Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 بررسی مفهوم تروما در رمان پدر آن دیگری اثر پرینوش صنیعی Étude du concept du traumatisme dans La Voix cachée de Parinoush Saniee 359 384 227643 10.22129/plume.2025.506163.1324 FR Mohammad Hossein Djavari Département de français, littérature française et comparée, Université de Tabriz, Tabriz, Iran 0000-0001-6352-2752 Arezou Dasta Département de français, littérature française et comparée, Université de Tabriz, Tabriz, Iran 0000-0003-2956-8962 Journal Article 2025 02 13 امروزه مفهوم تروما در کانون بحث های علمی قرار دارد. این مفهوم در مرز روانکاوی و روانشناسی، سؤالات نظری مهم و متعددی را در محفل های دانشگاهی به وجود آورده است. ساندور فرنزی ازجمله پیشگامانی است که در کنار فروید این مضمون را مطرح کرد و مطالعات بسیاری را در این رابطه انجام داد. افکار او هنوز در عرصه ی ادبی ناشناخته مانده است. ایو هیرام هاسووتس، روانشناس بلژیکی، با انجام مطالعات گسترده ای در رابطه با مفهوم تروما در کودکان، نظرات خود را بیان می کند. تأملات او چشم اندازهای انتقادی و وسیع تری را در مورد تروما ارائه می دهد. موضوع پژوهش ما مطالعه ی مفهوم تروما در رمان پدر آن دیگری اثر پرینوش صنیعی، روانشناس و داستان نویس معاصر ایرانیست. در این مقاله، ابتدا به معرفی نظریه های مفهوم تروما از دیدگاه ساندور فرنزی وایو هیرام هاسووتس می پردازیم که به دنبال ارائه تعریفی واضح تر و دقیق تر از این مفهوم هستند. سپس، سیر تحول عوامل آسیب زا و نمود مشکلات روان‌شناختی و رفتاری ناشی از نابسامانی‌ها و ناکامی‌های خانواده در چارچوب روانی-عاطفی را در شخصیت اصلی داستان تحلیل می‌کنیم. در نهایت به مطالعه ی مفهوم تاب‌آوری و تحلیل انواع آن که نوید بخش فصل جدیدی در زندگی شخصیت مورد مطالعه است می پردازیم. Le concept du traumatisme qui est aujourd’hui au cœur des débats scientifiques fait un parcours contemporain et universel. A la croisée de la psychanalyse et de la psychologie, ce concept ouvre de nombreuses questions théoriques. Sándor Ferenczi est l’un des précurseurs qui a introduit ce thème en compagnie de Freud. Ses réflexions restent encore inconnues dans le champ littéraire. Yves-Hiram Haesevoets, le psychologue belge, dégage ses idées sur le traumatisme en étudiant les traumatismes chez les enfants. Ses réflexions ouvrent des perspectives plus larges et critiques. Le sujet de notre recherche gravite autour du concept du traumatisme dans la Voix cachée de Parinoush Saniee, psychologue et romancière contemporaine. Dans cet article, nous dégageons, d'abord, les orientations théoriques qui cherchent à donner une définition plus claire et plus précise à ce concept. Ensuite, nous analyserons l’évolution des facteurs de vulnérabilisation et la mise en évidence des problèmes psychologiques et comportementaux engendrés par les dysfonctionnements familiaux et les défaillances de l’environnement psycho-affectif chez le personnage principal. Enfin, nous nous pencherons sur la notion de la résilience et ses modèles qui annonceront une nouvelle ère dans la vie du personnage en question. Le sujet de notre recherche gravite autour du concept du traumatisme dans la Voix cachée de Parinoush Saniee, psychologue et romancière contemporaine. Dans cet article, nous dégageons, d'abord, les orientations théoriques qui cherchent à donner une définition plus claire et plus précise à ce concept. Ensuite, nous analyserons l’évolution des facteurs de vulnérabilisation et la mise en évidence des problèmes psychologiques et comportementaux engendrés par les dysfonctionnements familiaux et les défaillances de l’environnement psycho-affectif chez le personnage principal. Enfin, nous nous pencherons sur la notion de la résilience et ses modèles qui annonceront une nouvelle ère dans la vie du personnage en question.

