Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 03 21 چالش‌های زبان آموزان نوجوان درهنگام انجام تکالیف نوشتاری در کلاس زبان فرانسه در ایران Les défis des adolescents à l’égard des tâches de l’expression écrite dans une classe de FLE en Iran 313 341 183823 10.22129/plume.2023.420010.1266 FR Atefe MIRZAEI Département de langue française, Branche didactique, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran 0000-0001-5140-7677 Roya Letafati Département de langue française, Branche didactique, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran Mahmoud Reza Gashmardi Département de langue française, Branche didactique, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran 0000-0001-6621-507X Parivash SAFA Département de langue française, Branche didactique, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran 0009-0009-6108-1442 Journal Article 2023 10 10 نوشتن به زبان فرانسو ی به عنوان زبان خارجی در ایران با چالش هایی مواجه است، به ویژه برای نوجوانان. این مقاله به شناسایی چالش های رایجی که نوجوانان در هنگام نوشتن به زبان فرانسوی با آنها مواجه هستند می پردازد، و همچنین راهبردهای آموزشی برای غلبه بر این چالش ها ارائه می دهد. این مطالعه بر اساس بررسی مروری ادبیات موجود در زمینه آموزش مهارت نوشتاری در زبان فرانسو ی برای نوجوانان در ایران صورت گرفته است و همچنین برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه استفاده شده است. این پرسشنامه ها بین زبان آموزان نوجوانان سطح 2A توزیع شده و سواالت مطرح شده در آنها با هدف شناسایی چالش هایی که آنها در هنگام نوشتن به زبان فرانسوی با آن مواجه هستند، طراحی شده است. راهبردهای آموزشی که می تواند به غلبه بر این چالش ها کمک کند، شامل بهره گیری از مدارک اصیل آموزشی، استفاده از فعال ت های نوشتاری مناسب، تشویق به خواندن منظم متون به زبان فرانسو ی، تمرین منظم در نوشتن و ارائه بازخورد سازنده و مثبت توسط مدرس است. نتایج این پژوهش نشان دادند که نوجوانان در ایران با چالش های مختلفی هنگام نوشتن به زبان فرانسوی مواجه هستند، از جمله ساختن جمالت دقیق گرامر ی، مشکل در انتخاب کلمات و نبود تنوع واژگان ی در متن، ایراد ساختاری متن و نداشتن علاقه و انگیزه برای نوشتن. استفاده از راهبردهای آموزشی موثر میتواند به غلبه بر این چالش ها کمک کند. L'enseignement du français langue étrangère (FLE) en Iran rencontre plusieurs défis, notamment en ce qui concerne l'expression écrite chez les adolescents. Cet article vise à identifier les défis les plus courants que rencontrent les adolescents iraniens lorsqu'ils écrivent en français, ainsi que les stratégies d'enseignement qui peuvent être mises en place pour les surmonter. Cette étude s'appuie sur une revue de la littérature existante sur l'enseignement de l'expression écrite en FLE pour les adolescents en Iran. Pour recueillir des données, nous avons distribué aux apprenants adolescents de niveau A2 des questionnaires proposant des questions qui visaient à identifier les défis auxquels ces derniers sont confrontés lorsqu'ils écrivent en français. Les résultats ont montré qu’ils rencontrent plusieurs défis, notamment la maîtrise de la grammaire et de la syntaxe, la richesse du vocabulaire, la structure du texte et le manque de motivation. Les stratégies d'enseignement qui peuvent aider à surmonter ces défis comprennent, entre autres, l’exploitation des documents authentiques, l'utilisation d'activités d'expression écrite adaptées, l'encouragement à la lecture régulière de textes en français, la pratique régulière de l'écriture et la fourniture de feedback constructif et positif.

