Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 تاثیر حساس سازی در حوزه منظورشناختی در کلاس های زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی: مورد زبان آموزان ایرانی L’effet de la sensibilisation à la pragmatique dans les cours du FLE : le cas des apprenants iraniens 302 323 164679 10.22129/plume.2022.353636.1224 FR Rahim Fahandejsaadi Département de français langue étrangère, Université de Chiraz Seyedeh Yasamin Sajjadi Département de français langue étrangère , Université Tarbiat Modares 0000-0001-6922-2128 Journal Article 2022 07 29 منظورشناختی به استفادۀ مناسب از زبان در بافتهای مختلف کلامی گفته می‌شود و طیف وسیعی از موضوعات مانند کنش‌های گفتاری، سیاق کلام، انطباق پیام‌ها با موقعیت ، ژستها، درک منظور مخاطب، شیوۀ کلام، کلام مودبانه و غیره را پوشش می دهد . در آموزش زبان فرانسه در ایران کمتر به ویژگی های منظورشناختی پرداخته می شود. از همین رو ممکن است زبان آموزان ناخودآگاه مرتکب خطاهایی در این حوزه شوند و گفتگوهای آنها تحت تأثیر قرار گیرد. این واقعیت که حساس سازی در رابطه با منظورشناختی را می‌توان با آموزش سایر مهارت‌های زبانی ترکیب کرد، برای کسانی که تلاش می‌کنند بین آموزش زبان در دنیای کلاس و نیازهای زبان آموزان برای برقراری ارتباط در دنیای واقعی تعادل برقرار کنند، دلگرم‌کننده است. در این مطالعه ، تلاش کردیم حساس سازی در مورد مهارت منظورشناختی را با آموزش دستور زبان ادغام کنیم تا بتوانیم رابطۀ بین این حساس سازی و پیشرفت مهارت برقراری ارتباط زبانی را توصیف کنیم. نتایج این مطالعه رابطۀ مثبتی را بین آگاهی دادن از قواعد منظورشناختی در کلاس زبان و عملکرد بهتر زبان آموزان در آزمون مهارت منظورشناختی نشان داد. بنابراین می‌بایست برای توسعۀ موازی مهارتهای زبانی و مهارت منظور شناختی در ایران بیشتر کوشید. La pragmatique traite l’utilisation du langage en contexte, couvrant un large éventail de thèmes tels que les actes de langage, le registre, l’implication conversationnelle, les gestes, la présupposition, la pertinence, la politesse, etc. Les caractéristiques pragmatiques sont parfois moins abordées dans les cours de FLE en Iran et les apprenants peuvent inconsciemment commettre des erreurs pragmatiques qui peuvent influencer leur communication. Le fait que la pragmatique pourrait être combinée avec l’enseignement des différentes compétences langagières est encourageant pour ceux qui ont du mal à équilibrer le besoin d’un enseignement communicatif et d’un enseignement de la langue dans les réalités exigeantes de la classe auxquelles ils sont confrontés. Dans cette recherche, nous avons intégré l’explication des règles pragmatiques lors de l’enseignement de la grammaire afin de pouvoir décrire l’interface entre la sensibilisation à la compétence pragmatique et le développement de la compétence à communiquer langagièrement. Le résultat de cette étude montre une relation positive entre la sensibilisation aux règles d’usage de la langue dans un cours de français et une meilleure performance des apprenants dans un test de la compétence pragmatique. Le voilà une preuve supplémentaire au développement parallèle de la langue et de la pragmatique en Iran. https://www.revueplume.ir/article_164679_5e06e824c16278f89b7f71efc707ca6c.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 مطالعه پدیدارشناختی با گرایش نشانه شناختی «یک» اثر پل الوار و « بالکن» اثر بودلر L’étude sémio-phénoménologique de ‘‘Une’’ de Paul Eluard et ‘‘le Balcon’’ de Baudelaire 324 355 164675 10.22129/plume.2023.375906.1237 FR Razieh SADEGHPOUR Département de français, Faculté des langues étrangères, Université d’Isfahan 0000-0001-6571-3106 Journal Article 2022 12 08 پیدایش مفهوم فرم معنایی و تحلیل پدیدارشناختی به دوره‌ای نسبتاً جدید در حوزه علوم زبان و هرمنوتیک متن بازمی‌گردد. هدف تحلیل معنایی یک محصول نشانه‌شناختی، شناسایی عناصر معناست (راستیر، 2001) و به منظور درک شیوه‌ای که در آن شکل معنایی به رسمیت شناخته می‌شود، تنها کنار هم قرار دادن عناصری که دارای معنای مستقل هستند، پاسخگو نیست. در هدف پدیدارشناختی، حضور تجربه سوژه ، رابطه بین خود و دیگری و مکان ادراک اهمیت دارد.<br /><br />در این پژوهش، با استفاده از روش توصیفی، شعر«یک» پل الوارد را به موازات شعر « بالکن» بودلر قرار داده و با تحلیل پدیدارشناسانه دو شعر، تلاش خواهیم کرد تا پس از مشاهده ساختاری، چگونگی ظهور معنا را نشان دهیم. بدین منظور سعی خواهیم کرد تا با گذر از پدیدارشناسی و تحلیل لایه‌های عمیق هر دو شعر، تجدیدپذیری ادراک را از طریق موضع گیری سوژه ادراکی برجسته کنیم تا در نهایت مدل‌هایی از ساختار تنشی ارائه شود.