حاضر، بررسی روایت شناسی آثار منتخب این نویسنده بر اساس تئوری ژرار ژونت بوده تا به ارتباط میان روایتگر داستان و زاویه دید در این نوشته ها پی ببریم. بر اساس قائده، هنگامی که روایت خودزندگینامه نامه نگاری باشد، زاویه دید نیز درونی است، که این مطلب در آثار ارنو رعایت نشده و همین امر یکی از ویژگی های سبک وسیاق این نویسنده است.

Mots clés [Persian]

  • "راوی"
  • "نگارنده"
  • "زاویه دید"
  • "فردی"
  • "جمعی""