https://www.revueplume.ir/article_183823_eb8a304eaa71533433a760485778b91b.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 01 20 نظریه »چشم بی گناه« در دریافت مخاطب Le langage de la théorie de « l'Œil innocent » et la réception de spectateur 343 370 218409 10.22129/plume.2025.465927.1298 FR Hoda Zabolinezhad Département de Peinture, Urmia University, Urmia, Iran 0000-0002-2933-0420 Corine Pencenet Département d'Arts visuels, université de Strasbourg, France Journal Article 2024 07 02 در این پژوهش، پرسش اصلی ارزیابی نقش مخاطب در روند دریافت اثر معاصر است، چه این اثر ادبی باشد، چه هنری. این ارزیابی از دید نظریه فلسفی »چشم بی گناه» صورت می گیرد. نظریه ای که توسط جان راسکین بنیان گذاری شد و توسط کلمانت گرینبرگ توسعه یافت. از این دیدگاه پرسش اینکه امروزه چه کسی به عنوان مخاطب در معنای عام آن در نظر گرفته می شود، و ویژگی های اصلی این مخاطب کدام است؟ مهم می شود. در روند پیشرفت پژوهش، ایده اصلی نظریه «چشم بی گناه» از منظر فلسفه تحلیلی توسط آرتور دانتو، پس از بررسی دقیق به چالش کشیده می شود. او معتقد است که عدم در نظر گرفتن عادات درونی مخاطب در لحظه دریافت تصویر، حتی زمانی که مربوط به یک شیئ واقعی می شود، غیر ممکن است. دریافت اشیائ یا تصاویر نزد هر شخصی متفاوت است و این تفاوت، به دلیل فاکتورهایی همچون جنسیت، نژاد، سن، موقعیت جغرافیایی افراد و غیره است. دانتو در مورد نظریه راسکین و گرینبرگ تأکید می کند که می توان به صورت کامل این نظریه را رد کرد و چنین چیزی امکان پذیر نیست. بلکه کاملا مشخص است که امروزه هر چیزی می تواند قابلیت این را داشته باشد که اثر هنری تلقی شود. Dans cette recherche, la question essentielle est d’évaluer le rôle du spectateur dans le processus de la réception d’une œuvre contemporaine, qu’elle soit littéraire ou artistique, du point de vue de la théorie de « l’œil innocent », présentée par John Ruskin puis développée par Clement Greenberg. Il est de ce fait important de savoir qui est aujourd'hui considéré comme spectateur en général et quelles sont ses principales caractéristiques. Au fur et à mesure de cette recherche, l'idée de la théorie de « l’œil innocent » récemment analysée contestée et critiquée par Arthur Danto d'un point de vue philosophique, est mentionnée. Il est impossible de ne pas considérer l'aptitude intériorisée de réagir au moment de la réception des images, même lorsqu’il s’agit d’objets réels. La perception des objets ou des images est différente chez les individus. Elle est due aux divers facteurs tels que le sexe, la racine ethnique, l'âge, la localisation géographique, etc. des êtres humains. Danto l’affirme à propos de Ruskin, somme toute, nous pouvons rejeter entièrement la théorie de Ruskin et Greenberg et il est possible de soutenir qu'une telle chose n'existe pas et il est évident qu'aujourd'hui n'importe quoi peut devenir œuvre.

https://www.revueplume.ir/article_218409_b75e6d110d810f4a34c06d0dbe3c73b9.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 03 21 شورش علیه زمان نزد شارل بودلر تحلیل خیالپردازی ادبی در اشعار شارل بودلر La Révolte contre le Temps chez Charles Baudelaire L’analyse de l’Imaginaire littéraire dans les poèmes de Charles Baudelaire 371 393 213920 10.22129/plume.2024.471819.1301 FR Ali Abbassi département de langue et littérature françaises, à l’Université Shahid Beheshti. Téhéran, Téhéran, Iran 0000-0003-4672-1930 Zahra Abangah Azgomi département de langue et littérature françaises, à l’Université Shahid Beheshti. Téhéran, Téhéran, Iran 0009-0004-3085-6018 Journal Article 2024 08 05 این مقاله بر مفهوم زمان نزد شارل بودلر استوار است. وقتی به بررسی چرایی و چگونگی خلق اشعار بودلر می پردازیم، می بایست در دنیای تاریک و اسرارآمیزی که اشعار او را احاطه کرده است ,غوطه ور شویم . با کشف بارقه های کوچک امید در اشعار او ,می توان دریافت که آنچه باعث کسالت و اندوه در او می شود، اضطراب است. بنابراین سعی می کنیم مشخص کنیم که آیا این اضطراب ناشی از گذشت زمان است یا خیر. به عبارت دیگر، آیا بودلر از گذر زمان می ترسد؟ سپس، نشان می‌دهیم که اضطراب زمان چگونه خود را در آگاهی بودلر نشان می‌دهد؟ بنابراین , با جست و جو در اشعار گل های بدی (Les Fleurs du Mal) بودلر ,تلاش می شود به این پرسش ها پاسخ داده شود. با استفاده از روش ژان بورگوس می توان میان زبان شعری و خیالپردازی پیوند برقرار کرد. بنابراین، در اشعار بودلر به دنبال نوعی شورش علیه زمان خواهیم بود که قصد تسخیر فضا را دارد. لازم به ذکر است که این پژوهش به برتصویر متمرکز است. La notion du Temps chez Charles Baudelaire est à la base de cet article. Lorsqu’on explore la raison et la manière dont les poèmes de Baudelaire ont été créés, on est contraint de plonger dans le monde obscur et mystérieux qui entoure ses poèmes. En découvrant de petites lueurs d'espoir dans ses poèmes, on peut constater que ce qui engendre chez lui l'Ennui et le Spleen, c'est l'angoisse. Donc, on essaie de déterminer si cette angoisse est due au passage du temps. Autrement dit, si Baudelaire a peur de la fuite du temps. Ensuite, on expose comment l’angoisse du temps se manifeste dans la conscience de Baudelaire ? Donc, en cherchant dans les poèmes de Les Fleurs du Mal de Baudelaire, des tentatives seront faites pour répondre à ces questions. À l’aide de la méthode de Jean Burgos, il est possible d'établir un lien entre le langage poétique et l'imaginaire. Alors, on cherchera dans les poèmes de Baudelaire une sorte de révolte contre le temps, qui entend s'emparer de l'espace. Il faut Signaler que cette étude s’intéresse à l’image.

