Association Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722بررسی ناهمگنی اتیک در حبسیات خاقانیL’étude de l’hétérogénéité éthique dans la poésie carcérale de Khaqani12420494110.22129/plume.2024.474927.1304FRFaridehAlaviDépartement de Français, Faculté des Langues et Littératures Etrangères, Université de Téhéran, Téhéran, Iran.MahdiMohajerDépartement de Français, Faculté des Langues et Littératures Etrangères, Université de Téhéran, Téhéran, Iran0009-0009-4174-0105Journal Article20240219احیای مطالعات استدلالی در دهه ۱۹۵۰ میلادی، همراه با بازاندیشی اخیر آنها توسط رویکردهای چندرشتهای همچون تحلیل گفتمان، منجر به احیای بسیاری از مفاهیمی شده است که اکنون نه تنها برای علوم زبان، بلکه برای بلاغت، فلسفه و دیگر رشتههای مرتبط در حوزههای مختلف مطالعاتی اساسی هستند. در میان مفاهیم احیا شده، اتوس به طرز ویژه ای توانست توجه تحلیلگران گفتمان و زبانشناسان را به خود جلب کند. اتوس گفتمانی، مفهومی که توسط دومینیک منگنو نظریهپردازی و توسعه یافت، به تصویری اشاره دارد که گوینده از خود در خلال عمل گفته پردازی میسازد. لذا این مقاله به بررسی اتوس گفتمانی در بیان شاعرانه خاقانی از رهگذر حبسیات او میپردازد. با مطالعه عناصر گفتمانی همچون حوزه های واژگانی، حوزه های مضمونی، آرایه های ادبی و سطوح زبان، توانستیم به مجموعه ای از اتوس های ناهمگن در شعر او دست یابیم، که عبارتند از اتوس شاعر، اتوس فیلسوف، اتوس عارف و اتوس قربانی.La renaissance des études argumentatives dans les années 1950, conjuguée à leur réinvestissement récent par des approches multidisciplinaires telles que l'analyse du discours, a conduit à la réhabilitation de nombreux concepts désormais fondamentaux non seulement pour les sciences du langage, mais également pour la rhétorique, la philosophie, et d'autres disciplines issues de divers champs d'étude. Parmi les concepts ainsi réhabilités, l'ethos a particulièrement capté l'attention des analystes du discours et des linguistes. Théorisée et développée par Dominique Maingueneau, la notion d’ethos discursif renvoie à l’image que l’énonciateur construit de lui-même à travers l’acte d’énonciation. Cet article se propose alors d’examiner l’ethos discursif dans l’énonciation poétique de Khaqani à travers sa poésie carcérale. En étudiant les éléments discursifs tels que le champ lexical, le champ thématique, les figures de style et le niveau de langage, nous avons pu discerner une hétérogénéité éthique dans la poésie du poète : ethos de poète, de philosophe, de mystique et de victime.https://www.revueplume.ir/article_204941_eac64e0020f4fe1b09832d124288706c.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722صحنه سازی گفته پردازانه در رمان یازده نفر نوشته پیر میشونLa scénographie énonciative dans Les Onze de Pierre Michon255419635210.22129/plume.2024.444551.1282FRMohammad RahimAhmadiDépartement de Français, Faculté de Littérature, Université Alzahra, Téhéran, Iran0000-0002-2492-3139Journal Article20240218رمان" یازده نفر" نوشته پیر میشون بدون هیچ تردیدی ادبیات فرانسه در آغاز سده بیست و یکم را تحت تأثیر خود قرار داده است، در وهله نخست با شیوه خاص خلق و روایت داستان تابلویی که قرار است به نحوی روایت تاریخ یک ملت و یک انقلاب و قبولاندن این داستان به خواننده باشد در حالی که این تابلو جعلی است یا اصلا وجود ندارد. و در وهله دوم، با روش بدیعی از استقرار منابع گفته پردازی و تدوین صحنه سازی گفته پردازانه آن. صحنه سازی گفته پردازانه رمان یازده نفر به شکلی گسترده در خلق چنین توهمی سهیم است: منابع گفته پردازانه گفتار و اندیشه ها متعدد هستند : متکلم-گفته پرداز اصلی(راوی) تنها خاستگاه گفتارها و داوریها نیست : شمار زیادی گفته پرداز ثانوی با بیان زاویه دید خود از طریق سه گانه"چشم انداز، خودسازی-دگرسازی و همسازی" ( که تنها منحصر به راوی نیستند) به تدریج دریافت و جهان بینی خود درباره امور و رویدادها را می آفرینند. در این مقاله، با تکیه بر برخی مفاهیم نظری ساخته و پرداخته آلن راباتل، به تحلیل صحنه پردازی گفته پردازانه رمان یازده نفر می پردازیم. فرض ما بر این است که صحنه های گفته پردازی و در نتیجه، منابع روایت در این رمان، علیرغم سلطه ظاهری متکلم-گفته پرداز اصلی(راوی) و شکل خاص رمان که امکان چنین سلطه ای را میدهد، چند وجهی و متعدد هستند.