<br /><br />بر اساس نتایج این تحقیق سوژه ادراکی و تعابیری که وی از زمینه و عناصر مکانی- زمانی دارد و نیز عواملی مانند سیال بودن مفاهیم، حضور و موضع گیری سوژه ، شکل گیری تجربه، وابستگی متقابل بین «من» و «دیگری» جایگاه مهمی در بررسی پدیدارشناختی دارد. L’émergence de la notion de la forme sémantique à vocation phénoménologique date depuis une époque assez récente, dans le champ de l’herméneutique textuelle. La production sémiotique vise à dégager les éléments de sens (Rastier, 2001) et pour saisir la façon de la reconnaissance d’une forme sémantique se contenter de la juxtaposition des éléments dotés du sens autonome ne s’avère pas efficace. <br /><br />A travers cette étude, en recourant à la méthode descriptive parallélisant la « Une » de Paul Eluard et « le Balcon » de Baudelaire et en procédant à l’analyse phénoménologique des deux poèmes, nous tenterons de mettre en scène l’émergence du sens en devenir après avoir vu les éléments de structure. Pour cela, nous essayerons de mettre en évidence le renouvellement de la perception à partir de la prise de position du sujet perceptif, en passant par la phénoménologie et l’analyse des couches profondes des poèmes pour proposer des modèles de la structure tensive. <br /><br />Les résultats montrent que le sujet de perception et les interprétations du contexte et des éléments spatio-temporels et aussi les facteurs comme fluidité des concepts, présence et la prise de position du corps, le devenir de l’expérience, l’interdépendance entre le « moi » et « l’autre » ont une place importante dans l’étude sémio-phénoménologique. https://www.revueplume.ir/article_164675_2b1d6ec3ddcd2dae448197c643783dd4.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 سرنوشت شاعران زن در بند نوگرایی فکری و کهنه‌گرایی ادبی Le destin des femmes poètes pris entre le modernisme intellectuel et l’archaïsme littéraire 375 399 164677 10.22129/plume.2023.364248.1231 FR SHARIF MARYAM Département des langues étrangères Université Kharazmi, Téhéran, Iran 0000-0002-9157-5971 Journal Article 2022 10 04 تاریخ ادبیات ملی کشورهای مختلف، با حذف بیشتر زنان نویسنده از پیکرۀ خود، رفتار مشابهی در قبال ایشان پیش گرفته‌است. این مقاله در صدد است تا با مقایسۀ شیوۀ شاعری عالمتاج قایم‌مقامی و کنستانس دو سَلم، دو شاعر ایرانی و فرانسوی در بحبوحۀ دو انقلاب سیاسی، مشروطه در ایران و انقلاب 1789 در فرانسه، به چرایی این وضعیت بپردازد. مطالعۀ موضوعی و زیباشناختی آثار این دو شاعر نشان میدهد که علی رغم تفاوتهای فرهنگی و فاصلۀ زمانی و با توجه به زندگی در دو جامعۀ در حال گذار به مدرنیسم سیاسی، هر دو علیه سلطۀ مردانه سروده‌اند و مطالبات مدنی مشابه و پیشرویی داشته‌اند. با این حال روند اجتماعی شدن ایشان در بطن جوامعی با پیش‌فرضهای جنسی و جنسیتی، هر دو را در قلمرو ادبیات مجبور به انتخابهایی کرده که کهن‌گرایانه و خلاف جریان پیشروی ادبی قضاوت شده‌اند و در نتیجه جایگاه معتبری در تاریخ ادبیات به دست نیاورده‌اند. Pourquoi les histoires littéraires nationales adoptent-elles une attitude identique face aux femmes auteurs en leur accordant la moindre place possible ? Pour proposer des éléments de réponses, on a choisi deux femmes poètes issues de deux cultures complètement différentes, française et iranienne : Constance de Salm (1767-1845) et Âlamtâj (Jâleh) Qâem-Maqâmi (1883-1947). L’étude thématique et esthétique de leurs poèmes écrits et publiés dans deux sociétés en transition vers la modernité politique, montre que malgré les différences culturelle et temporelle, ces écrivaines avancent les mêmes revendications contre l’ordre patriarcal, lequel, à l’aube de la démocratie, peine à accepter les femmes en dehors de la sphère privée, dans des rôles autres que ceux d’épouse et de mère, les excluant ainsi de l’Histoire. Par ailleurs, il semble que la sociabilisation des femmes au sein des idéologies genrées les pousse à des choix esthétiques qui, les cantonnant dans l’archaïsme littéraire, les écartent de la modernité esthétique et de surcroît, de l’histoire littéraire. https://www.revueplume.ir/article_164677_73a6f6568abb93b142a6b2fa0c115d8b.