https://www.revueplume.ir/article_227643_d5567f6accbe7bba6f8aabc2ab21cf58.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 درک و دریافت انواع قید زمان در زبان فرانسه و ماهیّت آن در گفته پردازیِ ادبی ؛ کارکردِ معناشناسیِ آن در ترجمۀ فرانسه-فارسی La perception des adverbiaux temporels aux énoncés français : leurs fonctions sémantiques en traduction persane 385 407 227645 10.22129/plume.2025.509505.1328 FR Ali Abbassi Département de Langue et Littérature Françaises, Faculté des Lettres et des Sciences humaines, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran 0000-0003-4672-1930 Sarah Sharifi Département de Langue et Littérature Françaises, Faculté des Lettres et des Sciences humaines, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran 0009-0005-0590-5858 Journal Article 2025 03 01 از آنجا که قیدهای منحصرکنندۀ زمان به خوانندۀ متن اطلاعاتی در مورد زمانِ کنش می‌دهند، نقشی معناشناختی در تحلیل متن ایفاء می‌کنند. ارزش‌های زمانیِ این قیدها جنبه‌ای انکارناپذیر در تحلیل معناشناختی دارد. به این علت که اطلاعاتی عینی دربارۀ تحققِ کنش ارائه می‌دهند. بنابراین، تدقیقِ ارزش و جایگاه آنها در گفته‌های ادبی می‌تواند به افزایش شناخت معناشناختیِ خوانندۀ اثر بی‌انجامد. اما، در فرایند ترجمه، چگونه این نشان‌دهنده‌های زمان در زبانِ مقصد بیان می‌شوند؟ عینیّت بخشیِ کاربردِ انواع قیدهای منحصرکنندۀ زمان در زبان فرانسه و تحلیل ترجمۀ آنها به فارسی از جمله اهداف این پژوهش است. برای این منظور، ابتدا نقش دستوری و معناشناختیِ این نشان‌دهنده‌های زمان در زبان فرانسه بر اساس منابع دستور زبان فرانسه مشخص می‌شود. سپس، با اتکاء بر مطالعه‌ای تحلیلی-تطبیقی ترجمۀ آنها از زبان فرانسه به زبان فارسی و تغییرات احتمالی آنها در فرایند ترجمۀ جملاتی برگرفته از آثار متفاوت ادبی مورد بررسی قرار می‌گیرد. به عنوان نتیجه؛ در ترجمۀ نشان‌دهنده‌های منحصرکنندۀ زمان از فرانسه به فارسی، قیدهای ارجاعی (anaphorique) و سپس قید مستقیم (déictique) با بسامد بیشتری نسبت به قیدهای مطلق (absolu) مورد دگرگونی قرار گرفته‌اند. از آنجا که هر قیدِ زمان در فرایند فهم معناشناختیِ متن سهم دارد، هرگونه دگرگونی در ترجمۀ آن منجر به تغییر در نظم و پیوستگیِ زمانیِ گفته‌پردازی می‌شود. Les adverbiaux de localisation temporelle jouent un rôle sémantique dans l’analyse textuelle en avertissant le lecteur du temps et du moment de l’action. L’aspect indéniable des valeurs des adverbiaux temporels fait partie de l’analyse sémantique. Donc, la précision de leurs valeurs dans les énoncés littéraires peut enrichir la connaissance sémantique du lecteur. Or, comment ces indicateurs temporels se concrétisent en langue cible au processus de la traduction? Le but de cette recherche est de concrétiser le maniement des embrayeurs et d’autres adverbiaux de localisation temporelle en français et d’analyser leurs traductions en persan. Afin d’atteindre cet objectif, d’abord, nous précisons le rôle syntaxique et sémantique de chaque catégorie adverbiale de localisation temporelle en langue française selon différentes sources grammaticales. Ensuite, à travers une étude analytique et contrastive nous vérifierons leurs traductions et les modifications éventuelles de différents types d’adverbiaux de localisation temporelle du français en persan dans les énoncés tirés des ouvrages littéraires. Comme résultat, les modifications traductionnelles concernant les adverbiaux « anaphoriques» et « déictiques » sont plus nombreuses que dans les cas où les adverbiaux temporels se catégorisent parmi les adverbiaux « absolus ». Puisque chaque adverbial temporel fait partie de l’interprétation sémantique du texte, toute modification traductionnelle influe sur la cohérence temporelle de l’énoncé.

https://www.revueplume.ir/article_227645_69297e98cdfafbd29e535ac3c3681d56.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 عشق و بهشت عدنِ کودکانه ی شخصیت های داستان آملی نوتومب به ویژه در بهداشت جنایتکار و خطابه ها (کاتیلینرها) L’amour et le paradis enfantin chez les personnages d’Amélie Nothomb, en particulier dans Hygiène de l’assassin et Les Catilinaires 409 437 233058 10.22129/plume.2025.511543.1332 FR Arezoo Eslambolchi Moghadam Département de français, Branche centrale de Téhéran, Université Azad Islamique, Téhéran, Iran Néda Atache Vahidi Département de français, Branche centrale de Téhéran, Université Azad Islamique, Téhéran, Iran 0009-0000-1706-8720 Annette Abkeh Département de français, Branche centrale de Téhéran, Université Azad Islamique, Téhéran, Iran 0009-0002-3377-964X Mehdi Heidari Département de français, Branche centrale de Téhéran, Université Azad Islamique, Téhéran, Iran Journal Article 2025 03 23 آملی نوتومب نام مستعار فابین کلر نوتومب، نویسنده بلژیکی فرانسوی زبان است که به دلیل داشتن رمان های پربار و متعدد شهرت یافته است. ویژگی عمده در نوشتار او این است که قصد دارد روابط انسانی را به تصویر بکشد، زیرا اعتقاد دارد ادبیات ابزاری مؤثر برای تقویت این روابط است. مطالعه آثار او به ما نشان می دهد که می توان شبکه ای از درونمایه های تکرار شده را یافت که در میان آنها "عشق ایده آل" و "کودکی" جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده اند. از این رو، بر آن شدیم تا با بررسی آثار این نویسنده، بویژه دو رمان بهداشت جنایتکار و خطابه ها (کاتیلینرها) در چارچوب نقد مضمونی و با تکیه بر فرضیه ژان پیر ریشار به افکار و احساسات نوتومب که منجر به خلق این آثار شده دست یابیم. این درونمایه ها تصویر متفاوتی از عشق و کودکی را در رمان های آملی نوتومب به خواننده ارائه می دهد : پایان کودکی، در نتیجه پایان عشق ایده آل و بهشت عدنی کودکانه ای است که شخصیت های داستان به آن اعتقاد داشته و همواره برای حفظ آن در تلاش اند. در آثار آملی نوتومب، پایان دوران کودکی و زوال این عشق ایده آل همواره با جنایت همراه است. Amélie Nothomb est le nom de plume de Fabienne Claire Nothomb, auteure francophone belge, connue pour ses romans prolifiques. La caractéristique majeure de son écriture réside en ce qu’elle a l’intention de mettre en scène les relations humaines, car elle pense que la littérature est un moyen efficace pour les fortifier. L’étude de ses œuvres nous montre qu’on peut discerner un réseau de thèmes récurrents parmi lesquels l’amour idéalisé et l’enfance occupent une place particulière. De ce fait, nous avons entrepris une étude dans le cadre de la critique thématique selon Jean-Pierre Richard en nous concentrant sur Hygiène de l’assassin et Les Catilinaires afin de saisir les impressions et les pensées de Nothomb qui ont abouti à la création de ses œuvres et à y insérer ces thèmes. Le lecteur pourrait découvrir une image différente de l’amour et de l’enfance dans ces romans d’Amélie Nothomb : la fin de l’enfance, donc la fin de l’amour idéalisé et du paradis édénique en quoi les personnages nothombiens croyaient est toujours accompagnée d’un crime dans les œuvres de cette auteure.