<em>Les Onze</em>, roman de Pierre Michon, marque indubitablement la littérature française de ce début du XXIème siècle, d’abord par sa façon d’inventer et de raconter l’histoire d’un tableau qui serait en quelque sorte l’Histoire d’un peuple et d’une révolution et d’amener le lecteur à la croire, alors que ce tableau, c’est du faux ou inexistant. Et ensuite, par une manière particulière de camper les instances énonciatives et de construire sa propre scénographie. La scénographie énonciative des <em>Onze</em> contribue largement à cette illusion de vérité : les sources de l’énonciation des dires et des idées sont multiples : le locuteur-énonciateur premier (le narrateur) n’est pas seul à s’exprimer et à juger : bon nombre d’énonciateurs à travers l’expression de leurs points de vue et par le biais du trio « position, positionnement et posture »(qui n’est certes pas l’apanage de la voix narrative) construisent leur propre conception des choses et des faits. Dans cet article, nous avons l’intention de proposer une analyse de la scénographie énonciative des <em>Onze</em> en nous basant sur les concepts élaborés par Alain Rabatel. Nous émettons l’hypothèse que les scènes d’énonciation et par conséquent, les instances de narration, dans ce roman sont complexes et multiples, malgré l’apparente domination du locuteur-énonciateur premier et la forme particulière du roman qui peut la permettre.https://www.revueplume.ir/article_196352_cb1f9b1de2bbab7c490bff443d4c94ee.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722به سمت پویایی دوره های آنلاین: مورد یادگیری زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی در ایران با استفاده از فعالیت های اسمارت
دکترمبینا قنبری نیا 1*، دکترحمیدرضا شعیری2Vers le Dynamisme des cours en ligne : le cas de l'apprentissage du français langue étrangère en Iran par les Activités SMART558818319010.22129/plume.2023.415092.1263FRMobinaGHanbariniaDépartement de langue française, Branche didactique, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran.HamidrezaShairiDépartement de langue française, Faculté des sciences humaines, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran.0000-0001-5667-3827Journal Article20230905در طول دهه گذشته، دوره های آنلاین به طور تصاعدی رشد کرده اند. مزایای دوره های آنلاین بسیار زیاد است؛ از جمله انعطاف پذیری، دسترسی و راحتی. با این حال، توجه به این نکته مهم است که پویایی یک عنصر کلیدی برای تضمین اثربخشی یادگیری آنلاین است. هدف این تحقیق بررسی این است که چگونه فعالیت های SMART می توانند باعث پویایی دوره های آنلاین آموزش زبان فرانسه به مثابه زبان خارجی شوند. این پژوهش کاربردی بوده و به روش نیمه آزمایشی صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل زبان آموزان (زبان فرانسه) سطح B1 در موسسه کانون زبان شهر تهران شامل 40 نفر است. در این پژوهش از بسته ی آموزشی مبتنی بر متد اسمارت در کلاس های هوشمند آنلاین و پرسشنامه تمایل به برقراری ارتباط داراساوانگ و ریندرز (2021) استفاده شد. برای تحلیل داده ها از نرم افزار آماری v.23 SPSS و آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شده است. طبق نتایج دوره اسمارت تاثیر معناداری بر تمایل به برقراری ارتباط زبان آموزان فرانسه در سه مولفه درک تمایل به برقراری ارتباط، اعتماد به نفس ارتباطی و فراوانی استفاده از زبان فرانسه دارد (p<0.05).Au cours de la dernière décennie, les cours en ligne ont connu une croissance exponentielle. Les avantages des cours en ligne sont nombreux, notamment la flexibilité, l'accessibilité et la commodité. Cependant, il est important de noter que le dynamisme est un élément clé pour garantir l'efficacité de l'apprentissage en ligne. Cette recherche vise à explorer comment les activités SMART peuvent dynamiser les cours en ligne du FLE. Cette recherche est pratique et est menée de manière semi-expérimentale. La population statistique de la recherche comprend 40 apprenants de langue française du niveau B1 à l'Institut des langues d’Iran (ILI) à Téhéran. Dans cette recherche, le package pédagogique basé sur la méthode SMART est utilisé dans les cours en ligne et le questionnaire de volonté de communiquer de Darasawang et Reinders (2021). Nous utilisons le logiciel statistique SPSS v.23 et le test d'analyse de covariance pour l'analyse des données. Selon les résultats, le cours SMART a un effet significatif sur la volonté des apprenants de langue française à communiquer dans les trois composantes de la compréhension de la volonté de communiquer, de la confiance en soi communicative et de la fréquence d'utilisation de la langue française (p<0,05).https://www.revueplume.ir/article_183190_a03f108b9748a165b2366c768da5b7ff.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722مارگا دَندورَن ( 1893-1948) : زنی از غرب در راه مکه
