Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 17 33 2021 09 01 نام مستعار مردانه، شبح ژرژساند در رمان گابریل Le pseudonyme masculin, fantôme de George Sand dans son roman, Gabriel 195 210 137345 10.22129/plume.2021.286178.1188 FR Tayebeh Hosseinian Docteur en litt&amp;eacute;rature fran&amp;ccedil;aise Enseignante &amp;agrave; l&amp;#039;universit&amp;eacute; Shiraz 0009-0000-1476-0703 Journal Article 2021 05 14 نام، اولین عنصریست که هویت مدنی افراد را تعریف میکند. هستند اما هنرمندانی که نام واقعی خود را به آثارشان اطلاق نکرده اند. خلق نام هنری، ذاتا مقوله ای هنریست؛ اما هنگامی که کاربرد نام مردانه، درمیان ادبای زن رایج شود، معانی دیگری نیز به خود میگیرد. اورور دوپن ازهمین دسته، مکتوباتش را با نام مستعارژرژساند انتشارداده و آن را به عنوان بخشی ازهویت ادبی-اجتماعی خویش به مخاطبان شناسانده است. ارتباط میان نام وهویت، دریکی ازآثاراو بیش ازهمه متجلی ست. <em>گابریل</em>، حکایت زنی ست که به اعتبارنام وموقعیت اجتماعیش، موجودیتی دوگانه را یدک میکشد و این نقطه مشترک، میان شخصیت داستان وخالق اثراست. اما واکنش متفاوت این دو، اولی را ضد قهرمان و دومی را نویسنده ای محافظه کارمی نمایاند؛ که نیتش ازانتخاب هویت مردانه، درنگاه خواننده اثر، محل تشکیک است. مقاله پیش رو میکوشد تا با افشای ماهیت حقیقی شخصیت داستان و ارتباط وی با نویسنده، افق انتظار را درمنظرخواننده روایت ترسیم کند. Le nom est la première notion identitaire. Mais il existe des artistes qui n'ont pas signé leurs œuvres de leur vrai nom. La création d'un nom artistique est en soi un fait poétique mais lorsque l’emploi du nom masculin devient courant chez les femmes, il détient aussi d’autres significations. Aurore Dupin, l’une d’elles, a publié ses écrits sous le pseudonyme de George Sand et ce faisant, a donné ce nom à son identité littéraire et sociale. Le lien entre le nom et l'identité marque particulièrement l'une de ses œuvres, <em>Gabriel</em>. Il s’agit de l'histoire d'une femme qui mène une double vie par le biais du nom que lui a donné l’auteure, ce qui constitue le point commun entre celle-ci et son personnage. Mais leur différence psychologique fait du personnage une anti-héroïne auprès du lecteur et de celle-là une écrivaine conformiste sur les motivations de qui nous avons lieu de nous interroger. Le présent article, envisage le personnage comme le double de l’auteure et essaie de découvrir le rapport existant entre ces deux. Il trace aussi l'horizon de l'attente du lecteur. https://www.revueplume.ir/article_137345_67b50a2aac43f7ce1502dce16dad4dc2.pdf