https://www.revueplume.ir/article_213920_168ce83f21ca6a6791bb8c9b075735e6.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 03 21 اخلاق در ترجمه یا ترجمه ی ارزشهای اخلاقی؟ تاملاتی چند بر تاثیر جغرافیای سیاسی بر ترجمه متون رسانه ای بر خط Éthique du traduire ou traduire l’éthique ? Quelques réflexions sur les enjeux géopolitiques de la traduction de la presse numérique 395 421 218431 10.22129/plume.2025.488962.1314 FR Ladane Motamedi Département de Français, Faculté de Littérature, Université Alzahra, Téhéran, Iran Sajedeh Kashani Département de Français, Faculté de Littérature, Université Alzahra, Téhéran, Iran Journal Article 2024 11 15 مقاله حاضر به بررسی نقش مترجمان در ترجمه متون سیاسی به ویژه در موقعیت های بحران سیاسی می پردازد. به این منظور، متون رسانه ای بر خط مربوط به منازعات منطقه ای اخیر را که مترجمان ایرانی و فرانسوی ترجمه کرده اند، بر اساس نظریه روایت مونا بیکر بررسی کرده ایم. تحقیق نشان می‌دهد چگونه ترجمه می‌تواند به ابزارانتقال ایدئولوژی توسط رسانه‌ها تبدیل شود، چگونه در موقعیت‌های بحران سیاسی به ویژه، مترجم نه بر اساس دانش زبانی خود بلکه بر اساس ایدئولوژی حاکم بر جامعه ای که در آن زندگی می کند و سایر نویسندگان، روزنامه نگاران یا مترجمان نیز به آن پایبند هستند متون را ترجمه می کند. در این شرایط، او دیگر یک میانجی بین فرهنگی بی طرف نیست بلکه کنشگری متعهد است که بر اساس ملاحظات فرهنگی و ایدئولوژیک و در جهت ترویج ارزش‌های ملت خود عمل می کند و در نتیجه به ایجاد اخلاقی جدید در ترجمه کمک می‌کند. Le présent article examine le rôle des traducteurs dans la traduction des textes politiques, en particulier en temps de crise. L’étude en s’appuyant sur la théorie de la narration et le concept de cadrage développés par Mona Baker appliqués aux textes numériques concernant les situations conflictuelles récentes traduits en Iran et en France, démontre comment la traduction peut devenir un vecteur d’idéologie véhiculée par les médias, comment dans des situations de crise politique surtout, le traducteur considère les croyances et pratiques langagières auxquels il s’adhère et que les autres écrivains, journalistes ou traducteurs de son aire géographique utilisent pour parler des récits qui circulent dans le monde. Dans ces conditions, il n’est plus un médiateur interculturel qui reste neutre mais un acteur engagé qui jongle avec des considérations culturelles et idéologiques pour sensibiliser et mobiliser et promouvoir les valeurs de sa nation et contribue ainsi à établir une nouvelle éthique en traduction.