(تحلیل شخصیت مبتنی بر مفهوم فوکویی نابهنجاری)Marga d’Andurain, une occidentale sur la route de La Mecque Étude appuyée sur l’archéologie foucaldienne de l’anormal8911220568010.22129/plume.2024.457731.1292FRSharifMaryamDépartement des langues étrangères Faculté des lettres et des humanitésUniversité Kharazmi, Téhéran, Iran.0000-0002-9157-5971Journal Article20240515مقاله ی حاضر تلاش می کند تا با تکیه بر نظریه ی میشل فوکو در خصوص افراد نابهنجار، شخصیت مارگا دَندورَن (1893-1948) را معرفی و تحلیل کند. دندورن یکی از بیشمار زنانی ست که به قراردادهای اجتماعی زمان خود پشت کرد و از چارچوب زندگی خانوادگی سنتی بیرون آمد. پس از سفر در سرزمینهای خاور نزدیک و میانه، همراه با همسرش در پالمیرا ساکن شد اما دیری نپایید که میل به سیاحت او را به سفر به عربستان، انجام زیارت حج، گذر از بیابان و رفتن تا سواحل خلیج فارس کشاند. برای رسیدن به هدف، مسلمان شد و با بیابانگردی از نجد به صورت صوری ازدواج کرد. چه به عنوان فرانسوی و مسیحی چه در قامت یک مسلمان اهل نجد، همواره هنجارها را به چالش کشید. تحلیل « شوهر- گذرنامه»، سفرنامهی دندورن به عربستان سعودی، در پرتو نابهنجاری مورد نظر فوکو، انسان متفاوتی را می شناساند که آزادی، آزاداندیشی و ماجراجویی را هرگز فدای هیچ قانون و قاعده ای نمی کند.Ce travail propose d’analyser la figure de Marga d’Andurain (1893-1948) à travers le concept d’anormalité développé par Michel Foucault. D’Andurain s’inscrit dans la lignée des femmes qui ont transgressé les normes sociales de leur époque en refusant de se cantonner à une vie domestique conventionnelle. Après avoir parcouru le Proche et le Moyen-Orient, le couple d’Andurain s’installe à Palmyre. Animée par un désir d’exploration, elle décide d’accomplir le pèlerinage de Hadj et de traverser le désert pour atteindre les rives du Golfe Persique. À cette fin, elle n’hésite pas à se convertir à l’islam et à contracter un mariage blanc avec un Najdien Française et catholique mais aussi Najdienne et musulmane, elle ne cesse de défier les normes. L’analyse du Mari Passeport, récit autobiographique de son voyage en Arabie, met en lumière sa passion de la liberté, son esprit d’indépendance et son goût pour l’aventure. Figure atypique, elle pourrait incarner l’anormalité foucaldienne par son parcours de vie.https://www.revueplume.ir/article_205680_03a1b33eeb3e4367fc8d77d3e61573a5.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722مطالعۀ لوگوتراپی اختلال رواننژندی اندیشهزاد در رمان مغازۀ خودکشی اثر ژان تلهÉtude de la Logothérapie de la Névrose Noogène à travers Le Magasin des Suicides de Jean Teulé11313919776310.22129/plume.2024.437379.1279FRSomayehRostamipourDépartement de langues étrangères, Université de Payame Noor (PNU), Téhéran, Iran0000-0003-3883-4898Journal Article20240123مغازۀ خودکشی اثر ژان تله، روایتی طنزآمیز از بازنمایی علل اختلال رواننژندی اندیشهزاد ناشی از ناکامی وجودی میباشد. از شروع تا پایان رمان، اختلال رواننژندی منجر به اضطراب، بیماریهای جسمی (سوماتیک) و خودکشی میشود. خودکشی واژۀ پرتکراری است که درون مایه و محور اصلی رمان را شکل میدهد. درواقع، این اثر دارای ارزش ادبی و رواندرمانی میباشد. تحقیق حاضر، به بررسی اختلال رواننژندی اندیشهزاد در رمان مغازۀ خودکشی از دیدگاه لوگوتراپی یا معنادرمانی به عنوان روششناسی پژوهش میپردازد که از این منظر، بدیع میباشد. در این پژوهش، اضطراب پیشبین، "تمایل مفرط"، تکنیک درمان "نیت متناقض" و سه شیوۀ اصلی لوگوتراپی، یعنی انجام فعالیتی خلاقانه، عشقورزی و دستیابی به نگرش مفهوم رنج، مورد بررسی قرار می گیرد تا از خلال آن، انسان مبتلا به رواننژندی اندیشهزاد به معنای زندگی دست یابد. با تأکید بر"خوشبینی