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 رهبانیت اجباری در راهبه اثر دیدرو انگیزه و مخالفت Monachisme forcé dans La Religieuse de Diderot : Motivation et Contestation 400 421 164678 10.22129/plume.2022.364087.1230 FR Sharareh Chavoshain Département de Français, Université Alzahra, Téhéran, Iran 0000-0003-4605-8278 Mahsa Ghassemi Département de Français, Université Alzahra, Téhéran, Iran Journal Article 2022 10 01 سنت فرستادن فرزند به صومعه، همواره قادر به پوشاندن دلیل تصمیم خانواده هایی که به بهانه رستگاری الهی، فرزندان خود را برای مقاصد دیگر به این مکان ها می فرستادند، نبوده است. در واقع برخی از والدین به قصد کسب احترام یا مستمری، رهایی از پسری بیمار یا ناتوان، فرار از دادن جهیزیه به دخترانشان، تطهیر خود از گذشته ی گناه آلود و غیره فرزندان خود را در مکان های مذهبی به فراموشی می سپردند. بعضی از آنان روحانی می شدند، بعضی از دست رفته یا خودکشی می کردند. معدود کسانی درخواست انحلال قسم ها را داشتند. دیدرو که خواهر جوان خود را به همین طریق از دست داده بود، در رمان راهبه به نقد این سنت پرداخت.اما چرا شخصیت راهبه ی رمان نمی تواند از این مسلک تحمیلی رها شود و چرا در نظام حقوقی فرانسه، اقتدار والدین از کلیسا هم فراتر است، موضوع این تحقیق است.<br /><br />کلیدواژگان La tradition de cloîtrer son enfant dans des couvents n’a pas toujours réussi à masquer la décision des familles qui, sous prétextes d’obtenir le Salut Divin, envoyaient leurs enfants aux couvents pour d’autres fins. En fait, dans l’intention d’obtenir du respect ou une pension, de se débarrasser des garçons malades ou infirmes et de la dot des filles, de se purifier de leur passé, etc. certains parents enterraient leurs enfants dans des maisons monastiques. Ces derniers devenaient ecclésiastiques, y périssaient ou se suicidaient. Rares étaient ceux qui réclamaient l’anéantissement de leurs vœux. Diderot, ayant perdu sa sœur condamnée au même sort, se met donc à critiquer ce monachisme forcé dans La Religieuse. Nous allons voir pourquoi la religieuse de ce roman, ne peut pas fuir cette vocation imposée et quel est le statut de l’autorité parentale qui dépasse même celle de l’Église, dans le système judiciaire de la France France https://www.revueplume.ir/article_164678_0beba79cd7c2ec10e4d30b186094df7b.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 بررسی تاثیر آموزش آنلاین بر کسب مهارت تولید شفاهی نزد زبان آموزان ایرانی Analyse de l’impact de la formation en ligne sur l'acquisition de la compétence de production orale des apprenants iraniens 422 441 167915 10.22129/plume.2022.353800.1223 FR Fatemeh Mirzaei Département de français langue étrangère, Faculté des sciences humaines, Université Tarbiat Modares 0009-0004-2630-6769 Hamid Reza SHAIRI D&eacute;partement de fran&ccedil;ais langue &eacute;trang&egrave;re ,Facult&eacute; des sciences humaines, Universit&eacute; Tarbiat Modares, T&eacute;h&eacute;ran, Iran 0000-0001-5667-3827 Mahmoud Reza Gashmardi Département de français langue étrangère, Faculté des sciences humaines, Université Tarbiat Modares 0000-0001-6621-507X Journal Article 2022 07 29 در این مقاله سعی شده است که تاثیر آموزش آنلاین بر کسب مهارت تولید شفاهی زبان آموزان ایرانی بررسی شود. بر اساس فرضیه این پژوهش، با توجه به اینکه محیط آموزش/یادگیری مجازی غالباً صوتی و تصویری است، زبان آموزان کمتر انگیزه به شرکت در بحث های شفاهی دارند و ترجیح میدهند شنونده باشند. در نتیجه مهارت تولید شفاهی آنها نسبت به سایر مهارت های زبانی آنان ضعیف تر است. با استفاده از روش تحقیق پیمایشی، با تکیه بر خود ارزیابی زبان آموزان ایرانی و همچنین بررسی نتایج ارزشیابی های تکوینی این فرضیه را مورد بررسی قرار دادیم. به منظور تحلیل داده های تحقیق از روش تحقیق ترکیبی، شامل تحلیل های کمی و کیفی استفاده کردیم.<br /><br />نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که فقدان روحیه مشارکتی ناشی از فاصله فیزیکی و اجتماعی مهم ترین دلیل اجتناب از شرکت در گفتگو ها است. خودسانسوری و ترس از خطا یکی دیگر از دلایل قابل توجه است. می توان اظهار داشت که فقدان تعاملات چهره به چهره باعث می شود که زبان آموزان بیشتر شنونده باشند. هدف از این تحقیق تسهیل فرآیندی برای ارائه ساختاری تحلیلی برای بررسی تأثیر آموزش آنلاین بر کسب مهارت های زبانی زبان آموزان ایرانی در بستر محیط آموزشی آنلاین است. Dans cet article, nous avons essayé d'inspecter l’impact de la formation en ligne sur l'acquisition de la compétence de production orale des apprenants iraniens. L’hypothèse de cette recherche est qu’étant donné que l’environnement de l'enseignement/apprentissage virtuel est souvent visuel et auditif, les apprenants sont moins motivés à participer à des conversations orales. Par conséquent leur compétence production orale est plus