https://www.revueplume.ir/article_233058_6cf0790e886ac3d165315b370563baa5.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 کارگاه نویسندگی خلاق در آموزش زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی در ایران: مطالعه‌ بازنمودهای اجتماعی و قابلیت های بهبود بیان نوشتاری Atelier d'écriture créative dans l’enseignement du FLE en Iran : étude des représentations sociales et des potentialités pour le développement de l'expression écrite 439 467 238504 10.22129/plume.2026.565733.1361 FR Akbar Abdollahi Département de Langue et Littérature Françaises, Faculté des Lettres et des Sciences humaines, Université University of Tehran, Iran. 0000-0002-9232-6408 Nazanin Azizizadeh Département de Langue et Littérature Françaises, Faculté des Lettres et des Sciences humaines, Université University of Tehran, Iran. Journal Article 2025 12 12 استفاده از خلاقیت در آموزش زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی به عنوان یک عامل کلیدی برای بروزرسانی شیوه‌های تدریس، به ویژه در رابطه با آموزش بیان نوشتاری، شناخته می‌شود. در این زمینه، کارگاه نویسندگی خلاق به عنوان یک ابزار آموزشی ویژه برای بهبود بیان نوشتاری زبان‌آموزان مطرح است. این تحقیق به مطالعه بازنمودهای اجتماعی معلمان و زبان‌آموزان فرانسه در ایران از کارگاه نویسندگی خلاق می‌پردازد. هدف این پژوهش ارزیابی قابلیت‌ها و محدودیت‌های استفاده از کارگاه نویسندگی خلاق در جهت بهبود بیان نوشتاری زبان آموزان فرانسه در ایران است. نتایج نشان می‌دهد که، با وجود تجربه محدود، شرکت‌کنندگان در این پژوهش کارگاه‌های نویسندگی خلاق را به عنوان عاملی برای افزایش انگیزه و اعتماد به نفس زبان آموزان و بهبود بیان نوشتاری آنها می‌دانند. همچنین محدودیت های سازمانی و دشواری استفاده پایدار از کارگاه های نویسندگی خلاق به عنوان موانع استفاده از این شیوه شناسایی شدند. L'intégration de la créativité dans la didactique du Français Langue Étrangère (FLE) est reconnue comme un moteur essentiel pour le renouvellement des pratiques pédagogiques, notamment en ce qui concerne l'enseignement de l'expression écrite. Dans ce contexte, l'atelier d'écriture créative s'affirme comme un dispositif didactique particulièrement pertinent pour développer les compétences scripturales des apprenants. La présente recherche s'inscrit dans cette dynamique en explorant les représentations sociales que se font les enseignants et les apprenants du FLE dans le contexte universitaire et institutionnel en Iran de l'atelier d'écriture créative. L'objectif est d'analyser la perception de cet outil pour évaluer ses potentialités et ses limites dans le développement d'une expression écrite plus riche et plus authentique. Les résultats révèlent que, malgré une expérience limitée, les participants perçoivent les ateliers d'écriture créative comme un catalyseur de motivation, de confiance en soi et de développement de l’expression écrite. Des obstacles sont également identifiés, notamment les contraintes institutionnelles et la difficulté à intégrer durablement ces pratiques dans les cours.

https://www.revueplume.ir/article_238504_70fc94685de90b1a750b1d99687d76a7.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 اعترافات مکان‌های نابودشده اثر بسا میفتیو: ابعاد درون‌نگر فضا در روند نویسنده شدن Confessions des lieux disparus par Bessa Myftiu : Contribution de la dimension introspective de l’espace au devenir de l’écrivaine 469 495 227648 10.22129/plume.2025.533538.1339 FR Sharareh Chavoshain Département de Français, Faculté de Littérature, Université Alzahra, Téhéran, Iran.. 0000-0003-4605-8278 Journal Article 2025 07 09 در کتاب اعترافات مکان‌های نابود شده، بسا میفتیو به بررسی تعامل عمیق بین شخصیت زن/راوی و فضا می‌پردازد که از یک توصیف/تأمل ساده فراتر می‌رود و به یک ارتباط اساسی تبدیل می‌شود. رمان‌نویس موفق می‌شود گفتگویی صمیمی بین راوی و عناصر مکانی، مانند خانه‌ای که در آن زندگی می‌کند و محله‌ی آن، مکان‌هایی که از آن‌ها عبور می‌کند و غیره، ایجاد کند؛ این عناصر به نمادهایی از انعطاف‌پذیری، شکنندگی و فقدان تبدیل می‌شوند. این تعاملات، جستجوئی وجودی را برجسته می‌کند که در آن راوی به دنبال حفظ ارتباط اصیل با فضای متعلق به گذشته خود، علیرغم دستکاری‌ها و تحولات اجتماعی-سیاسی است. هدف تحقیق ما بررسی نقشی است که مکان، که در همه جا حاضر و به طور ظریف توصیف شده است، در شکل گرفتن شخصیت اصلی ایفا می‌کند. همچنین بررسی خواهیم کرد که چگونه عبور از مکان‌ها و یادآوری خاطرات می‌تواند انعکس‌دهنده‌ی درونیات عاطفی و معنوی شخصیت اصلی باشد. خواهیم دید که فضا، که اغلب با حافظه مرتبط است، امکان‌ احیاء شخصیت و همچنین پرورش هویت او را فراهم می‌آورد. میفتیو از طریق نوشته‌هایش، نوستالژی فضاهای دگرگون‌شده یا ناپدیدشده را برمی‌انگیزد و اهمیت آنها را در شکل‌گیری نوشته‌هایش به عنوان فردی که در جهانی در حال تغییر زندگی می‌کند، برجسته می‌کند. Dans Confessions des lieux disparus, Bessa Myftiu explore l’interaction profonde entre le personnage