حزنانگیز"، پژوهش حاضر، مخاطب را ترغیب میکند تا برای غلبه بر رنجهای بیوقفه زندگی، دلیلی برای زیستن بیابد و اَبَرمعنای غایی زندگی را درک کند.D’une manière humoristique, Le Magasin des Suicides de Jean Teulé met en cause la névrose noogène résultant de la frustration existentielle. Présent de l’incipit, la névrose noogène engendrait l’anxiété, le malaise somatique et le suicide en tant que leitmotiv récurrent qui constitue l’axe essentiel. En effet, ce roman pourrait posséder autant de valeur littéraire que psychothérapeutique. L'originalité de cette recherche consistera à examiner la névrose noogène à travers Le Magasin des Suicides en s’appuyant sur la logothérapie telle qu’une méthode d’analyse. En faisant, ce travail de recherche privilégie l’anxiété d’anticipation, Hyper-intention, l’intention paradoxale telle qu’une thérapie et trois façons principales de la logothérapie qui consistent à accomplir une action créative, aimer et découvrir l’attitude de la souffrance afin que l’homme souffrant de la névrose noogène puisse acquérir le sens de la vie. Mettant en lumière "l’optimisme tragique", cette recherche pourrait inciter le lecteur à découvrir une raison de vivre et à appréhender le super-sens ultime de la vie et la transcendance afin de débarrasser des souffrances de la vie qui ne cesseraient jamais.https://www.revueplume.ir/article_197763_0858c13dad2a05631672b9661c6ab887.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722اسامی خاص در متون گردشگری: ترجمه آنها به زبانی دیگرLes noms propres dans les textes touristiques : leur transfert vers une autre langue14116419761910.22129/plume.2024.446063.1284FRNahidDjalili MarandDépartement de langue française, Université Alzahra, Téhéran, Iran0000-0002-1641-5548AtefehNavarchiDépartement de langue française, Université Alzahra, Téhéran, Iran0000-0003-3635-0697MahdiehRézaeeDépartement de langue française, Université Alzahra, Téhéran, Iran0009-0006-1713-7822Journal Article20240228این مقاله به مطالعه اسامی خاص در متون گردشگری میپردازد. برای بررسی این گروه از اسم، کتاب راهنمای فرهنگی ایران اثر پاتریک رینگنبر به عنوان پیکره پژوهش انتخاب شده است. سئوال این است که چگونه، با چه راهکارهایی و تا چه حد میتوان اصالت فرهنگی اسمهای خاص را در برگردان آنها به زبان دیگر حفظ نمود. با تکیه بر راهکارها و طبقهبندی که میشل بالار ارائه داده، نگارندگان مقاله پژوهش خود را در سه زمینه انجام دادهاند: نام و نامخانوادگی انسانها، عناصر فرهنگی و اسم مکان. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است که در چهارچوب آن مثالهایی از هر سه گروه در کتاب انتخاب شده و مورد مطالعه تحلیلی قرارگرفته اند. بر اساس نتایج بدست آمده، در برگردان اسامی خاص فارسی به فرانسه کتاب از تمام راهکارهای پیشنهادی ترجمهشناس فرانسوی، میشل بالار، استفاده شده است. همچنین این پژوهش بر ترجمهپذیری اسامی خاص به شرط ظرفیت و غنای واژگان زبان مقصد تاکید دارد.Cet article se penche sur l’étude des noms propres dans les textes touristiques. Pour l’examen de cette onomastique, GUIDE CULTUREL DE L’IRAN de Patrick Ringgenberg a été choisi comme notre corpus. La question de recherche porte sur la préservation de l’authenticité desdits noms et les stratégies par lesquelles cela pourrait s’effectuer. En se basant sur les procédés et la taxinomie présentés par Michel Ballard, les auteurs de l’article l’ont orienté dans trois directions : les anthroponymes, les référents culturels et les toponymes. La méthodologie représente un cadre descriptif et analytique où sont passés en peigne fin les échantillons extraits du corpus répartis sur les trois classifications mentionnées ci-dessus. Les résultats de cette étude font état de l’emploi de tous les procédés avancés par ce traductologue, de la translittération à la traduction explicative. Ils approuvent également la traduisibilité de certains noms propres quand le lexique de la langue cible le permet.https://www.revueplume.ir/article_197619_dfb936eb8bed4ef18d8f4ebffc3e441c.