affaibli que les autres compétences langagières. Nous aurons recours à une méthode d’enquête basée à la fois sur une auto-évaluation des apprenants et aussi par les évaluations sommatives. Pour analyser des données de recherche, une méthodologie mixte comprenant des analyses qualitatives et quantitatives a été menée. Selon les résultats de notre recherche, le manque d'esprit participatif à cause de l’éloignement physique et social est la raison la plus forte d’évitement de participer aux discours. L’autocensure et peur de l'erreur est l’une des raisons remarquables. On peut remarquer que le manque d'interaction face-à-face conduit les apprenants à être des auditeurs, plutôt que des locuteurs. Le but de cette recherche vise à faciliter un processus visant à fournir une structure d’analyse afin d’examiner l’impact du numérique sur l’acquisition des compétences langagières des apprenants iraniens à l’aide d’un environnement d’enseignement/apprentissage en ligne. https://www.revueplume.ir/article_167915_51eac99551f4fa89da93f217a521f007.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 استفاده از متن ادبی جهت اموزش واژه به زبان آموزان مبتدی سطح A1 Utilisation du texte littéraire pour enseigner le vocabulaire aux apprenants débutants du niveau A1 442 456 164680 10.22129/plume.2022.323864.1213 FR Shirin Behmandfar Département de Français, Université Tarbiat Modares,Téhéran, Iran 0009-0008-8786-6689 Roya LETAFATI Département de Français, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran 0009-0007-8907-0839 Journal Article 2022 01 09 استفاده از متن ادبی جهت آموزش واژه به زبان آموزان مبتدی سطح A1<br /><br /><br /><br />چکیده<br /><br />امروزه با توسعه علم و ارتباطات، یادگیری زبان های خارجی امری ضروری تلقی می شود. ما هر روزه شاهد هزاران کتاب راهنمای آموزشی جهت آموزش زبان به زبان آموزان در سرتاسر جهان هستیم. نظر به گرایش امروز، ما تصمیم گرفته ایم که این مسیر را با انجام مطالعه ای در زمینه آموزش زبان فرانسه به زبان آموزان خارجی هموارتر نماییم. بنابراین، مساله ی تحقیق ما این است که چگونه میتوان دایره واژگانی زبان آموزان را جهت فهم و به خاطرسپاری کلمات در متون ادبی، تقویت نمود. نظر به نیاز واقعی یک زبان آموز مبتدی، نقش واژگان غیرقابل انکار است و برای هر زبانی، واژه کلید درک معناست. از آنجایی که زبان آموزان معمولا در به خاطر سپاری کلمات مشکلات زیادی دارند، ما در این تحقیق برآن شدیم تا در قالب یک تحقیق توصیفی- تحلیلی بر استفاده ی شعر جهت آموزش رنگ ها تمرکز کنیم. ما درمیابیم که این شعر به سبب برخورداری از ساختارها و اصطلاحات، فضایی خیالی و معناداری را متناسب با هر سلیقه و سطحی برای فهم و به خاطر سپاری واژگان ایجاد میکند. Utilisation du texte littéraire pour enseigner le vocabulaire aux apprenants débutants du niveau A1<br /><br /><br /><br />Résumé<br /><br />Aujourd’hui avec le développement de la science et des communications, l’apprentissage des langues étrangères s’avèrent indispensable. Nous sommes témoins chaque jour de milliers de manuels didactiques à l’intention des apprenants afin de leur faire apprendre une langue étrangère. En harmonie avec cette tendance, nous avons décidé de faciliter ce chemin en effectuant une étude dans le domaine de la didactique du FLE. Ainsi, notre problématique de recherche est à savoir comment on peut renforcer le champ lexical des apprenants afin de leur faire comprendre et mémoriser facilement le vocabulaire donné dans un contexte littéraire. Concernant le vrai besoin d’un apprenant débutant, le rôle du vocabulaire est indéniable et pour toute langue, le vocabulaire est la clé pour saisir le sens. Etant donné que les apprenants débutants ont généralement beaucoup de problèmes à mémoriser le vocabulaire, dans cette étude, nous nous sommes focalisés à exploiter un poème pour enseigner les couleurs sous une recherche descriptive-analytique. Nous constatons que les structures et les expressions dans ce poème engendrent une ambiance significative, convenable à n’importe quel goût et niveau pour comprendre et mémoriser le vocabulaire. https://www.revueplume.ir/article_164680_b7bb64fa8d922fa45f415bdac88beb9f.