https://www.revueplume.ir/article_218431_ba0044b22073578cfe45677a060d6226.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 03 21 "منِ" احاطه شده توسط "دیگری ناشناس" Le « Moi » encerclé par l’« Autre anonyme », Le Moi de l’Autre de Réza Amir Khani et La place d’Annie Ernaux 423 448 213456 10.22129/plume.2024.474415.1303 FR Fatemeh Gholami Département de langue et littérature françaises, Faculté des langues et littératures étrangères, université de Téhéran, Iran 0009-0005-5669-3840 Atiyeh Arabi Département de langue et littérature françaises, Faculté des langues et littératures étrangères, université de Téhéran, Iran 0000-0002-5519-9948 Journal Article 2024 08 21 "خود" چیست؟ چطور می توان به آن دست یافت؟ سال هاست که نویسندگان، با دغدغه به تصویر کشیدن بهتر این واقعیت که هر آن پنهان می شود، به جریان بی وقفه جستجوی هویت پیوسته اند. اما با توجه به ابعاد گسترده هویت، نمی توان برای شناخت آن به نگاهی محدود و کلیشه ای بسنده کرد. از آن جایی که انسان در ارتباط با "دیگران" است و از خلال همین ارتباطات با دیگر "خود" ها، جامعه و ابعاد اجتماعی موفق به شناخت "خود" می شود، شیوه جامعه شناختی پیر زیما که بر پایه دوسویه اجتماعیِ هویت راوی و هویت کلام روایت است، برای بررسی مسئله هویتی در اثر جایگاه نوشته آنی ارنو و من او اثررضا امیرخانی به نظر مناسب می رسد. در این مجال، به بررسی "دیگری" ای می پردازیم که گمنام است ولی همواره در روایت های در هم تنیده از نشانه ها و روابط، نقشی پر رنگ در کشف و شناساندن "خود" دارد. این "دیگری" بی نام و نشان به لطف ظرافت زیبا شناختی ادبیات، از ورای یک گفتگوی ساده یا یک حضور کم رنگ، شبکه ای بی عیب و نقص از اطلاعات را به همراه می آورد. واژگان کلیدی: "خود"، "دیگری ناشناس"، پیر زیما، آنی ارنو، رضا امیرخانی، جایگاه، من او Qu’est-ce que le « Moi » ? Par quoi peut-il être saisi ? Depuis des années, anxieux de fixer cette énigme qui se dérobe constamment, les écrivains se lancent dans cette recherche perpétuelle de l’identité. Vu son territoire étendu, l’étude de cette réalité ne se restreint pas à un cadre limité et prédéterminé. Considérant que l’homme est en relation avec les « autres » et que c’est en contact avec les autres « moi », avec la société et le collectif qu’il arrive à se connaître, le parcours sociocritique de Pierre V. Zima basé sur le doublon du social des identités narratives et des identités du narratif, s’avère cohérent à s’approcher de ce complexe identitaire dans La place d’Annie Ernaux et Le Moi de l’Autre de Réza Amir Khani. Cette étude aborde un « Autre » anonyme qui à travers le récit des signes et des liens, se met à la découverte du « Moi ». Cet « Autre anonyme», grâce à la délicatesse esthétique de la littérature, apporte un réseau impeccable d’informations via une simple conversation ou une courte apparition dans le texte.

https://www.revueplume.ir/article_213456_74c43b7ec689955c9c1517294e92500f.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 03 21 تاثیر سن و جنس برحسن تعبیر یا به گویی در ترجمه واژگان زبان فرانسه La relation entre le genre, l'éducation, l'âge des traducteurs et leur utilisation de l'euphémisme dans la traduction française 449 482 213247 10.22129/plume.2024.469079.1299 FR Sharareh Sadat Sarsarabi Département des sciences humaines, Université Farhangian, Téhéran, Iran 0000-0002-1480-8161 Journal Article 2024 07 22 در جهانی که توسعه ارتباطات از اولویت ها ی مهم می باشد ، دستیابی به درک مشترک و انتقال صحیح معنا یک ضرورت اجتناب ناپذیر است. در اینجا مسئولیت و وظیفه افرادی که وظیفه ترجمه را بر عهده دارند ،برای ایجاد فضای همگن و رعایت آداب همکاری و درک متقابل، استفاده ازحسن تعبیریا به گویی است. پژوهش حاضر به دنبال کشف رابطه بین جنسیت، تحصیلات و سن مترجمان و استفاده آنها از حسن تعبیر در ترجمه است. این پژوهش از چهار فرضیه تشکیل شده است: پژوهشی توصیفی است و برای یافتن رابطه جنسیت، تحصیلات و سن مترجمان و استفاده آنها از تعبیرات در ترجمه از پرسشنامه استفاده شده است که بین گروهی از مترجمان زبان فرانسه توزیع شد. نتایج نشان می دهد که حسن تعبیریا به گویی در ترجمه مترجمان در سطح معنا داری وجود دارد. علاوه بر این، جنسیت مترجمان بر استفاده آنها از تعبیرات در ترجمه تأثیر می گذارد. بین سن مترجمان و استفاده آنها از حسن تعبیر در ترجمه رابطه مستقیم وجود دارد. در نهایت، سطح تحصیلات مترجمان تأثیری در استفاده آنها از حسن تعبیر در ترجمه ندارد Dans un monde caractérisé par la mondialisation et le développement de la communication, parvenir à une compréhension commune et à une transition correcte du sens est une nécessité inévitable. Ici, la responsabilité et le devoir des personnes chargées de la tâche de traduction sont d'une grande importance et l'une des questions à considérer dans la traduction est l'utilisation de l'euphémisme. La recherche actuelle cherche à découvrir la relation entre le sexe, l’éducation et l’âge des traducteurs et leur utilisation d’euphémismes en traduction. L’étude se compose de quatre hypothèses : il s’agit d’une recherche descriptive et un questionnaire est utilisé pour trouver la relation entre le sexe, l’éducation, l’âge des traducteurs et leur utilisation des euphémismes en traduction. Il a été distribué parmi la population de recherche composée de traducteurs de langue française. Les résultats montrent que l'euphémisme existe à un niveau approprié dans la traduction des traducteurs. De plus, le sexe des traducteurs affecte leur utilisation des euphémismes en traduction. Il existe une relation directe entre l’âge des traducteurs et leur utilisation des euphémismes en traduction. Enfin, le niveau d’éducation des traducteurs n’influence pas leur utilisation des euphémismes en traduction.