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722بررسی تصویرسازی مفاهیم جامعه شناختی پیر بوردیو دردو رمان آنی ارنوEtude de l’illustration des concepts sociologiques de Pierre Bourdieu dans deux romans d’Annie Ernaux16519920690810.22129/plume.2024.473642.1302FRZeinabRezvantalabDépartement de Français, Faculté des Langues et Littératures Etrangères, Université de Téhéran, Téhéran, Iran.0000-0001-8361-9666MasoumehMohammadiDépartement de Français, Faculté des Langues et Littératures Etrangères, Université de Téhéran, Téhéran, Iran.Journal Article20240818هدف از این مقاله بررسی دو رمان آنی ارنو، شامل آنچه آنان میگویند یا هیچ (1977) و زن یخ زده (1981)، در پرتو آراء پیر بوردیو است. این دو اثر به کاوشگری جامعه ای می پردازند که دچار بی عدالتی های مرتبط با جنسیت و طبقه اجتماعی است. در این تحقیق تلاش میکنیم، با استفاده از شیوه تحلیلی-توصیفی و با تکیه بر نقل قول های دقیق مستخرج از متون آثار ارنو و بوردیو، نشان دهیم چگونه چهار مفهوم کلیدی سلطه، تمایز، خائن اجتماعی، و خشونت نمادین در آثار ارنو منعکس گردیده اند. پس به مطالعه ویژگی های نوشتار ارنو، و تصویر سازی هایی می پردازیم که به واسطه آنها ارنو موفق میشود نه تنها مفاهیم انتزاعی و مکانیسم های کارآمدی آنها را ملموس و عینی سازد ، بلکه الگوی روابط قدرت و طبقه بندی های فرهنگی مؤثر در جامعه را نیز ساده سازی و قابل درک برای عموم میکند. بدین ترتیب، توازی ها و روابط بینامتنی میان آثار ادبی آنی ارنو و متون علمی پیر بوردیو نیز نمایان میشود، و مشخص میگردد که این تشابهات و این قرابت ذهنی اتفاقی نبوده، بلکه آفرینش رمان نزد ارنو مشروط و تحت تأثیر خوانش نظریات پیر بوردیو بوده است.Cet article se propose d’étudier deux romans d’Annie Ernaux, soit Ce qu’ils disent ou rien (1977) et La Femme gelée (1981), à la lumière des idées de Pierre Bourdieu. Ces textes explorent une société marquée par des disparités liées principalement au genre et à la classe. En suivant la méthode analytico-descriptive, et en nous basant sur des citations précises extraites du corps des œuvres d’Ernaux et de Bourdieu, l’on s’attache à montrer comment les quatre concepts clés de domination, distinction, transfuge social, et violence symbolique sont reflétés dans l’œuvre ernausienne. On souligne donc les caractéristiques de l’écriture d’Annie Ernaux et les images grâce auxquelles, elle parvient à non seulement concrétiser et rendre palpables ces concepts abstraits et leurs mécanismes de fonctionnement, mais aussi et surtout à vulgariser et simplifier le modèle des relations de pouvoir et des hiérarchies culturelles influençant la société. Cette étude met également en lumière les parallélismes et les rapports intertxtuels entre l’œuvre littéraire d’Annie Ernaux et les essais scientifiques de Pierre Bourdieu, précisant que ces similitudes et cette affinité intellectuelle ne découlent pas du hasard, et que la création romanesque chez Ernaux se révèle conditionnée et façonnée par l’influence subie à partir de la lecture des textes de Pierre Bourdieu.https://www.revueplume.ir/article_206908_b2cd88c3f928e2893917ba4965c5f0a8.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722ملفیسنت، یک بازآفرینی پسامدرن از زیبای خفتهMaléfique, une réinterprétation postmoderne de La Belle au bois dormant20122520567510.22129/plume.2024.463556.1296FRHadissJokarDépartement de langue et littérature françaises, Université d’Ispahan, d’Ispahan IranAkramAyatiDépartement de langue et littérature françaises, Université d’Ispahan, d’Ispahan Iran0009-0008-2192-7864MehrnooshKeyfarokhiDépartement des langues étrangères et de la linguistique, Université de Shiraz , Shiraz, IranJournal Article20240618جنگ جهانی دوم با ایجاد حس ناامیدی و تردید نسبت به آرمانهای مدرن به طور قابل توجهی به ظهور پستمدرنیسم کمک کرد. پستمدرنیسم یک جنبش فرهنگی و فکری است که کلانروایتهارا به چالش میکشد. کلان روایتها روایتهایی هستند که از دوران عصر روشنگری به عنوان پایههای اندیشه غربی شناخته می شوند. به همین ترتیب، سینمای پستمدرن یک جنبش سینمایی است که خود را در شکستن قراردادهای سینمایی سنتی، مانند روایت خطی، شخصیتهای قهرمانی و پایانهای خوش نشان میدهد. این تحقیق تلاش کرد تا ویژگیهای سینمای پستمدرن را در فیلم مالفیسنت (۲۰۱۴) شناسایی کند. ما با تکیه بر ایدهها و مفاهیم ژان فرانسوا لیوتار در خصوص پست مدرنیسم نشان دادیم که چگونه این فیلم کلانروایتهای سنتی فانتزی را به چالش میکشند