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 غیریت گاوالدایی و نمودهایش L’altérité Gavaldienne et ses figures 457 475 164676 10.22129/plume.2022.369538.1236 FR Allah Shokre Assadollahi Department of French Language and Literature, Faculty of Persian and Foreign Languages, Tabriz University, Tabriz, Iran Mohammad Hossein Djavari Department of French Literature and Comparative Literature, Department of French Language and Literature, Faculty of Persian Literature and Foreign Languages, Tabriz University, Tabriz, Iran 0000-0001-6352-2752 Tahere Zahedi Department of French Language and Literature, Faculty of Persian and Foreign Languages, Tabriz University, Tabriz, Iran Journal Article 2022 11 12 زندگی انسان‌ها ارزش بالقوه‌ی خود را در غیریت می‌یابد که در حقیقت این حضور و عمل درگرخواهانه مبتنی بر شناخت نقاط همگرایی و واگرایی با دیگری است. آنا گاوالدا، نویسنده زن معاصر فرانسوی است که شخصیت‌هایی را بر روی صحنه برده که از طریق این احساس نه تنها ذهنیت خود بلکه عینیت خود را نیز جستجو می‌کنند. ضد قهرمانانی که در جامعه‌ای زندگی می‌کنند که با بی‌تفاوتی و لگد‌مال شدن ارزش‌های انسانی و احساسی دست به گریبان هستند.<br /><br />در این پژوهش سعی بر آن است که با استفاده از رویکردهای روانکاوانه‌ی ژولیا کریستوا و نیز نظریه‌های جامعه‌شناختی، به تبیین مسئله‌ی غیریت و اشکال مختلف آن بپردازیم. پس از آن، زوایای منفی این افق نسبت به دیگری را بر خواهیم شمرد. و در نهایت، آیا نویسنده حتی با اشکال نوشتاری خود مانند صحنه‌های دایالوگ، استفاده مکرر از سه نقطه تعلیق و انتخاب معنادار فضا در آثارش این غیریت را به ما القا می‌کند؟ La vie des êtres humains prend sa potentielle valeur dans l’altérité qui réside dans le fait de cette présence et de cette pratique altéritaires fondées sur la connaissance des points convergents et divergents avec l’autre. Anna Gavalda, femme écrivain contemporaine, qui a mis en scène des personnages qui cherchent par ce sentiment non seulement leurs subjectivités mais aussi leurs objectivités. Les antihéros qui vivent dans une société marquée par l’indifférence et la transgression des valeurs humaines et émotionnelles.<br /><br />Dans cette recherche, à l’aide des approches psychanalytiques de Julia Kristeva ainsi que des théories sociologiques, d’abord, nous avons l’intention d’expliquer la question de l’altérité et ses différentes formes sous lesquelles elle apparaît. Après, on va reprendre les côtés négatifs de cet horizon vers l’autrui. Et enfin, nous constaterons si l’auteure nous suggère l’altérité même à travers les formes de son écriture comme les scènes dialoguales, l’emploi abondant des trois points de suspensions et son choix significatif de l’espace. https://www.revueplume.ir/article_164676_616db6228167b279bcc9b701b91cecb8.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 آموزش و ارزشیابی ترجمۀ آموزشی، از منطق پارادایمی تا منطق نحوی La formation optimale de la traduction pédagogique et l’évaluation des erreurs des étudiants, De la logique paradigmatique à la logique syntagmatique 476 503 171193 10.22129/plume.2023.378528.1241 FR Mahnaz Rezaei Department of French Language and Literature, University of Tabriz , Tabriz,Iran Zahra Fadayiheydarie Department of French language and literature, University of Tehran Tehran,Iran Journal Article 2022 12 27 در میان صاحب‌نظران این سوال مطرح است که‌ آیا ترجمه برخاسته از یک استعداد ذاتی است یا برآمده از یک روند منظم یادگیری؟ در همین راستا روشهای متعددی از سوی نظریه‌پردازان آموزش پیشنهاد شده است. به منظور بهینه‌سازیِ امر آموزش شایسته است تا میزان کارآیی هر یک از این روشها، با توسل به رویکرد برخی نظریه‌پردازان حوزهء ترجمه، مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد. هدف این مقاله یافتن روش‌های آموزش بهینه در زمینه ترجمه آموزشی است که می‌تواند سرآغاز مسیر ترجمه حرفه‌ای برخی از دانشجویان در آینده باشد. به همین منظور تلاش کرده‌ایم تا با تکیه ‌بر تجربهء آموزشی در امر ترجمه و با برگزاری کارگاه سه روزهء ترجمه برای دانشجویان، میزان کارآمدی هر یک از روش های ذکر شده را مورد تحلیل و بررسی قرار دهیم. ملاک ما در ارزیابی نتایج، پیشرفت کاری دانشجویان است. بر اساس نتایج بدست آمده، مشاهده کردیم که درآموزش بهینه ترجمه، آموزش نظری و عملی هر دو ضروری و مکمل هستند، همچنین کار گروهی و با فواصل زمانی در امر ترجمه باعث کاهش استرس دانشجویان و در نتیجه کاهش چشمگیر تعداد خطاهای آنها می شود و استاد می تواند در طول دورهء آموزش ترجمه و در پایان دورهء آموزشی به ترتیب از دو نوع ارزشیابی مستدل و تجربی بهره مند شود. Les spécialistes de l'éducation ont toujours essayé de savoir si la capacité de traduire découle d'un talent inné ou d'un processus d'apprentissage régulier. A cet égard, plusieurs méthodes ont été proposées dont nous envisageons