Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 اعترافات مکان‌های نابودشده اثر بسا میفتیو: ابعاد درون‌نگر فضا در روند نویسنده شدن Confessions des lieux disparus par Bessa Myftiu : Contribution de la dimension introspective de l’espace au devenir de l’écrivaine 469 495 227648 10.22129/plume.2025.533538.1339 FR Sharareh Chavoshain Département de Français, Faculté de Littérature, Université Alzahra, Téhéran, Iran.. 0000-0003-4605-8278 Journal Article 2025 07 09 در کتاب اعترافات مکان‌های نابود شده، بسا میفتیو به بررسی تعامل عمیق بین شخصیت زن/راوی و فضا می‌پردازد که از یک توصیف/تأمل ساده فراتر می‌رود و به یک ارتباط اساسی تبدیل می‌شود. رمان‌نویس موفق می‌شود گفتگویی صمیمی بین راوی و عناصر مکانی، مانند خانه‌ای که در آن زندگی می‌کند و محله‌ی آن، مکان‌هایی که از آن‌ها عبور می‌کند و غیره، ایجاد کند؛ این عناصر به نمادهایی از انعطاف‌پذیری، شکنندگی و فقدان تبدیل می‌شوند. این تعاملات، جستجوئی وجودی را برجسته می‌کند که در آن راوی به دنبال حفظ ارتباط اصیل با فضای متعلق به گذشته خود، علیرغم دستکاری‌ها و تحولات اجتماعی-سیاسی است. هدف تحقیق ما بررسی نقشی است که مکان، که در همه جا حاضر و به طور ظریف توصیف شده است، در شکل گرفتن شخصیت اصلی ایفا می‌کند. همچنین بررسی خواهیم کرد که چگونه عبور از مکان‌ها و یادآوری خاطرات می‌تواند انعکس‌دهنده‌ی درونیات عاطفی و معنوی شخصیت اصلی باشد. خواهیم دید که فضا، که اغلب با حافظه مرتبط است، امکان‌ احیاء شخصیت و همچنین پرورش هویت او را فراهم می‌آورد. میفتیو از طریق نوشته‌هایش، نوستالژی فضاهای دگرگون‌شده یا ناپدیدشده را برمی‌انگیزد و اهمیت آنها را در شکل‌گیری نوشته‌هایش به عنوان فردی که در جهانی در حال تغییر زندگی می‌کند، برجسته می‌کند. <span lang="FR">Dans <em>Confessions des lieux disparus</em>, Bessa Myftiu explore l’interaction profonde entre le personnage féminin/narratrice et l’espace qui transcende une simple description/contemplation pour devenir une communion essentielle. La romancière parvient à créer un dialogue intime entre la narratrice et les éléments spatiaux, tels que la maison qu’elle habite et son voisinage, les lieux qu’elle traverse, etc. ceux-ci devenant des symboles de résilience, de fragilité et de perte. Ces interactions mettent en exergue une quête existentielle où la narratrice cherche à préserver un lien authentique avec l’espace appartenant à son passé, malgré les manipulations et les bouleversements sociopolitiques. Notre recherche a pour objectif, d’étudier le rôle que joue l’espace, omniprésent et subtilement décrit, dans le devenir du personnage principal ; nous allons également vérifier comment la traversée des lieux et le rappel des souvenirs, pourraient refléter l’intériorité émotionnelle et spirituelle du protagoniste. Nous verrons que l’espace, souvent associé à la mémoire, constitue des lieux de ressourcement, mais également des repères identitaires. À travers son écriture, Myftiu évoque la nostalgie des espaces transformés ou disparus, en soulignant leur importance dans la formation de son écriture en tant qu’individu habitant un monde en mutation.</span> https://www.revueplume.ir/article_227648_d5312ebb7034dd3e4c099041a80c2766.pdf