و چگونه ویژگیهای نگارش پستمدرن از جمله رد کلان روایتهای مربوط به خوبی و شر، بازروایت داستان، فراواقعیت و بینامتنیت، در این فیلم آشکار میشوند. کلمات کلیدی: پستمدرنیسم، لیوتار، مالفیسنت (۲۰۱۴)، افول کلانروایتها ، فراواقعیت، روایت مجدد، بینامتنیتLa Seconde Guerre mondiale a largement contribué à l'émergence du postmodernisme en faisant naître un sentiment de désillusion et de doute quant aux idéaux modernes. Dans le domaine de l’art et de la littérature, ce mouvement se manifeste par la remise en question des métarécits, c’est-à-dire-des grands récits qui ont servi de fondement à la pensée occidentale depuis l’époque des lumières. Sur le même plan, le cinéma postmoderne est un mouvement cinématographique qui se caractérise par une remise en cause des conventions traditionnelles telles que la narration linéaire, la présence des personnages héroïques et les happy ends. Cette recherche a pour but de relever les caractéristiques postmodernes du film intitulé Maléfique réalisé en 2014. En nous appuyant sur les idées et les concepts de Jean-François Lyotard concernant le postmodernisme, nous essayerons d’étudier la réévaluation des métarécits traditionnels de la fantasy dans le film déjà évoqué. Nous tenterons également d’y analyser les caractéristiques postmodernes telles que le rejet des métarécits du bien et du mal, la renarrativisation de l’histoire, l’utilisation de l’hyperréalité et de l’intertextualité.https://www.revueplume.ir/article_205675_afcd52df8b9f9cc6818d0c00770482ed.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722آمریکا: دیگروشی و ماجراجویی (مطالعهی تصویرشناختیِ دیگربودگی در رمانهای طلا و موراوژین نوشتهی بلز ساندرار)De l’Amérique à la Russie : l’Exotisme et l’Aventure (Étude de l’altérité exotique dans l’Or et Moravagine de Blaise Cendrars)22724820776710.22129/plume.2024.445769.1283FRSafouraTork LadaniDépartement de français et de russe, Université d'Ispahan, Ispahan, Iran0000-0002-3086-1122HamayelSokotiDépartement de français et de russe, Université d'Ispahan, Ispahan, Iran0000-0002-3086-1122Journal Article20240226سفر و جابهجایی به مکان دیگر انسان را در مسیر شناخت مفاهیمی مانند دیگربودگی ، دیگروشی و ماجراجویی قرار میدهد. اگزوتیسم ، پدیدهای شگفتانگیز و ناآشناست که به دوردستها مربوط میشود. در ادبیات، اگزوتیسم به مجموعهای از تفاوتهای فرهنگی، جغرافیایی و مردمشناسی اطلاق میشود که بیانگر ذوق و قریحهی نویسنده نسبت به مناطق و فرهنگهای دوردست است. ایماگولوژی یا تصویرشناسی نیز به عنوان زیرمجموعهی اگزوتیسم، به بررسی تصویرِ فرهنگ و هر آنچه غیرخودی است در فرهنگ خودی و غیرخودی می پردازد. در مقالهی توصیفی-تحلیلیِ حاضر با تکیه بر تصویرشناسی، دو اثر طلا(1925) و موراواژینِ(1926) ساندرار را تجزیه و تحلیل خواهیم کرد تا با بررسی دیدگاه او در مورد عناصر غیر بومی در مقابل عناصر داخلی، انگیزههای نویسنده را از نظر سفر و ماجراجویی بیابیم. این نویسنده علاقه به دیگری را با پرداختن به اخلاقیات و رسومات منسجم کشورها جایگزین میکند و میل کمتری به خودِ عوامل کنجکاوی نسبت به دیگری نشان میدهد.Les voyages et les départs vers d'autres destinations, ce que l'on appelle l'exotisme en littérature, désigne un ensemble de différences culturelles, géographiques et anthropologiques qui traduisent le goût de l'auteur pour les régions et les cultures lointaines. Le but de l’exotisme est la connaissance de l’autre, ce qui conduit à une sorte de connaissance de soi. Dans la présente étude descriptive-analytique, nous analyserons <em>L'Or</em> (1925) et <em>Moravagine</em> (1926) de Blaise Cendrars pour voir comment l’auteur allie l'intérêt de connaître l'Autre à l'approche de concepts moraux, psychologiques, sociologiques et politiques. L’objectif de cette recherche est d’identifier et de décrire les différentes dimensions cachées dans la notion d’exotisme, que la littérature contribue à révéler.https://www.revueplume.ir/article_207767_b5219849551f9de614424ef5d58983dd.