d'analyser l'efficacité, en recourant à l’approche de certains théoriciens dans le domaine de la traduction. Cet article a pour objectif de trouver des méthodes de la formation optimale dans le domaine de la traduction didactique, qui peut être le début du parcours de la traduction professionnelle de certains étudiants à l’avenir. Pour ce faire, nous avons tenté d'examiner l'efficacité de chacun des méthodes en nous appuyant sur l'expérience pédagogique en traduction et en organisant un atelier de traduction de trois jours pour les étudiants. Notre critère déterminant dans l’évaluation des résultats est la progression des travaux des étudiants. Nous avons observé que dans la formation optimale de la traduction, la formation théorique et pratique sont à la fois nécessaires et complémentaires ; le travail d'équipe et avec des intervalles de temps en traduction réduit le stress et donc le nombre des erreurs des étudiants ; le professeur peut exploiter deux types d’évaluation raisonnée et empirique, respectivement durant le cursus et en fin du cursus. https://www.revueplume.ir/article_171193_a1e719ab163f89ddb1438107f6060703.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 " نویی بلانش" پاریس: یک سیاست زیباشناختی معاصر شاعرانه و هنری به مانند شهر پاریس La « Nuit Blanche » parisienne : pour une politique esthétique contemporaine poétique et artistique à l’image de Paris 504 524 171203 10.22129/plume.2023.384800.1246 FR Mahoor Taheri Département des faculté des études mondiales, Université de Téhéran, Téhéran ,Iran 0009-0008-0560-0984 Rouhollah Hosseini Département des faculté des études mondiales, Université de Téhéran, Téhéran, Iran Journal Article 2023 02 06 از قرن بیستم، جلوه‌های هنری معاصر هرگز بازننشستند و تا حد زیادی بر هنر تجسمی تأثیر گذاشتند. دیگر بحث خلق هنر صرفا برای هنر نیست. اثر هنری، برای اینکه به این نام خوانده شود، باید جایگاه خود را در جامعه ای «مصرف گرایانه» بیابد، جامعه ای که در آن تولیدات ضروری، با اولویت پارادایم مدرن، جای خود را به تولیدات اضافی و غیر ضروری می دهند. در این مقاله ، سعی بر آن شده است تا بر اساس رویداد "نویی بلانش" پاریس و سیاست های فرهنگی فرانسه، علاوه بر فرهنگ، جنبه های دیگری را که در راستای دموکراتیزه کردن فرهنگ و هنر درسیاست ها در نظر گرفته شده است را برجسته نماییم. در مواجهه با حضور همه جانبه رو به رشد دموکراتیک کردن فرهنگ که آندره مالرو خواستار آن بود، مطالعه معنا، ارزش و چالش های این نوع تجلی هنری ضروری به نظر می رسد. از سیاست آندره مالرو تا ژک لانگ، آنچه غیرقابل انکار است، رابطه بین اثر هنری و عموم مردم تحت نظارت تصمیمات سیاسی و اجتماعی است. اثر هنری، به اصطلاح، به موضوعی از تأثیر اجتماعی، سیاسی و اقتصادی تبدیل می‌شود، که می توان گفت به نوعی از خود هنر که سوژه ها هنوز به مفاهیم کلاسیک و حتی مدرن پایبند هستند، فراتر می رود. Depuis le XXe siècle, la manifestation artistique contemporaine n’a eu cesse du rebond touchant dans sa grande partie l’art visuel. Il n’est plus question de faire l’art pour l’art ; l’œuvre, pour qu’elle puisse être appelée ainsi, doit se faire une place au sein d’une société « consumériste » où la production du nécessaire, primée par le paradigme moderne, cède la place à celle du superflu. Dans ce présent article, en nous basant sur l’événement de la Nuit Blanche parisienne, et les politiques culturelles de la France, nous tentons de mettre en évidence d’autres aspects, outre que la culture, que peuvent présenter les manifestations artistiques initialement voulues pour la démocratisation de la culture. Face à l’omniprésence croissante de la démocratisation de la culture souhaitée tant par André Malraux, il semble essentiel d’étudier le sens, la valeur et les enjeux de ce type de manifestation artistique. De la politique d’André Malraux à celle de Jack Lang, ce qui ressort indéniablement c’est le rapport entre l’œuvre artistique et le grand public sous l’œil avisé des décisions politico-sociales. L’œuvre artistique devient pour ainsi dire un objet d’influence social, politique et économique, rompant ainsi avec la religion de l’art à laquelle adhèrent encore des sujets faisant corps avec les conceptions classiques, voire modernes. https://www.revueplume.ir/article_171203_bee5f7ff00ae50412170ce86981c1147.