féminin/narratrice et l’espace qui transcende une simple description/contemplation pour devenir une communion essentielle. La romancière parvient à créer un dialogue intime entre la narratrice et les éléments spatiaux, tels que la maison qu’elle habite et son voisinage, les lieux qu’elle traverse, etc. ceux-ci devenant des symboles de résilience, de fragilité et de perte. Ces interactions mettent en exergue une quête existentielle où la narratrice cherche à préserver un lien authentique avec l’espace appartenant à son passé, malgré les manipulations et les bouleversements sociopolitiques. Notre recherche a pour objectif, d’étudier le rôle que joue l’espace, omniprésent et subtilement décrit, dans le devenir du personnage principal ; nous allons également vérifier comment la traversée des lieux et le rappel des souvenirs, pourraient refléter l’intériorité émotionnelle et spirituelle du protagoniste. Nous verrons que l’espace, souvent associé à la mémoire, constitue des lieux de ressourcement, mais également des repères identitaires. À travers son écriture, Myftiu évoque la nostalgie des espaces transformés ou disparus, en soulignant leur importance dans la formation de son écriture en tant qu’individu habitant un monde en mutation.

https://www.revueplume.ir/article_227648_d5312ebb7034dd3e4c099041a80c2766.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 زوال معنا: بازنمایی نهیلیسم در آثار میشل اوئلبک ورضا قاسمی La disparition du sens : La représentation du nihilisme dans les œuvres de Michel Houellebecq et Reza Ghassemi 497 532 242198 10.22129/plume.2025.526232.1335 FR Shima Tahmassebi Département de français, Branche de Mashhad, Université Azad Islamique, Mashhad, Iran. 0000-0001-7495-5369 Alireza Ghafouri Département de français, Branche de Mashhad, Université Azad Islamique, Mashhad, Iran. 0009-0008-0347-8858 Journal Article 2025 05 26 این مقاله به بحران وجودی مرتبط با معنای زندگی می‌پردازد، که در آثار ادبی دو نویسنده برجسته، میشل اوئلبک و رضا قاسمی، بطور مشخص دیده می‌شود. این دو با وجود تفاوت‌های فرهنگی و جغرافیایی، بحران‌های فلسفی، روان‌شناختی و اجتماعی-فرهنگی انسان معاصر را در چارچوب‌های غربی و شرقی در آثارشان به تصویر کشیده‌اند. اوئلبک دغدغه هویت و هستی‌شناسانه را در جوامع سکولار و مصرف‌گرای غربی بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه عواملی همچون انزوا، فردگرایی و فروپاشی ارزش‌های سنتی، انسان معاصر را دچار احساس بی‌معنایی و بیگانگی می‌کند. قاسمی نیزبر بحران هویت و انزوای فردی تمرکز دارد که در بستر تحولات فرهنگی و اجتماعی ایران، از جمله انقلاب، جنگ و مهاجرت، به وجود آمده است. این پژوهش از طریق تحلیل تطبیقی، به بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های موجود در تفسیرهای این دو نویسنده از مفاهیمی مانند پوچ‌گرایی، انزوا و بیگانگی اجتماعی می‌پردازد. نتایج مقاله نشان می‌دهد که بحران معنای زندگی، با وجود تفاوت‌های تاریخی و فرهنگی، یک مسئله جهانی است که در جوامع غربی و شرقی به شکل‌های متنوعی بروزپیدا می‌کند. این مطالعه علاوه بر ایجاد درکی عمیق‌تر از بحران‌های معنوی انسان معاصر، راه را برای گسترش پژوهش‌های تطبیقی در ادبیات مدرن و گفتمان فلسفی هموار می‌کند. Cet article examine la crise existentielle associée à la signification de l’existence, comme elle se manifeste dans les créations littéraires de deux grands écrivains : Michel Houellebecq et Reza Ghassemi. Malgré leurs évolutions dans des environnements culturels et géographiques distincts, les œuvres de ces deux auteurs illustrent les crises philosophiques, psychologiques et socio-culturelles de l’homme moderne sous deux perspectives occidentale et orientale. Houellebecq analyse les questions d’identité et d’ontologie dans les sociétés occidentales laïques et matérialistes, illustrant comment des éléments tels que l’isolement, l’individualisme et la dégradation des valeurs traditionnelles provoquent chez l’homme contemporain un sentiment de vacuité et d’aliénation. Pour sa part, Ghassemi se focalise sur la crise d’identité et l’isolement personnel dans le cadre des changements sociaux et culturels en Iran, y compris la révolution, la guerre et la migration. À travers une analyse comparative, cet article examine les similitudes et les divergences dans les interprétations de ces deux auteurs concernant des concepts tels que le nihilisme, l’isolement et l’aliénation sociale. Les résultats de cette étude révèlent que la crise du sens de la vie, malgré les différences historiques et culturelles, constitue une problématique universelle qui se manifeste sous diverses formes dans les sociétés orientales et occidentales. Cette recherche, en approfondissant la compréhension des crises spirituelles de l’homme moderne, ouvre la voie à des études comparatives dans la littérature contemporaine et le discours philosophique.