https://www.revueplume.ir/article_213247_f6634a7394702ffb559ac566f7f6487c.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 01 20 احتضار به مثابه مبارزه: کارکرد وضعیت بینابینی در "جسدی در محاصره" اثر کاتب یاسین Combattre dans le hiatus : Les plans de liminalité dans Le cadavre encerclé de Kateb Yacine 483 510 210508 10.22129/plume.2024.478915.1307 FR Seyed-Sajad Zafranchilar Département de langue et littérature françaises, Faculté des lettres persanes et des langues étrangères, Université de Tabriz, Tabriz, Iran. 0009-0004-3301-270X Journal Article 2024 09 17 این مقاله به مطالعه دقیق "بینابینیت"، یکی از مفاهیم کانونی در گفتمان پسااستعماری معاصر، در جسدی در محاصره، نمایشنامه مشهور کاتب یاسین می پردازد. با تکیه بر روش تحقیق کیفی، این مطالعه نشان می‌دهد که چگونه یاسین از ایده ی "وضعیت بینابینی" که بعد ها توسط چهره‌های برجسته مطالعات پسااستعماری مانند هومی بابا و آشیل امبمبه نظریه‌پردازی شده است، بهره می‌گیرد تا حالت ستیزه جو و قهرمانانه شخصیت‌های خود در حال احتضار پس از کشتار مستعمره‌نشینان را به تصویر بکشد. نتایج نشان کار ما می‌دهند که این وضعیت بینابینی امکان دوگانه‌ و نامتعارفی برای مقاومت و نبرد در اختیار استعمار زدگان داستان قرار می‌دهد: از یک سو، نزدیکی به مرگ به آن‌ها اجازه می‌دهد تا دیگر به اجبار حیات ساخته و پرداخته شده توسط استعمارگران را زیست نکنند و از سوی دیگر، از میان رفتن ظاهری و قریب‌الوقوع آن‌ها مستعمره‌نشینان را خلع سلاح می کند، چرا که بدون انسان های قابل استعمار، استعمار دیگر هیچ معنایی ندارد. یاسین از این فضای میان زندگی و مرگ یک مکان تقریباً اسطوره‌ای می سازد که در آن نوعی جدید از مبارزه ضد استعماری شکل می‌گیرد. این مطالعه به گشوده شدن افق های جدید در مسیر تفکر در تجربه ضد استعماری و راهبرد های مقاومت نویسندگان متعهد، به غنای گفتمان پسااستعماری کمک می‌کند. Cet article propose une analyse approfondie de la liminalité, l’un des concepts centraux du discours postcolonial contemporain, dans la célèbre pièce de Kateb Yacine, Le cadavre encerclé. S'appuyant sur une méthodologie qualitative rigoureuse, cette étude démontre comment Yacine mobilise l'état liminal, théorisé par des figures de proue du postcolonialisme telles que Homi Bhabha et Achille Mbembe, pour mettre en scène l'agonie de ses personnages après le massacre des colons. Les résultats révèlent le double potentiel de résistance que recèle cette condition liminale pour les sujets colonisés : d'une part, la proximité de la mort leur permet d’échapper à la vie conditionnée par et sous le joug des colons ; d'autre part, leur disparition imminente désarme les colons, car sans sujets colonisables, la colonisation perd tout sens. Yacine conçoit ainsi cet espace interstitiel entre vie et mort comme un lieu presque mythique où se déploie une forme inédite de combat anticolonial. Cette étude enrichit le discours postcolonial en ouvrant de nouvelles pistes de réflexion sur l'expérience anticoloniale et les stratégies de résistance des écrivains engagés.