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722در باب روایتی واریخته در راهپلۀ شامبور اثر پاسکال کینیارLes escaliers de Chambord de Pascal Quignard : une anamorphose mise en récit24927920969810.22129/plume.2024.460077.1295FRMinaNorouziDépartement de langue et littérature françaises, Université de Tabriz, Tabriz/Iran.0009-0009-4877-7146Allah ShokrAssadollahiDépartement de langue et littérature françaises, Université de Tabriz, Tabriz/Iran.Mohammad HosseinDjavariDépartement de langue et littérature françaises, Université de Tabriz, Tabriz/Iran.0000-0001-6352-2752Journal Article20240529در باب روایتی واریخته در راهپلۀ شامبور اثر پاسکال کینیار<br /><br /><br /><br />مقالۀ حاضر درنظر دارد با تکیه بر بوطیقای آنامورفیک که همچون زیرساختی است که ساختار روایی داستان در بستر آن شکل میگیرد، رمان پاسکال کینیار را مورد بررسی قرار دهد. آنامورفوسیس یا هنر واریخت سازی نوعی تکنیک در خلق آثار هنری همچون نقاشی است که در آن میتوان تصاویر یا اشکال متفاوت با خطای دید ایجاد کرد ؛ این اشکال به گونه ای تحریف میشوند که تنها از یک زاویۀ خاص واضح و به شکل اصلی به نظر میآیند. این فرآیند در نمای روایی داستان به نوعی بازی هوشمندانه زیباییشناسی اطلاق میشود که حول محور متن و تصویر میچرخد و در نهایت با گذر از متن منجر به ارتقای آن به تصویر در راهپلۀ شامبور می شود. مطالعه حاضر ابعاد تفسیری جدیدی از متن را ارائه میدهد که بر بازتاب تصویر تحریف یافتۀ واقعیت بهوسیلۀ این تکینک هنری در داستان تأکید دارد. فرآیند مزبور واقعیت را بطور دیگری به تصویر میکشد به گونه ای که نویسنده با تحریف آن در عین حال آنرا آشکار میسازد و خواننده و همچنین شخصیت داستان را موظف به رصد آن میداند و بهتدریج امکان دستیابی به آنرا به آنها میدهد. در واقع، تصویر نهان واقعیت در مجموعهای از عناصر پراکنده متبلور و منعکس میشود که در نهایت منجر به بازسازی تصویر اصلی و واقعی داستان، یعنی شخصیت فلورا میگردد که ادوارد، شخصیت اصلی داستان، زمانی عاشق او بوده است.Cet article se propose d’examiner le roman de Pascal Quignard, tout en s’appuyant sur une poétique de l’anamorphose qui s’y déploie comme modalité de la construction de la narration. Le principe d’anamorphose se dit d’une technique de représentation en arts (notamment en peinture) reposant sur « une déformation réversible d’une image » qui ne retrouve son apparence primitive que lorsqu’elle est observée sous un certain angle. L’image distordue et défigurée s’appelle anamorphose offrant de multiples visions erronées. Ce jeu d’anamorphose gravite autour du jeu d’échange entre texte et image donnant lieu à une écriture de l’image tout en offrant à la fois une nouvelle perspective sur l’art de la narration chez Quignard. Il masque la réalité tout en la montrant, et suppose ainsi une esthétique du dévoilement en faisant apparaître une réalité autre, celle que l’auteur révèle et celle dans laquelle il place son lecteur/son personnage, à qui il permet d’affronter progressivement le secret de sa vie par le biais de son reflet incarné dans une collection d’objets épars qui ne renvoient qu’à une vraie et seule figure première reconstruite en anamorphose : le personnage de Flora, la petite condisciple qu’Edouard, le personnage principal, avait aimée autrefois.https://www.revueplume.ir/article_209698_ee5b3fc88012dd505337d52ccf8da27c.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722زن در زمین: دوقطبیِ شمایلی در جای خالی سلوچ اثر محمود دولتآبادیFemme en-terrée : polarité iconique dans L’Absence de Soloutch de Mahmoud Dowlatâbâdi28131020803710.22129/plume.2024.477442.1306FRMinaAlaeiDépartement de Français, en études sémiotiques, Faculté de Littérature, Université Uqam, Canada, Canada.0009-0006-4244-6352Journal Article20240708جای خالی سلوچ اثر محمود دولتآبادی، روایتگر پیوند روستاییان با زمین است. این رمان داستان خانواده یا اجتماعی را روایت میکند که در آن سرنوشت روستاییان و بهویژه زنان به تصویر درآمده است. <br /><br />از دهۀ 1960، در زمینۀ مطالعات بینارشتهای و در ارتباط با نشانههای شمایلی، پارهای از پژوهشها به بررسی مفهوم شباهت و تمثیل (آنالوژی) پرداختهاند. مطالعۀ پیش رو، با هدف بررسی نشانههای شمایلی و نمادین در رمان جای خالی سلوچ و با تکیه بر اصول نشانهشناختی پیرس، سعی دارد رابطۀ شباهت و ویژگیهای همانند میان زن و زمین را نشان دهد. در واقع، شرایط سختی نظیر اصلاحات ارضی که جامعۀ همعصر این رمان تجربه می کند، میتوانند زمینهساز شکلگیری نشانههای شمایلی و نمادین نزد این نویسنده باشند.