Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 2 4 2006 03 01 ترجمه متون مطبوعاتی و مشکلات دانشجویان ایرانی La traduction des textes médiatiques et les problèmes rencontrés chez les étudiants iraniens 5 28 48737 10.22129/plume.2006.48737 FR Nahid DJALILI Université Al-Zahra Journal Article 2017 07 25 ترجمه متون مطبوعاتی (فرانسه به فارسی و بالعکس) یکی از واحدهای تخصصی دانشجویان زبان فرانسه در دانشگاه های ایران است. با توجه به اینکه روزنامه نگاران برای نگارش این نوع متون اغلب از واژگان، عبارات و ساختارهای خاص خود استفاده می کنند و جوانان دانشجو معمولا آشنایی کامل با آنها در زبان خارجی ندارند، لذا در ترجمه آن با مشکلاتی مواجه می شوند. مقاله حاضر به بررسی اجمالی این مشکلات از دیدگاه فردی می پردازد که سالهای متمادی این واحدها را در دانشگاههای مختلف برای گروه های بسیاری تدریس کرده است. همچنین، نویسنده مقاله، بعنوان مدرسی که از نزدیک با جنبه های گوناگون مشکلات دانشجویان آشناست، پیشنهاداتی را در زمینه های مورد نظر ارائه میدهد. La traduction des textes médiatiques (français en persan et vice versa) figure parmi les unités de valeur à passer par les étudiants en traduction de la langue française dans les universités iraniennes. Etant donné que les journalistes se servent du vocabulaire, des expressions et des structures propres à ce domaine pour rédiger les éditoriaux, les articles de journaux et tout autre texte dans ce cadre et que les jeunes étudiants ne se sont pas encore familiarisés avec ce jargon, ils se heurtent forcément à des obstacles dans leur traduction. Ayant déjà enseigné ce module pour divers groupes et dans différents départements de français en Iran, l'auteur de cet article se penche sur les points importants responsables des problèmes pour les futurs traducteurs. De même, en tant qu'enseignante qui a côtoyé in situ et in visu les problèmes des étudiants, elle avance des propositions dans les domaines traités.

https://www.revueplume.ir/article_48737_b8e4e4a2f63a80248fbe27cf57a24b34.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 2 4 2006 03 01 واژه ها برای پیوند با گذشته در سه نوشته زویا پیرزاد: چراغها را من خاموش می کنم، عادت می کنیم، طعم گس خرمالو Des mots pour dire la séduction du passé dans trois écrits de Zoya Pirzad: Le goût âpre du kaki, On s’y fera, C’est moi qui éteins les lumières 29 46 48738 10.22129/plume.2006.48738 FR Jaleh KAHNAMOUIPOUR Université de Téhéran 0000-0003-3879-5227 Sharareh CHAVOSHIAN Doctorante à l’Université de Téhéran Journal Article 2017 07 25 در ادبیات معاصر، بازگشت به گذشته مضمونیست که به توالی به آن بر می خوریم، مخصوصا در کتاب های نویسندگان زن که در آنها خوشبختی در زندگی روزمره و حال به ندرت به چشم می خورد. این مضمون مربوط به حسرت گذشته و راده پیوستگی چهره مکانهای معرف گذشته، زمانی که هنوز آرزوها بر باد نرفته بودند، می شود. در این مقاله، پیوستگی مضمون پدر و خانه کودکی - با ساختمانی قدیمی که یادآور بدر و خوشبختی از دست رفته باشد. در سه نوشته زویا پیرزاد بررسی می شود. زندگی شخمین اصلی این سه داستان، زنی ست با تجربه ای ناموفق از زندگی مشترک، غرق در فراموشی خرد برای راحتی کسانی که او را نادیده می انگارند. هویت او بر مکان هایی که خاطرات پدر را زنده نگه می دارد و زمانی که پدر او را دوست می داشت و حمایت می کرد، حک شده است. Dans la littérature contemporaine, le retour au passé est un thème récurrent. Surtout parmi les écrivaines iraniennes, chez qui le bonheur est rarement perçu sur la scène du quotidien: il s’agit d’un thème nostalgique, qui naît de l’association des figures et des lieux représentant un lieu où les illusions ne se sont pas encore perdues. Le présent travail consiste à étudier l’association des thèmes de la paternité et de la maison d’enfance – ou une construction ancienne qui évoque le père et le bonheur disparus – dans trois écrits de Zoya Pirzad, dans lesquels la vie quotidienne du personnage principal – une femme avec une expérience ratée de la vie conjugale – est imprégnée de l’oubli de soi pour le confort de ceux aux yeux desquels elle passe inaperçue ; l’identité de celle-ci est gravée sur les lieux qui font survivre les souvenirs du père et du temps qu’elle était aimée et soutenue par lui.