https://www.revueplume.ir/article_242198_b21bfd9cc77fe85f251706ceca905662.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 تاثیر سبک های یادگیری معلمان زبان فرانسه بر مهارتهای تدریس نوشتار آنان در ایران Rôle des styles d’apprentissage des enseignants du FLE en Iran sur leurs stratégies d’enseignement de l’écriture 533 558 241754 10.22129/plume.2025.323834.1214 FR Zeinab Karimi Asl Département de langue française, Branche didactique, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran Mahmoud Reza Gashmardi Département de langue française, Branche didactique, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran 0000-0001-6621-507X Journal Article 2022 01 09 مطابق با نیاز به ارتباط با خارجی ها,علاقه به فراگیری زبانشان افزایش یافته است.توانش نوشتاری به عنوان یکی از توانش های اساسی تسهیل کننده ی این ارتباط اهمیت پیدا کرده است.اما محققان بیان می کنند که برخلاف بهره گیری از متدهای جدید آموزشی در بافت آموزش و یادگیری زبان فرانسه در ایران,ما همچنان شاهد آثار پا برجای متدهای قدیمی هستیم.معلم به عنوان تسهیل کننده یادگیری نقش مهمی را در فرآیند آموزش و یادگیری ایفا می کند و مهارتهای آموزشی وی,ساختار دانش جدید و کاربردش را در بافت واقعی تحت تاثیر قرار می دهد.سبک یادگیری به عنوان یک عامل موثر در اانتخاب مهارتهای آموزشی,در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفته است. سبک های یادگیری نقش مهمی را در فرآیند آموزش و یادگیری ایفا می کند و در آموزش زبان باید به آنان توجه کرد.به همین دلیل ما مصمم شده ایم که ارتباط میان سبک یادگیری معلمان و مهارت های تدریس نوشتار آنان را مورد بررسی قرار دهیم.این مطالعه شامل سه مرحله است:ابتدا سبک یادگیری غالب معلمان مشخص شد .سپس,مهارت های تدریس نوشتار آنان مشخص شد و در آخر برگه های نوشتار زبان آموزان آنان را مورد بررسی قرارگرفت. نتایج نشان دادند که برخلاف تفاوت سبک های یادگیری معلمان تشابه معناداری میان مهارت های آموزشی آنان جود دارد.بررسی نوشتار زبان آموزان ایرانی نشان داد که نقاط قوت نزد آنان شامل رعایت دستور,صحت اجتماعی-زبانی و توانایی عکس العمل نشان دادن است در حالی که نقاط ضعف آنان شامل واژگان,صرف ونحو ,انسجام و پیوستگی است. De nos jours, le besoin de communiquer avec les étrangers exige l’apprentissage de leurs langues. La compétence écrite comme l’une des compétences essentielles favorisant cette communication est devenue primordiale. Malgré l’application de nouvelles méthodes dans le contexte d’enseignement/apprentissage du FLE en Iran, nous sommes encore sous l’influence des traces persistantes des manuels anciens. En dépit de longues années d’études, la plupart des apprenants iraniens en FLE ont des difficultés à communiquer par écrit. L’enseignant comme facilitateur des apprentissages joue un rôle primordial dans le processus d’enseignement/apprentissage et ses stratégies affectent la construction des nouvelles connaissances et leur application dans le contexte réel. Dans cet article, nous étudions le style d’apprentissage comme un facteur influençant le choix des stratégies d’enseignement. Plus précisément, nous examinons la relation entre le style d’apprentissage des enseignants du FLE et leurs stratégies d’enseignement de l’écriture. Selon notre méthodologie de recherche descriptive-analytique, nous utilisons des questionnaires et nous avons des entretiens avec les enseignants du FLE pour définir, dans un premier temps, leur style d’apprentissage, ensuite, leurs stratégies d’enseignement, et à la fin, les copies de productions écrites de leurs apprenants. Les résultats ont indiqué que malgré la diversité des styles d’apprentissage des enseignants, il y avait une ressemblance entre leurs stratégies d’enseignement de l’écriture. L’examen des productions écrites des apprenants a indiqué que les points forts chez les apprenants iraniens sont le respect de la consigne, la correction sociolinguistique et la capacité à interagir, de même que les points faibles étaient le lexique/l’orthographe lexical, la morphosyntaxe/l’orthographe grammatical ainsi que la cohérence et la cohésion.

