L’abjection et ses manifestations dans le roman La vie est Ailleurs de Milan Kundera

Type de document: Original Article

Auteur

Doctorant Université Shahid Beheshti

Résumé

Dans ses romans, Milan Kundera, l’écrivain tchèque, donne une importance spéciale au corps et à son influence dans la vie humaine. L’attitude des protagonistes à l’égard de  leurs corps et de leurs âmes se fait comme si ce sujet constitue un aspect primordial de leur vie. En un mot, ils ne sont pas à l’aise avec leur corporalité, la prenant souvent comme un aspect dérangeant et malvenu de leur existence. Dans cet article nous allons étudier le thème de l’abjection et ses manifestations dans le roman La vie est ailleurs. Selon Kristeva, la philosophe française, le phénomène de « l’abjection » a lieu lorsque l’enfant rejette tout ce qui est autre pour lui-même, créant ainsi les frontières d’un moi faible et fragile. En fait, l’auteur de cet article est d’avis que l’abjection est un point de départ sur lequel se forment  la vision des personnages, leurs comportements et  leurs relations avec autrui. Cependant, comme nous allons le voir, le phénomène même de l’abjection reste inconscient, ou plus exactement, à la périphérie de la conscience et nous n’en voyons que les manifestations.
 

Mots clés


Titre d’article [Persian]

خوار ا نگاری و نمودهای آن در رمان زندگی جای دیگری است اثر میلان کوندرا

Auteur [Persian]

  • روح الله نعمت اللهی
دانشجوی دکتری دانشگاه شهید بهشتی
Résumé [Persian]

میلان کندرا، نوسینده چک، در آثارش به جسم وتاثیر آن بر زندگی انسان اهمیت بسیاری می‌دهد. رویکرد شخصیت‌های رمان‌های کندرا نسبت به جسم و روح خود به گونه‌ای است که گویی این موضوع یکی از جنبه‌های مهم و اساسی زندگی آنها به حساب می‌آید. در یک کلام، این شخصیت‌ها با جسمانیت خود راحت نیستند و غالبا آن را به مثابه جنبه‌ای مزاحم و شوم نگاه می‌کنند. در این مقاله ما مضمون ابجکشن و نمود‌های آن را در رمان زندگی جای دیگریست مورد بررسی قرار خواهیم داد. به زعم کریستوا، فیلسوف فرانسوی، پدیدار "ابجکشن" زمانی رخ می‌دهد که کودک هر آنچه را که برایش دیگری محسوب می‌شود دفع می‌کند و اینچنین مرزهای یک " من" ضعیف و شکننده را ایجاد می‌کند. در حقیقت، نگارنده این مقاله بر این باور است که ابجکشن عزیمتگاهی است که رویکرد شخصیت‌ها نسبت به زندگی، رفتار و رابطه آنها با دیگران بر مبنای آن شکل می‌گیرد. با این وجود، همچنان که خواهیم دید، پدیدار ابجکشن، خود به شکلی ناخود آگاه باقی می‌ماند، یا بهتر بگوییم، در مرز‌های آگاهی می‌ماند و ما تنها نمود‌های آن را می‌بینیم.
 

Mots clés [Persian]

  • کندرا
  • کریستوا
  • ابجکشن
  • جسم
  • ابجکشن مادر