https://www.revueplume.ir/article_210508_479eabe54769a90a0f02706ca782702e.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 01 20 تاملات عرفانی و شرقی در داستان میلارپا اثر اِریک اِمانوئل اشمیت Vers une contemplation mystique et orientale dans Milarepa d’Éric-Emmanuel Schmitt 511 543 213457 10.22129/plume.2024.479949.1309 FR Vahid Nejad Mohammad Département de langue et littérature françaises, Faculté des lettres persanes et des langues étrangères, Université de Tabriz, Tabriz, Iran 0000-0002-1974-0362 Journal Article 2024 09 23 هدف این مقاله بررسی ابعاد عرفانی در داستان میلارپا از مجموعه داستانی چرخه‌ی نامرئی اثر اریک امانوئل اشمیت، رُمان‌نویس و فیلسوف معاصر فرانسوی است. این مطالعه اساساً بر تجربیات درونی شخصیت‌ها و جستجوی معنوی آنها در مواجهه با خواسته‌های دنیای مادی تمرکز خواهد کرد. از ورای داستان میلارپا، خواننده در مقابل وسوسه‌های درونی، سرنوشت و حالات انسانی به تأمل برانگیخته شده و در مواجهه با خستگی و ترس از مرگ، بدنبال ترحم و همدردی و رستگاری است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی نشان خواهد داد که چگونه قهرمانان داستان، علیرغم وابسته بودن به واقعیات مادی، با روی آوردن به تفکر درونی و کشف ارزش‌های معنوی، می‌توانند از رنج و وسوسه‌های خود فراتر روند. بررسی نحوه مواجهه انسان مُدرن با آلام و سرخوردگی-هایش از زندگی، اَمیال و دلهره‌هایش، اَشکال این جستجوی آسایش را برجسته می‌کند. در واقع، آیا زندگی عرفانی میلارپا واقعاً می‌تواند به عنوان فرار و گریزی از محدودیت‌های مادی و ادراکات منفی که شخصیت‌ها را احاطه کرده است، باشد؟ در نهایت، هدف این تحلیل نشان دادن این امر است که ابعاد معنوی و روحانی که اشمیت پیشنهاد می‌کند، امکان واقعی برای بازگرداندن معنا به وجود شخصیت‌ها، از طریق بیداری، تامل و تفکر، و در نتیجه گشودن اُفقی به سوی رستگاری و آرامش است. Cette contribution a pour objectif d’explorer la dimension mystique dans Milarepa d’Éric-Emmanuel Schmitt, romancier et philosophe contemporain français. L’étude se concentre principalement sur les expériences intérieures des personnages et leur quête spirituelle face aux exigences d’un monde matériel. À travers le récit, le lecteur est invité à réfléchir sur les tentations intérieures, sur la condition humaine, où l’individu, confronté à la fatigue et à la peur de la mort, aspire à la compassion et à un certain salut. L’article, suivant une démarche analytique-descriptive, révèlera comment, malgré leur ancrage dans la réalité matérielle, les protagonistes sont capables de transcender leurs souffrances, leurs tentations en se tournant vers une contemplation intérieure et en défrichant des valeurs spirituelles. L’examen de la manière dont l’homme moderne affronte ses douleurs, son désenchantement face à la vie, ses envies et ses appréhensions, met en lumière les modes de vie façonnés par cette quête de réconfort. Il s’agira de déterminer si la vie mystique de Milarepa peut réellement servir d’échappatoire aux contraintes de la matérialité qui entourent les personnages. Cette analyse visera à démontrer que la dimension spirituelle que Schmitt propose, offre une véritable possibilité aux individus de redonner sens à leur existence, à travers l’éveil, la contemplation, ouvrant ainsi un chemin vers le salut.

https://www.revueplume.ir/article_213457_13c1d05f595d2a23fb5858e567dae913.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 03 21 طنز و هجو در رمان آزادی یا عشق اثر روبر دسنوس Ironie et Satire dans la Liberté ou L’amour de Robert Desnos 545 569 212766 10.22129/plume.2025.488146.1313 FR Malihe Mali Khodadadi Ghelichi Département de française, Branche Centrale de Téhéran, Université islamique Azad, Téhéran, Iran 0009-0001-7114-9211 Mohammad Ziar Département de française, Branche Centrale de Téhéran, Université islamique Azad, Téhéran, Iran 0000-0002-5041-0679 Journal Article 2024 11 11 رمان های روبر دسنوس نادر هستند، زیرا او عمدتاً به خاطر شعرهایش شناخته می شود. با این حال، اثر عاشقانه او « آزادی یا عشق » به عنوان یک طنز اجتماعی و سیاسی برجسته می شود. دسنوس از طریق سبکی کنایه آمیز و طنز، جامعه بورژوایی و قراردادهای رمانتیک را مورد انتقاد قرار می دهد. این تحلیل بر ساختار جمله و سبک نگارش رمان متمرکز است و سه مقوله اصلی را شناسایی می‌کند: تلفیق رویا و واقعیت، دستکاری زمان، و استفاده از کنایه و طنز برای فضاسازی. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که نویسنده از تکنیک‌های مختلف سبک‌شناختی مانند طنز و پرسپکتیو برای بیان عقاید خود به‌صورت غیرمستقیم و مرتبط با شرایط اجتماعی آن زمان و ظهور سوررئالیسم استفاده می‌کند. به طور خلاصه، « آزادی یا عشق » اثری منسجم و قدرتمند است که به لطف اصالت و فرآیندهای ادبی خود، خواننده را عمیقاً حساس می کند. Les romans de Robert Desnos sont rares, car il est principalement connu pour sa poésie. Toutefois, son œuvre romanesque La liberté ou l’amour se distingue comme une satire sociale et politique. À travers un style ironique et humoristique, Desnos critique la société bourgeoise et les conventions romantiques. Cette analyse se concentre sur la structure de phrase et le style d’écriture du roman, en identifiant trois catégories principales : la fusion du rêve et de la réalité, la manipulation du temps, et l’utilisation de l’ironie et de l’humour pour créer de l’ambiance. Les recherches montrent que l’auteur emploie diverses techniques stylistiques, telles que la satire et la perspective, pour exprimer ses idées de manière indirecte, en lien avec les conditions sociales de l’époque et l’émergence du surréalisme. En somme, La liberté ou l’amour est une œuvre cohérente et puissante, qui sensibilise profondément le lecteur grâce à son originalité et ses procédés littéraires.