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 باز نمود شخصیت بووآری در پراکنده نوشته های خود زیست نگاری وی L’identité beauvoirienne à travers ses fresques autobiographiques 525 546 171468 10.22129/plume.2023.386501.1249 FR ُSara Mottaghi Département de la langue française et de l’allemand, Branche des sciences et de la Recherche, Université Azad Islamique, Téhéran, Iran Fatemeh Khan Mohammadi Département de la langue française et de l’allemand, Branche des sciences et de la Recherche, Université Azad Islamique, Téhéran, Iran Journal Article 2023 02 20 خود زیست نگاری  (Autobiographie)که ظهور واژۀ آن به اوایل قرن نوزدهم میلادی برمی‌گردد، امروزه به نوع ادبی غالب و در خور اعتنایی مبدل شده است و عادت سخن گفتن از خود به گونه‌ای چشمگیر گسترش پیدا کرده است. تدوین خود زیست نگاری سهم بسزایی در پالایش روح و تلطیف احساسات دارد و در انتخابِ ساختار و صورت بندی آنها به نویسنده یاری می‌رساند تا اُنس و الفت بیشتری با آنها بیابد و بهتر آنها را درک کند و یا گریبان خود را از چنگ آنان برهاند. خود زیست نگاری بووآر، منبعث از ادبیاتی درونگرا و رازآلود، منیّیت نگارنده را به عنوان موضوعِ تحلیل، درون نگری، گمانه زنی و جستجوگری مطرح می‌سازد. سیمون دو بووآر، که در قبال گذشتِ پر‌شتاب زمان، سخت حساسیت نشان می‌دهد، در پراکنده نوشته های خود، به تبیینِ تردید ها، تغییر حالات، و بی ثباتی خلق و خوی خویش می‌پردازد و بدین سان تصویری از خود را ارائه می‌دهد که درآن شماری از منیّیت هایش پی در پی متجلی می‌شوند و به باز نمود شخصیت وی در بطنِ جامعه شکل و صورت می‌بخشند. او که شیفتۀ ادبیات است، باز نمود شخصیت خود را در جاودانگی نوشتارش جستجو می‌کند. وی که تا حدی مطرود خانواده و جامعه روزگار خود است، به مدد ادبیات، خود زیست نگاری می‌شود که سر انجام به حیث روشنفکری پر آوازه، شهرت جهانی می‌یابد. De nos jours, l’autobiographie, dont le terme apparaît au début du XIXe siècle, fait figure de genre littéraire dominant omniprésent. L’écriture autobiographique, ayant un immense pouvoir cathartique, aide l’auteur à expurger ses ressentis et à les formaliser pour mieux les apprivoiser, les comprendre ou s’en libérer. L’autobiographie beauvoirienne ressortissant à une littérature intimiste et secrète, pose le moi comme objet d’analyse, d’introspection, de spéculation et d’investigation. Beauvoir, sensible à la fugacité du temps, à travers sa vaste autobiographique exprime ses topos enfantins, ses doutes, ses changements, ses oscillations d'humeur et dresse un portrait d'elle-même, où de multiples moi se succèdent et forment son identité au sein de la société. Se passionnant pour la littérature, elle cherche son identité dans l’éternité de son écriture. https://www.revueplume.ir/article_171468_8e77d4be844345c5b89a38c312b25dcc.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 02 20 اثر تطهیرگر ادبیات آلوده انگار با نگاهی به رمان ملکوت بهرام صادقی Effet cathartique de l’abjection dans Malakout de Bahram Sadeghi 547 571 172679 10.22129/plume.2023.383195.1243 FR Matin - Vesal Département de français, Université Shahid Chamran d’Ahvaz, Ahvaz, Iran. Hadisehalsadat Sadat Moussavi Département de français, Université Shahid Chamran d’Ahvaz, Ahvaz, Iran. Journal Article 2023 01 25 نظریه آلوده انگاری ژولیا کریستوا که برآمده از دیدگاه های پساساختارگرایانه اوست، رویکرد نوینی برای تحلیل متون ادبی ارائه می دهد. بر اساس این نظریه آفرینش گر ادبی به مثابه فاعل سخنگوی در گذر از زبان نشانه ای از امور آلوده برائت می جوید و به منظور تطهیر خود به نوشتار پناه می برد. امر آلوده در هم شکننده قوانینی است که اجتماع و یا در سطح فردی فراخود به سوژه تحمیل می کند. "ملکوت" بهرام صادقی که به عنوان یک اثر مدرن شناخته می شود انباشتی است از مضامین آلوده که همگی در ارتباط با بدن سوژه هستند. بدین ترتیب خواننده با دنیایی آلوده مواجه می شود که در آن مجموعه ای از جنایت های دهشتناک با انگیزه ویرانی دیگری و خویشتن به وقوع می پیوندد. در این جستار با استفاده از نظریه کریستوا نمود های گوناگون امر آلوده در تکوین هویت شخصیت ها را بررسی می کنیم و نشان خواهیم داد که صادقی در دوران سیاه خقفقان، یأس و پوچی پس از کودتای 28 مرداد، به عنوان نویسنده و روشنفکر دلزده از زمانه ی خویش، جز پناه بردن به نوشتار راهی برای رهایی از حقیقت تلخ نمی یابد. La théorie de l’abjection de Julia Kristeva, issue de ses approches poststructuralistes, propose une nouvelle conception de l’analyse des textes littéraires. Selon cette théorie, l’écrivain en<br /> tant que sujet parlant cherche à se libérer des abjects à travers le langage sémiotique, en se réfugiant dans l’écriture cathartique. <em>Malakout</em> de Bahram Sadeghi, considéré comme une œuvre moderne, représente