Artaud et le Théâtre oriental

Type de document: Original Article

Auteur

Doctorante, Université Shahid Beheshti

Résumé

Un révolté, Antonin Artaud est un critique acerbe de la société de son époque, il a essayé de bouleverser les systèmes de penser de la culture européenne et française. Dans l'introduction au Théâtre et son Double, il nous représente son époque sous le signe de la «confusion» dont il voit à la base  "une rupture entre les choses, et les paroles, les idées, les signes qui en sont la représentation.". Tout au long de cet ouvrage, il évoque sa grande méfiance envers la culture occidentale et latine qui s'est faite du besoin exclusif de "se servir des mots pour exprimer des idées qui soient claires", puisque pour lui, les idées claires, véhiculées par les mots, sont des idées paresseuses et inutiles qui engendrent  la mort de la pensée. À cette culture occidentale par mots, Artaud préfère la culture orientale par signes et gestes, cette culture qui traduit les idées en les occultant.
            Cet article a pour but de vérifier quels sont les points forts de ce théâtre oriental, rituel et magique dont s’est inspiré le plus grand théoricien du théâtre moderne, et aussi de  fournir des exemples concrets des théories d'Artaud.
 
 

Mots clés


Titre d’article [Persian]

آرتو و تئاتر شرق

Auteur [Persian]

  • سارا طباطبایی
دانشجوی دکتری، دانشگاه شهید بهشتی
Résumé [Persian]

آنتنن آرتو شاعر دیده ور فرانسوی و نظریه پرداز تئاتر مدرن از جمله هنرمندان عصاینگری است که جامعۀ زمان خود را به باد انتقاد می گیرد و در کتاب مشهور تئاتر و همزادش به خصوص به ساختار شکنی تئاتر کلاسیک غربی و لاتین می پردازد. او در این کتاب تئاتر غرب را رد می کند و به تئاتر شرق روی می آورد که بر عکس تئاتر غربی که تا آن روز شالوده هایش بر واژه و کلام برای بیان نظر ها و احساسات استوار بوده، نمادین و اغواگر است. آرتو بر این پندار است که تئاتر غرب با آشکارا بیان کردن مفاهیم در واقع به جای به تفکر واداشتن، ریشۀ تفکر آدمی را می خشکاند. حال آنکه تئاتر شرق با پوشاندن نظر و احساس در لفافۀ نماد ذهن را به کنکاش در حقیقت آنها بر می انگیزد. مقالۀ خاضر تلاشی است برای شناساندن نقاط قوت تئاتر شرق با ارائه مثالهای روشن و شفاف. همچنین تلاشی است برای هر چه شفافتر پاسخ دادن به انی پرسش ها که چرا آرتو تئاتر شرق را برتر و متمایز از تئاتر غرب می داند و تا چه حد در پرورش نظریه های خود از تئاتر سنتی، آیینی و جادویی مشرق زمین الهام می گیرد. 
 
 

Mots clés [Persian]

  • آرتو
  • تئاتر
  • غرب
  • شرق