https://www.revueplume.ir/article_212766_e16625fe1bee0c46d258276944b5650b.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 01 20 تصویر زنانه شهر در شعر جشن عروسی مرگ اثر پیر امانوئل تحلیل بر اساس نقد جغرافیای ادبی La figure féminine de la ville dans Les Noces de la Mort de Pierre Emmanuel Selon la géographie littéraire 571 592 219478 10.22129/plume.2025.480487.1310 FR Marzieh Athari Nikazm Département de langue et littérature françaises Faculté des Lettres et des Sciences Humaines, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran 0000-0002-3735-3710 Mahta Pourfotollah Département de langue et littérature françaises Faculté des Lettres et des Sciences Humaines, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran 0009-0000-7657-6899 Journal Article 2024 09 28 پیر امانوئل بررسی شهر را اساس شعر Les Noces de la Mort از مجموعه Tombeau d'Orphée می داند، که با تم عشق، مرگ و زن مرتبط است. او بینشی اسطوره ای از این شهر دارد و از آن برای بیان درد و اندوه شاعرِ دل باخته، اورفه، که در سوگِ معشوقه اش اوریدیس به سر می برد استفاده می کند. هدف ما در این پژوهش این است که تصویر زنانگی شهر را بر اساس رویکرد نقد جغرافیایی تعیین کنیم. سوال اصلی ما در این پژوهش این است که احساس تعلق شخصی پیر امانوئل به یک شهر (به طور مثال شهر لیون) چگونه در این شعر نشان داده شده است؟ و چه عناصری به ما این امکان را می دهند که شهر به تصویر کشیده در شعر را به عنوان معیاری برای تعریف هویت زنانه ی این شعر در نظر بگیریم؟ به منظور بررسی این خوانش زنانه از شهر ، پژوهش حاضر بر نقد جغرافیای ادبی میشل کولو متمرکز است Pierre Emmanuel fait de la ville, la base de son poème « Les Noces de la Mort » du recueil Tombeau d’Orphée (1941) associé au thème de l’amour, de la perte et de la femme. Il a une vision mythique de la ville et il l’utilise pour exprimer la douleur et le chagrin du poète amoureux, Orphée, qui a perdu sa bien-aimée, Eurydice. Notre objectif est d’analyser la figure féminine de la ville selon l’approche de la géographie littéraire. Nous examinerons comment le sentiment d’appartenance personnelle de Pierre Emmanuel à une ville (ici peut-être la ville de Lyon) s’inscrit dans ce poème et quels sont les éléments qui permettent de concevoir cette ville comme un repère identitaire pour la femme aimée. Dans le but de creuser ce cadre conceptuel et cette lecture féminine de la ville, la présente étude s’intéresse à l’analyse de l’espace selon les théories de Michel Collot.