une accumulation des thèmes d’inspiration abjecte, tous en rapport avec le corps du sujet. Ainsi, le lecteur affronte un monde romanesque abject dans lequel se déroulent une série de crimes sordides, motivés par une soif de destruction de l’autrui ou de soi. En s’appuyant sur la théorie kristevaienne, cet article illustre que dans <em>Malakout</em>, l’abjection est une base sur laquelle reposent la vision des personnages, leurs comportements et leurs relations avec autrui. A travers cette recherche, nous décryptons les diverses manifestations de l’abject dans le roman en question en démontrant comment dans une œuvre littéraire l’abject est susceptible d’avoir un effet cathartique. Nous montrons également que pendant la période noire et suffocante qui a suivi le coup d’Etat du 28 mordad 1332, Sadeghi en tant qu’intellectuel et écrivain frustré, ne parvint à trouver d’autre moyen de se démarquer des abjects qui l’entouraient qu’en se réfugiant dans l’aspect purificateur de l’écriture. https://www.revueplume.ir/article_172679_58eb0904bab02fa3d2f7b3e46be8c5ec.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 18 36 2023 03 06 رمان های جاده: داستان های آخرالزمانی مطالعه مضمونی و تطبیقی آخرالزمان در رمان جاده اثر مک کارتی و رمان جاده فلاندر اثر کلود سیمون Romans de la route : récits de l’apocalypse Étude thématique et comparée de l’apocalypse dans La Route de Cormac McCarty et La Route des Flandres de Claude Simon 573 600 173874 10.22129/plume.2023.402006.1257 FR Farideh Alavi Département de langue et littérature françaises. Faculté des Langues et des Littératures Etrangères. Université de Téhéran. Téhéran. Iran. 0000-0001-9334-1717 Mehdi Fazeli Khosh Département de langue et littérature françaises. Faculté des Langues et des Littératures Etrangères. Université de Téhéran, Téhéran. Iran. Journal Article 2023 01 09 مقاله حاضر به تحلیل مضمونی و بررسی تطبیقی مفهوم آخرالزمان در رمان‌های جاده‌ای و داستان‌های آخرالزمانی کلود سیمون و کورمک مک‌کارتی می‌پردازد. تحلیل مضمونی صورت گرفته با توجه به دیدگاه‌های منتقدین معاصر ادبیات، به ویژه میشل کولو انجام شده است تا بتوان نشان داد که اینگونه داستانها کدامین مسائل را به خواننده منتقل می‌کنند، چه پاسخی یا چه پیامدی را مطرح می‌کنند. از اینرو، نخست به مفهوم و خاستگاه تفکر آخرالزمانی در فلسفه‌های مدرن و پست‌مدرن پرداخته شده تا جایگاه رمان‌های آخرالزمانی در عصر کنونی را بهتر دریافت. سپس به تحلیل بوطیقایی مضمون آخرالزمان که محورهای اصلی آثار داستانی حول آن تکامل می‌یابد، از طریق رمان هر یک از نویسندگان منتخب مورد بررسی قرار گرفته تا به‌طور عینی به عواقب ظهور چنین پدیده‌هایی که ناشی از توسعه فناوری می‌باشند پی برد. بخش سوم به تحلیل مضمون تخریب می‌پردازد که یکی از موضوعات اصلی است که رمان‌های مورد مطالعه حول آن شکل می‌گیرند تا چگونگی تأثیر پیشرفت‌های تکنولوژیکی انسان بر سرنوشت و آینده‌اش را بیان کنند. در نهایت، قسمت چهارم این مقاله به بررسی ناکارآمدی زمان و بعد تراژیک آخرالزمان می‌پردازد. Cet article porte sur l’analyse thématique et l’étude comparée du concept d’apocalypse dans les romans de route et récits apocalyptiques de Claude Simon et de Cormac McCarthy. Cette analyse est faite dans une perspective thématique au regard des critiques contemporains de la littérature, Michel Collot en particulier, pour explorer les problématiques que la fiction extrapole et les réponses ou les conséquences qu’elle suggère. Ainsi, dans un premier temps, le concept et l’origine de l’idée apocalyptique dans les philosophies moderne et postmoderne seront abordés afin de mieux appréhender le statut des romans apocalyptiques à l’époque actuelle. Puis l’analyse de la poétique de l’apocalypse, autour de laquelle les axes principaux des œuvres fictionnelles évoluent, sera abordée à travers l’œuvre de chaque auteur sélectionné afin de comprendre objectivement les conséquences d’un tel phénomène provoqué par le développement technologique. La troisième partie examine l’analyse thématique de la destruction qui est l’un des principaux axes autour duquel se développent les romans étudiés pour exprimer la manière dont les avancées technologiques de l’être humain affectent son destin et l’avenir. Enfin dans la quatrième partie de cet article, seront explorés le dysfonctionnement du temps et la dimension tragique de l’apocalypse. https://www.revueplume.ir/article_173874_5df20e8830eba9ff3bfd7ae7b533a197.pdf