https://www.revueplume.ir/article_48738_8c1c08e691380b533c7312fbe3fbee6e.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 2 4 2006 03 01 بررسی تطبیقی شاهنامه فردوسی با حماسه پلناس و ملیزاند اثر موریس مترلینگ Etude comparée entre le Shâh-Nâme de Ferdowsi et Pelléas et Mélisande de Maurice Maeterlinck 47 53 48739 10.22129/plume.2006.48739 FR Zeinab MOSHTAGHI Bonyad-e Daneshname Bozorg-e Farsi Journal Article 2017 07 25 تاثیر شاهنامه فردوسی بر ادبیات مغرب زمین امری انکار ناپذیر است. در این راستا قرابت هایی میان داستان های شاهنامه و برخی از رمان های حماسی قرون وسطی فرانسه وجود دارد. در مقاله حاضر مقایسه ای میان یکی از شاهکارهای نمایش موریس مترلینگ، نویسنده بلژیکی فرانسوی زبان، به نام پلاس و ملیزاند و شاهنامه فردوسی انجام شده است. Les relations entre l'Iran et la France datent de l’époque safavide. Les missions catholiques, les voyageurs, et les négociants jouèrent toujours un rôle important pour faire connaître aux habitants de leurs pays la littérature et la culture persane. Ferdowsi un des grands poètes épiques de l'Iran exerce depuis longtemps son influence sur la littérature française. La célébrité de son œuvre épique Shâh-Nâme (Le Livre des Rois) a dépassé les frontières de l'Iran et a pénétré dans les pays européens. En 1888, Adolphe Avril mit en évidence les affinités entre certains récits du Shâh-Nâme et ceux des romans de chevaleries du Moyen- âge. Il fait un parallèle entre les héroïnes du Shâh-Nâme et celles des Chansons de Geste. Après une étude sur une douzaine d'héroïnes du Shâh-Nâme, il montre que les femmes dans l'épopée de Ferdowsi ont de rares facultés: " l'intelligence, la discrétion, l'énergie opportune, l'initiative, l'éloquence, en même temps que l'esprit, de dévouement naturel à leur sexe mais au degré héroïque et sur le mode arian (sic)" (Adolphe Avril, 1888, p. 11). Maurice Maeterlinck a choisi une de ces femmes pour en faire l'héroïne de son chef-d'œuvre dramatique, Pelléas et Mélisande. Dans cet article nous essayons de mettre en parallèle les points communs entre l'œuvre mentionnée ci-dessus et le Shâh-Nâme.