<em>L’Absence de Soloutch de Mahmoud Dowlatâbâdi laisse entrevoir la liaison des villageois d’avec la terre. Ce roman raconte l’histoire d’une famille et d’une société dans lesquelles le destin des villageois et surtout celui des femmes est mis en scène. A partir des années 1960, ont inauguré dans le domaine des études interdisciplinaires, un certain nombre d’enjeux autour des signes iconiques qui sont distingués et régis par des phénomènes d’« analogie » ou de « ressemblance ». Basée sur les principes de la sémiotique peircienne, cette étude vise à montrer le lien de ressemblance et les traits similaires entre la femme et la terre dans le roman l’Absence de Soloutch, afin d’y vérifier les configurations iconique et symbolique. Effectivement, la dure condition dont fait l’expérience la société contemporaine à ce roman, y compris l’échec de la révolution agraire, pourraient engendrer la formation des signes iconiques et symboliques chez cet auteur. </em>https://www.revueplume.ir/article_208037_027f6c37b091b76d71a0bd235fd1dad4.pdfAssociation Iranienne de Langue et Littérature FrançaisesPlume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises1735-692X203920240722دگرگرایی شرقی در بوف کور اثر صادق هدایتL’exotisme oriental dans La Chouette aveugle de Sadegh Hedayat31134319990210.22129/plume.2024.451142.1288FRMarziehBalighiDépartement de langue et littérature françaises, Faculté de littérature persane et langues étrangères, Université de Tabriz, Tabriz, Iran0000-0002-9585-4337Journal Article20240404بوف کور اثری از صادق هدایت است که در سال 1936 در هند منتشر شد، در سال 1941، در ایران به چاپ رسید و در نهایت در سال 1953، به زبان فرانسه ترجمه و در پاریس منتشر شد. این داستان که به شیوه تک گویی درونی نگاشته شده است توهمّات یک افیونی بینام را در طول یک شب روایت میکند که سرانجام با اعتراف به قتل هولناک همسرش طی حملهای جنونآمیز خاتمه مییابد. راوی داستان دو رگه است، پدرش اصالتی ترکمنی دارد و مادرش رقاصه معبد لینگام در شهر بنارس است. در همین راستا، او نگاهی غریب و ناآشنا به کشور خودش، ایران و نیز کشور هند دارد. در مقاله حاضر، از خلال رویکردی تصویرشناسانه و با تکیه بر نظریات دانیل-هانری پاژو به مطالعۀ دگرگرایی شرقی در اثر مذکور پرداختهایم. بدین منظور، با استفاده از نرم افزار Lexico 3، آندسته از واژگان پربسامدی را در کتاب بوف کور به زبان فارسی و ترجمه فرانسوی آن مورد بررسی و تحلیل قرار دادهایم که ما را به بازسازی تصویر «دیگری» که نویسنده در ذهن دارد، رهنمون باشند. این دگرگرایی در قالب نوع نگرش نسبت به شهر ری، خانوادهای ترکمنیتبار، مادری هندیالاصل، و نیز آداب و رسوم و سبک زندگی مردم ایران و هند بیان شدهاست. در حقیقت، صادق هدایت برخی کلیشههای مربوط به کشور ایران را که در سفرنامههای اروپاییان، بویژه فرانسویان، ذکر شده اند، در رمان بوف کور استفاده میکند.La Chouette aveugle est un récit de Sadegh Hedayat publié en persan,en 1936,aux Indes, à Bombay, puis en Iran en 1941,à Téhéran, et enfin traduit en français,en 1953, à Paris. Il rapporte à la première personne, une nuit durant, les hallucinations d’un opiomane anonyme qui finit par avouer un crime atroce, pendant une crise de démence. Ce narrateur est un métis, turkmène par son père et indien par sa mère, une bayadère, une danseuse sacrée du temple de Shiva à Bénarès. Ce faisant, l’auteur, Sadegh Hédayat, porte un regard très exotique sur l’Iran et sur les Indes orientales, au sud-est de l’Iran. En s’appuyant sur l’approche imagologique de Daniel-Henri Pageaux, on s’est efforcé de cerner la nature de cet exotisme oriental. L'utilisation du logiciel Lexico 3 nous a permis de faire une analyse lexicométrique et lexicologique de ce texte en persan et de sa traduction en français. Nous avons pris en compte les termes qui pourraient nous aider à reconstruire l'image que l'auteur s'est fait de «l'Altérité». Elle est liée à l’évocation de la ville de Ray, d’une famille turkmène, d'une mère indienne, et d’un mode de vie étranger aux usages de l’Iran. Mais ce sont surtout des clichés qui sont retenus, tirés de nombreuses sources littéraires, notamment françaises.https://www.revueplume.ir/article_199902_af0ce91a1d580203f9c94fba9431c1c1.pdf