https://www.revueplume.ir/article_241754_d2384b5c38de861b6720b93af7de11e6.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 بررسی مقایسه ای انسان و رابطه اش با دنیا از منظر میلان کوندرا و پیر زیما L’homme et son rapport au monde selon Milan Kundera et Pierre V. Zima : un regard croisé 559 583 241756 10.22129/plume.2025.531965.1338 FR Narjes Shariat Doctorante, Département de français, Branche Internationale de Kish, Université Azad Islamique, Kish, Iran Anahita Sadat Ghaemmaghami Doctorante, Département de français, Branche Internationale de Kish, Université Azad Islamique, Kish, Iran 0009-0002-8817-658X Journal Article 2025 06 30 میلان کوندرا و پیر زیما، دو نویسنده و متفکری هستند که در باب وجودیت انسان و رابطه اش با دنیا مباحثی ارائه داده اند. با هدف درک بهتر بینش این دو متفکر، در تحقیق حاضر، به مقایسه دیدگاه کوندرا، نویسنده چک تبعه فرانسه و یکی از تاثیرگزارترین رمان نویسان معاصر، و پیر زیما، منتقد ادبی و دانشمند علوم اجتماعی می پردازیم که او نیز از چهره های برجسته در زمینه نقد جامعه شناختی و اهل جمهوری چک است. بدین منظور به تحلیل سه اثر از کوندرا : بار هستی، شوخی و جهالت پرداخته و از کتاب نقد جامعه شناختی، رساله و مقالات مرتبط با پیر زیما بهره خواهیم جست. با وجود تفاوت میان بینش این دو نگارنده و متفکر، افکارشان بر یک سؤال مشترک، در مورد انسان و رابطه اش با دنیا متمرکز و مشترک است. کوندرا با تکیه بر ادبیات و فلسفه وجودی در جستجوی پاسخ این سؤال است و زیما با تأکید بر علوم اجتماعی و نقش زبان این رابطه را توضیح می دهد. پیچیدگی زندگی و تکرار نشدن آن، انسان را وا می دارد تا خود، رابطه اش را با دنیا بیابد، و رمان مکانی است تا بتوان امکانات وجودی و تعارضات اجتماعی را از پس واژگان و ساختارهای روایی بیان کرده و مفهوم جهان را دریافت. Milan Kundera et Pierre V. Zima sont deux auteurs et penseurs qui ont parlé de l’individu et de son rapport au monde. Notre objectif de travail est de comparer Kundera, écrivain d’origine tchèque naturalisé français, et l’un des romanciers contemporains les plus marquants de l’époque, avec Zima, critique et sociologue tchèque, une des figures majeures de la sociocritique, afin de mieux saisir leur conception sur l’existence de l’homme et son rapport avec le monde. Nous avons choisi trois œuvres de Kundera : L’Insoutenable légèreté de l’être, La Plaisanterie et L’Ignorance ; quant à Zima, ses Essais et son manuel de la sociocritique représentaient bien sa vision sur la philosophie de l’existence. Leurs conceptions, bien que différentes, tournent autour d’une même interrogation sur l’homme et le monde, chacun à sa manière : Kundera s’appuie sur la littérature et la philosophie, tandis que Zima éclaire cette question par la sociologie du langage qu’il représente comme médiateur du rapport au monde. La complexité et l’unicité de la vie obligent l’homme à inventer son propre rapport au monde, et le roman est un lieu privilégié où l’on peut exprimer les différentes possibilités de l’existence et les conflits sociaux à travers le vocabulaire et les structures narratives, et où se construit le sens du monde.

https://www.revueplume.ir/article_241756_4f496ae4e542ee463d12e431078406a3.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 استفاده از واژگان اداری در کلاس زبان فرانسه Exploitation du lexique administratif dans une classe de FLE en Iran pour les niveaux A1 et A2 585 615 241760 10.22129/plume.2025.559158.1354 FR Nahid Djalili Marand Département de Français, Faculté de Littérature, Université Alzahra, Téhéran, Iran 0000-0002-1641-5548 Saideh Bogheiri Département de Français, Faculté de Littérature, Université Alzahra, Téhéran, Iran Journal Article 2025 11 12 ناکافی بودن واژگان فرانسه نزد زبان آموزان ایرانی مشکلی است که مانع از صحبت و نوشتار آنها در موقعیت‌های مختلف ارتباطی می‌شود. آموزش زبان‌های خارجی به شکل سنتی بر پایه‌ی دستور و ترجمه استوار بود و این گرایش علیرغم پیشرفت‌های چشمگیردراین زمینه طی دهه‌های اخیرهمچنان درکشور ما مشاهده می‌شود، موضوعی که باعث کمبود دامنه واژگان زبان‌آموزان و نقصان آن است. پژوهش‌های انجام شده در باره‌ی یادگیری زبان از راه شناختی حاکی از تاثیر مثبت آموزش موضوعی واژه‌ها در به خاطر سپردن آنها نزد زبان آموزان است. بدین ترتیب، مقاله‌ی حاضر به بررسی چگونگی کار با یک رمان ادبی به عنوان کتاب کمک درسی در رابطه با کار و استخدام می‌پردازد. رویکرد ما در این پژوهش کتابخانه‌ای و تجربی است با تعداد چهل زبان‌آموز در سطح A1 و A2. بالارفتن انگیزه، احساس مسئولیت و تعهد در یادگیری و پیشرفت آنها در بیان شفاهی و نوشتن متون از نتایج این مطالعه است. L’insuffisance du vocabulaire chez les apprenants du FLE est une grande lacune, les empêchant de s’exprimer dans les situations de communication. L’enseignement des langues puisait traditionnellement des méthodes basées sur la grammaire et la traduction. Cette tendance existe aujourd’hui en Iran malgré les progrès en didactique ces dernières décennies d’où le manque de leur lexique. Les recherches effectuées sur l’apprentissage cognitif des langues montrent bien l’impact positif de l’enseignement thématique du lexique sur la mémorisation des apprenants. Ainsi, ce travail vise à vérifier comment l’exploitation d’un support littéraire thématique relatif au travail et au recrutement comme Un karma parfait, de Roxane Dambre (2018), peut avoir des effets positifs sur l’apprentissage. Notre approche est bibliothécaire et empirique avec un public de quarante apprenants de niveaux A1 et A2. La hausse de la motivation, l’engagement des apprenants dans leur processus d’apprentissage et leurs progrès dans l’expression orale font partie des résultats observés.