https://www.revueplume.ir/article_219478_118bd45f756176b738340d38db8f1ffa.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 01 20 میشل ولبک، ضدمدرن جدید Michel Houellebecq : Un nouvel antimodenre 593 617 219738 10.22129/plume.2025.465511.1297 FR Roya Bagherigaleh Faculté des lettres, Université sorbonne, Paris, France 0009-0004-7478-0254 Journal Article 2024 07 07 این مقاله با هدف توضیح آثار میشل ولبک و تحلیل افکار ضد مدرنیستی نویسنده نوشته شده است. ضد مدرنیست ها کسانی هستند که گرفتار جریان مدرنیته شده و از آن بیزارند. آنها جنبه های مختلف زندگی مدرن، افول ارزش‌های سنتی، زوال تاریخی و جامعه بدون دین را نقد می کنند. در این مقاله تلاش بر آن است تا نشان دهیم ولبک با نگرشی بدبینانه ناامیدانه به توصیف جامعه مدرن میپردازد و بدین طریق خود را به خط فکری نویسندگان ضد مدرن نزدیک میکند. با تحلیل ویژگی‌های شاخص آثار او مانند نقد لیبرالیسم، برگشت‌ناپذیری امور برای انسان و از دست دادن دین و پیوند اجتماعی و با نشان دادن شباهتشان با ایده‌های آگوست کنت، فیلسوف پوزیتیویست، بررسی میکنیم که چگونه ولبک موفق به بازگرداندن گفتمان ضد مدرن در حامعه امروزی شده، گفتمانی که به نظر به پایان رسیده باشد. L’objet de cet article est de mettre en lumière ce que l’œuvre de Michel Houellebecq nous permet de comprendre de la pensée antimoderne de l'auteur. Les antimodernes sont des écrivains pris par le courant moderne et répugnant à ce courant. Ils critiquent beaucoup des aspects de la vie moderne ; le déclin des valeurs traditionnelles, la décadence historique et la société sans religion. Nous tentons de montrer que Michel Houellebecq en adoptant une perspective désabusée sur l’état de la société moderne tente de s’inscrire dans la lignée des auteurs antimodernes. En analysant les traits caractéristiques de son œuvre tels que la critique du libéralisme, l’irréversibilité des choses pour l’être et la perte de la religion et, par conséquence, de la cohésion sociale et en les rapprochant des idées d’Auguste Comte, philosophe positiviste, nous examinerons comment Houellebecq réussit à réinterpréter le discours antimoderne dans le contexte contemporain, bien qu’il semble avoir atteint son terme.

https://www.revueplume.ir/article_219738_d841462e88857f0b6fd1c87d823e3bcc.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 20 40 2025 01 20 تأثیر دگرگونی‏های متنی-صحنه‏ای بر پذیرش مخاطب. مورد مطالعه: دو ترجمه فارسی از نمایشنامه فرانسوی اسم L’impact des modifications texto-scéniques sur la réception du public. Cas d’étude : deux traductions persanes de la pièce française Le Prénom 619 658 220205 10.22129/plume.2025.470428.1300 FR Nosrat Hejazi Département de Françaises, Faculté des Langues et Littérature Etrangères, Université Tarbiat Modares Téhéran, Iran 0000-0001-5217-027X Zohreh Mar'ii Azkari Département de Françaises, Faculté des Langues et Littérature Etrangères, Université Tarbiat Modares Téhéran, Iran Journal Article 2024 07 30 پرسش اساسی این تحقیق سنجه‏ای این است که دگرگونی‏های متنی-صحنه‏ای که بر قابلیت اجرا و بیان شفاهی بازیگران تأثیر می‏گذارد تا چه اندازه می‏تواند پذیرش مخاطبان را تحت تأثیر قرار دهد؟ با تکیه بر آرای کارکردگراها و هنجارگراها، تحلیل کمّی کیفی خود را بر دو اجرای فارسی از نمایشنامه فرانسوی اسم قرار دادیم. نتایج حاصل از تحقیق حاکی است که اجرای فارسی در انتظار آدولف نزد مخاطبان ایرانی به‏لطف سرعت سریع‏تر، زبان طنز قوی‏تر، تلفیق صحنه‏های موسیقی-رقص و سایر عناصر مربوط به قابلیت اجرای بازیگران، از اجرای صحنه‏ای در نسخه فرانسوی مقبول‏تر است. اجرای فارسی این نمایشنامه حتی از دومین اجرای صحنه‏ای نیز که توسط شهلا حائری ترجمه و به کارگردانی لیلی رشیدی روی صحنه رفته، موفق‏تر ظاهر شده است. این مسأله بار دیگر بر اهمیت بومی‏سازی بر افزایش قرابت فرهنگی تأکید کرده و این شیوه را برای توسعه مفاهمه‏های فرهنگی-هنری و افزایش اثربخشی پذیرش در سپهر زبانی-فرهنگی مقصد مناسب می‏داند. La question essentielle de cette investigation basée sur l’enquête est de découvrir dans quelle mesure les modifications texto-scéniques qui touchent la performabilité et l’oralité des acteurs, peuvent infléchir la réception des destinataires? Tout en s’alignant sur le côté des fonctionnalistes et des normalistes, nous avons examiné alors, les deux versions théâtrales persanes pour la pièce française Le Prénom. Nous avons constaté que la version persane d’En attendant Adolphe est plus flamboyante et prisée que la version théâtrale française grâce à son rythme plus rapide, à l’ironie plus forte, aux scènes musicales accompagnées de danse et aux autres éléments liés à la performabilité des comédiens. Elle est encore plus réussie que la deuxième représentation persane du Prénom effectuée par Chahlâ Hâéri (représentée par Leili Rachidi), réaffirmant de nouveau que les modifications « naturalisantes » dans la représentation de Kouchk-e-Jalâli communiquent plus brillamment avec l’énonciataire cible grâce à la sélection heureuse des normes opérationnelles, matricielles et linguistico-textuelles.

https://www.revueplume.ir/article_220205_def01ac49ffc1e4ca46f18f055faf6f7.pdf