https://www.revueplume.ir/article_48739_7269b79d58925b6d72ba95d379d574dc.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 2 4 2006 03 01 حضور و غایب در آثار کریستیان بوین Présence de l’absence: sur Christian Bobin 57 73 48740 10.22129/plume.2006.48740 FR Jacques POIRIER Université de Bourgogne Journal Article 2017 07 25 کریستیان بوبن که محبوبیت زیادی میان خوانندگان خود دارد، افق جدیدی را بر روی آنان می گشاید که میان حضور و غیبت در نوسان است او از خلال نوشتار ویژه خود که شعرگونه و مقطع است نگرش انسان به نیا را بر پایه صلح و صفا و آرامش پایه گذاری می کند این نوع گرش بهیچوجه غفلت و بیخبری از فجایع حقایق اجتماعی نیست، زیرا بوین بهتر از هر کس به نابسامانیهایی طبقه محروم واقف است، لیکن او در آثار خود در طلب آن است که با تکیه بر سحر و زیبایی واقعیت و یاس و دلزدگی را کاستی دهد. Adoré par ses lecteurs, tenu à distance par la communauté universitaire, Christian Bobin rêve d'en finir avec l'inquiétude. Il est, avec sa littérature des horizons oubliés, l'habitant de cette île qui effleure le sacré. Il nous propose à travers son écriture morcelée une nouvelle manière d'habiter le monde Partagé entre présence et absence, entre mélancolie et célébration, il cherche à inventer, dans ses « petits traités », une parole « réflexive » qui ne serait pas pour autant « discursive ». Face à une tradition philosophique qui oppose l’homme au monde, l’entreprise de Bobin est toute de réconciliation. Non que le monde se donne comme « merveilleux ». Bobin connaît mieux que d’autres l’horreur de la vie ouvrière et des cités industrielles délaissées. Mais face à la tentation du désenchantement, il nous propose, lui, de réenchanter le réel. C'est ce projet que suit le présent article, avec pour fil conducteur les œuvres mêmes de l'auteur.

https://www.revueplume.ir/article_48740_aba5f32ff88dba3c5522c176deb5ae92.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 2 4 2006 03 01 تحلیل نرم افزار آموزشی یادگیری زبان فرانسه Analyse d'un logiciel éducatif du FLE: Learning French Language 75 96 48741 10.22129/plume.2006.48741 FR Rouhollah RAHMATIAN Université Tarbiat Modares Mohammad Hossein OTROSHI Université Tarbiat Modares Journal Article 2017 07 25 علم آموزش زبان در دهه های اخیر وارد مرحله ای نوین شده است که روش شناسی آموزش زبان به آن می پردازد. در این راستا حضور رایانه ها و رشد نرم افزارهای آموزشی، فرایند یاددهی یادگیری را وارد مرحله ای متفاوت نموده است. در زمینه آموزش زبان فرانسه نیز نرم افزارهای تولیدشده متأثر از نظام های آموزشی و فرهنگ یادگیری کشورهای تولیدکننده میباشند و این سوال همواره مطرح می گردد که آیا این نرم افزارها پاسخگوی نیازهای آموزشی زبان آموزان ایرانی هستند؟ در این مقاله سعی شده با تحلیل نرم افزار یادگیری زبان فرانسه، با توجه به معیارهای آموزشی از قبیل: روش آموزشی، سبک آموزشی و ویژگی های گروه آموزشی مورد نظر و غیره، جوانب مثبت و منفی این نرم افزار را مورد مطالعه فرا دهیم و زمینه را در راستای تولید نرم افزارهای مورد نیاز داخلی هموار سازیم. تحلیل های انجام شده بر روی این نرم افزار آموزشی زبان فرانسه بر این نکته دلالت دارند که عدم شناخت فرهنگ یادگیری زبان آموزان و محیط آموزشی، و ساختار فنی نامناسب از کارایی آموزشی و فنی نرم افزار کاسته اند. Les logiciels éducatifs en Français Langue Etrangère (FLE) diffusés sur le marché sont des produits américains, britanniques ou français. Comme toutes les autres productions, les logiciels reflètent la culture et le système éducatif dont ils sont issus. Est-ce que ces logiciels éducatifs sont-ils à la hauteur des besoins des apprenants iraniens ? Dans cet article, nous analyserons Learning French Language dans la perspective des critères comme le procédé pédagogique, le style d'enseignement et les caractéristiques du public visé afin de faire relever les points faibles et forts de ce logiciel. L'analyse de ce logiciel nous permettra de conclure que ces logiciels éducatifs ne répondent guère aux besoins des apprenants iraniens à cause des lacunes dont la culture d'apprentissage des apprenants et l'environnement pédagogique dans lequel ce logiciel est utilisé.