https://www.revueplume.ir/article_241760_95affa15a4035aa5a3db49ad0ea1c8fd.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 مطالعه تطبیقیِ سیاق کلامی کاپیتان هاداک در دو ترجمه فارسی: میان بومی‌سازی و کنش‌مندی زبانی در دوران پیش و پس از انقلاب ایران Étude comparative du registre langagier du capitaine Haddock dans deux traductions persanes : entre domestication et performativité, avant et après la révolution iranienne 617 655 241759 10.22129/plume.2025.548676.1346 FR Nosrat Hejazi Département de français, Faculté des sciences humaines, Université Tarbiat Modares, Téhéran, Iran 0000-0001-5217-027X Journal Article 2025 09 22 این پژوهش به بررسی مقابله‌ایِ سیاق کلامی کاپیتان هاداک در دو مجموعه از ترجمه‌های فارسی پی‏نماهای «ماجراهای تنتن» و «گنج‏های راکهام سرخ پوش» در دو مقطع کلیدی از تاریخ نشر ایران اختصاص یافته: دوره پیش‏از انقلاب (۱۳۵۰-۱۳۵۵) و دوره پس ازانقلاب (۱۳۸۱ به بعد). پیکره مطالعاتی متشکل از ۲۸ عبارت نمادین _ شامل ناسزاهای پیچیده، نوواژه‌های پوچ و توهین‌های شبه علمی کاپیتان هاداک است که با بهره‏گیری از چارچوبی نظری تلفیقی مورد تحلیل قرار گرفته: تحلیل سبک‌شناختی از ریتم و صدا (همون)، خوانشی از گرایش‌های تحریف‌کننده (برمن)، تنش‏های «بومی‌سازی» و «بیگانه‌سازی» (ونوتی)، و منظورشناسی زبانی (آستین، سرل). این پژوهش درصدد پاسخ به این پرسش است که چگونه گویش شخصی و سیاق خاص کلامی طنزآمیز هاداک، براساس هنجارهای زبانی و فرهنگی هر دوره، بازآفرینی، تعدیل یا دگرگون شده است. یافته‏های این پژوهش حاکی از آن است که ترجمه‌های پیش از انقلاب، بومی‌سازی محتاطانه‌ای را برگزیدند که ظرایف سبکی را فدای خوانش‌پذیری و مقبولیت اجتماعی می‏نماید. درمقابل، ترجمه‌های پس از انقلاب، به بازآفرینی جسورانه‌ای از واژگانی دست زدند که وزن و آهنگ کلامی شخصیت پی‏نما را حفظ کرده و نیروی کنش گفتاری او را بالفعل می‌سازد این تقابل، تحولی ژرف در اندیشه ترجمه ایرانی را آشکار می‌سازد: حرکت از الگویی هنجارمند و محافظه‌کار بسوی رویکردی بیانی‌تر، ملموس‌تر و وفادارتر به «دیگریِ» سبکی Cette étude propose une analyse contrastive du registre langagier du capitaine Haddock dans deux séries de traductions persanes des Aventures de Tintin et le Trésor de Rackham Rouge, représentatives de deux moments clés de l’histoire éditoriale iranienne : la période pré-révolutionnaire (1971–1976) et la période post-révolutionnaire (à partir de 2002). À partir d’un corpus de quatorze expressions emblématiques composé de jurons baroques, néologismes absurdes, insultes pseudo-scientifiques, nous analysons tout en optant une approche théorique articulée en trois volets (une mise en tension entre domestication et étrangéisation venutienne, une analyse stylistique du rythme et de la voix hamonienne et une étude de la performativité linguistique dans l’optique austinienne/ searlienne), comment l’idiolecte comique et expressif de Haddock est recréé, atténué ou transformé selon les normes linguistiques et culturelles de chaque période. Les résultats démontrent que les traductions pré-révolutionnaires privilégient une domestication prudente, neutralisant les aspérités stylistiques au profit de la lisibilité et de l’acceptabilité sociale. En revanche, les traductions post-révolutionnaires assument une recréation lexicale audacieuse, conservant la scansion verbale et réactivant la force illocutoire du personnage. Ce contraste révèle une évolution profonde dans la pensée traductive iranienne qui part d’un modèle normatif et protecteur pour se virer dans une approche plus expressive, plus incarnée et plus fidèle à l’altérité stylistique dans la période post-révolutionnaire. Cette mise en comparaison souligne que la traduction s’avère comme un espace de négociation entre fidélité linguistique, contraintes culturelles et imaginaires sociolinguistiques de chaque période. Elle est avant tout « un acte situé », poétique et politique, où se rejoue la tension entre langue, pouvoir et voix.

https://www.revueplume.ir/article_241759_e0fd28645b472144f6fea1e22fd82ccf.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 مطالعه روایت شناسانه زاویه دید در رمان بینوایان در پرتو نظریه ژرار ژنت L’étude narratologique du point de vue dans Les Misérables à la lumière de la théorie de Gérard Genette 657 681 241761 10.22129/plume.2025.556823.1350 FR Somayeh Sheikhzadeh Department of French, Islamic Azad University, Central Tehran Branch, Tehran, Iran 0009-0009-0567-6126 Mohammad Ziar Department of French, Islamic Azad University, Central Tehran Branch, Tehran, Iran 0000-0002-5041-0679 Journal Article 2025 11 01 رمان بینوایان اثر ویکتور هوگو یکی از برجسته ترین آثار ادبیات جهان است که در آن نویسنده با تلفیق ژرفای اندیشه اجتماعی و ساختار پیچیده روایی، تصویری چند لایه از رنج، رستگاری و عدالت انسانی ترسیم می کند. بررسی جنبه های روایی این اثر، به ویژه شیوه سازمان دهی دیدگاه و کانون روایت، امکان شناخت دقیق تری از چگونگی انتقال معنا و تجربه های انسانی در متن را فراهم می سازد. در این میان، نظریه روایت شناسی ژرار ژنت با تمرکز بر مفاهیمی چون «کانون مندی»، «زمان روایت» و «صدای راوی»، چارچوبی نظام مند برای تحلیل ساختارهای درونی روایت ارائه می دهد. با تکیه بر این نظریه، می توان نشان داد که هوگو چگونه با جابجایی های مکرر در سطح کانون روایت، فاصله میان راوی و شخصیت ها را دگرگون کرده و بدین وسیله تاثیر عاطفی و اخلاقی روایت را افزایش می دهد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل کارکرد کانون روایت در بینوایان تلاش دارد تا از منظر نظریه ژنت، پیوند میان ساختار روایت و پیام های ایدئولوژیک و انسانی اثر را آشکار سازد. این رویکرد، علاوه بر تبیین سازوکار روایی اثر، به درک عمیق تر از نگرش انسان گرایانه هوگو نیز یاری می رساند. Les Misérables dùHugo constitue l'une des œuvres majeures de la littérature mondiale.Par la profondeur de sa réflexion sociale et la complexité de sa structure narrative, l'auteur y offre un portrait nuancé de la souffrance humaine, de la rédemption et de la justice. L’analyse des dimensions narratives de ce roman, notamment l'organisation du point de vue et de la focalisation narrative, permet de saisir de manière plus fine la façon dont le sens et les expériences humaines y sont transmis. Parailleurs, la théorie narratologique de Genette, centrée sur des notions telles que la focalisation, le temps narratif et la voix du narrateur, fournit un cadre méthodique pour examiner les structures internes du récit. A travers ce prisme, il apparait comment Hugo, en modulant continuellement le niveau de focalisation narrative, ajuste la distance entre le narrateur et les personnages, renforçant ainsi l'effet émotionnel et moral de son œuvre. La présente étude, qui se propose d’analyser la fonction du point focal narratif dans Les Misérables, s'attache à mettre en lumière le lien entre la structure narrative et les messages idéologiques et humanistes du roman, à la lumière de la théorie de Genette. Cette approche, au-delà de l'explication des mécanisme narratifs, contribue également à une compréhension approfondie de la conception humaniste que Hugo déploie.

https://www.revueplume.ir/article_241761_24d679c256072c6e31dbd82af2346519.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 21 42 2025 12 22 بررسی عوامل مؤثر در ارتقاء تعامل شفاهی و افزایش حس حضور در آموزش آنلاین زبان فرانسه: تاکید بر نقش تصویر مدرس به عنوان مؤلفه ای پویا در صفحه نمایش Étude des facteurs influençant le développement de l'interaction orale et la présence à distance dans l'enseignement en ligne du français ; Image de l'enseignant : médium dynamique à l'écran 683 723 241755 10.22129/plume.2025.492302.1317 FR Parinaz Keidari Department of French Studies, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran 0009-0001-3305-0050 Roya Letafati Department of French Studies, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran 0009-0007-8907-0839 Journal Article 2024 12 30 گسترش آموزش آنلاین منجر به فقدان تعامل شفاهی سیال شده است. در این فضا، زبان‌آموزان خود را در چارچوبی محدود از توانایی ارتباطی تصور نموده و تمایل کمتری به مشارکت در تعاملات شفاهی دارند. در این راستا، افزایش حس حضور از راه دور برای کاهش احساس انزوا ارتباطی و تقویت تعامل ضروری است. این مطالعه به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه تصویر مدرس، به عنوان مؤلفه ای پیرازبانی در صفحه نمایش، می‌تواند با ایجاد عوامل عاطفی نزد زبان آموزان و کاهش فاصله بینا فردی، تعامل شفاهی را ارتقا دهد. هدف این پژوهش توصیفی-تحلیلی، بررسی رابطه افزایش حضور از راه دور و بهبود تعامل شفاهی زبان‌آموزان در بستر آموزش آنلاین است. این مطالعه منطبق بر مفاهیم نظری حس حضور از راه دور، ابعاد روانی-عاطفی تصویر و تاثیر ژست های فیزیکی و صوری است. مطالعه میدانی شامل ۳3 زبان‌آموز در سطوح A2-B1 می‌باشد که در پنج گروه تقسیم‌بندی شده و سه نوع حضور متفاوت مدرسان را تجربه نمودند. دیدگاه‌های آن‌ها از طریق مشاهدات و یک پرسشنامه ارزیابی شده است. نتایج نشان می‌دهد که رؤیت تصویر مدرس با رعایت برخی راهکارها در صفحه نمایش، تعامل و انگیزه زبان‌آموزان را برای شرکت در تبادلات شفاهی به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد. L’essor de l'enseignement en ligne a provoqué un déficit en termes d'interaction orale fluide. Dans ce contexte, les apprenants en langue se perçoivent limités dans leur capacité à communiquer, ce qui montre une réticence à participer aux discussions orales. Dans ce contexte, il est crucial d'améliorer la présence à distance afin d’atténuer le sentiment d'isolement et de favoriser l'interaction. Cette étude s'attache à traiter comment l'image de l'enseignant, qui, en tant que composante paralangagière visible à l'écran, peut solliciter les états émotionnels des apprenants et réduire la distance interpersonnelle, tout en développant leur interaction orale. L'objectif de cette recherche descriptive-analytique est d'explorer la relation de la présence à distance renforcée avec l’amélioration de l'interaction orale des apprenants au sein de l'enseignement en ligne. Cela repose sur des concepts théoriques liés au sentiment de présence à distance, à l'impact psychoaffectif de l'image et aux éléments posturo-mimo-gestuels. L'échantillon du terrain a impliqué 33 apprenants de niveaux A2-B1, répartis en cinq groupes ayant expérimentés trois types de présence distincts des tutrices, évalués à travers des observations et un questionnaire. Les résultats montrent que la visibilité de l’enseignant respectant certaines stratégies au champ de l'écran améliore significativement l'interaction et la motivation des apprenants à participer aux échanges oraux.

https://www.revueplume.ir/article_241755_a12f4cd5f75f178f63e11cbe38007382.pdf