https://www.revueplume.ir/article_48741_39169088cafa898f69c7bad07a3b09b0.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 2 4 2006 03 01 تقابل دو نمود تمام و ناتمام، عاملی تعیین کننده در انتخاب زمان فعل L’opposition accompli/inaccompli: Un facteur décisif dans le choix du temps verbal 97 109 48742 10.22129/plume.2006.48742 FR Parivash SAFA Université Tarbiat Modares Mehdi BANI ASSADI Journal Article 2017 07 25 "مرد" عمدتا در کتابهای دستور ستی فرانسه و فارسی نادیده گرفته شده است زیرا اے۔ مفهوم اصولا در دو زبان مذکور به عنوان یک مقوله دستوری مجزا وجود ندارد اما مفاهیم ناشی از آن در همه زبانهای دنیا به صور گوناگون بیان می شوند و عدم توجه به این ظرائف زبانی گاه کاربرد زبان و نیز درک آن را حتی در سطوح پیشرفته با مشکل مواجه می سازد و به انتخاب زمان دستوری نابجا منجر می شود که این امر چه در آموزش و یادگیری و چه در ترجمه به بروز مشکلاتی می انجامد. از میان تقابلهای معنایی نمودی شناخته شده، تقابل دو نمود "تمام" و "ناتمام" تنها نوعی است که به زعم همه زبانشناسان صد در صد دستوری به شمار می رود. و از سایر نمودها که عمدتأ واژگانی هستند متمایز می گردد. مقاله حاضر می کوشد حیطه این دو نمود و ارتباط آنها را با کاربرد زمانهای دستوری در دو زبان مشخص سازد و به این ترتیب موارد تداخل زبانی را در این زمینه آشکار سازد. بررسی حاضر نشان میدهد که در زبان فارسی نیز همچون فرانسه دو نمود مورد بحث دستوری هستند و تستهای انجام شده در مراحل مختلف این پژوهش نشان می دهند که فقدان برخی صورتهای دستوری فرانسه در زبان فارسی برای کاربران فارسی زبان در امر یافتن معادل زمانی مناسب ایجاد اشکال می کند. نتایج حاصل از این مقاله مبتنی بر بررسی یک پیکره زمانی فارسی و فرانسه است که این موارد را به ویژه در ترجمه برخی جملات نمایان می سازد. L'aspect comme une des propriétés du verbe a toujours été ignoré par les linguistes, les professeurs et les apprenants de langue et éclipsé par le "temps". Ce qui n’est pas étonnant dans la mesure où l’aspect, en tant que catégorie grammaticale n’existe ni en français ni en persan. Pourtant, les affinités exprimées par ce concept, existent dans toutes les langues du monde et ses moyens d’expression méritent d’être étudiés d’autant plus que leur négligence, mène à la production des erreurs surtout en matière du choix de la forme temporelle convenable. Les aspects accompli et inaccompli sont les seuls aspects grammaticaux du français exprimés par l'oppositions des formes simples et composées: la forme simple exprime l'aspect inaccompli et la forme composée désigne l'aspect accompli. L'aspect en général et les aspects accompli et inaccompli en particulier sont toujours ignorés en persan. L'étude contrastive des aspects accompli et inaccompli dans un corpus français/persan montre que les aspects accompli et inaccompli du persan comme ce qui est dit en français, sont des aspects grammaticaux sans que les divisions des formes simples et composées de ce dernier jouent un rôle dans leur distinction. Chaque forme du verbe persan désigne un aspect particulier dont la distinction aspectuelle est fort liée au contexte. Plusieurs raisons sont relevées dans le présent article comme entraînant le choix erroné des formes verbales par les usagers iraniens de la langue française.

https://www.revueplume.ir/article_48742_bcc31518de70244c0f9384837d9711ab.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 2 4 2006 03 01 ترجمه معناهای ضمنی فرهنگی: حفظ بیگانه با بومی سازی La traduction des connotations culturelles: entre préservation de l’Etranger et acclimatation 111 138 48743 10.22129/plume.2006.48743 FR Corinne WECKSTEEN Université Lille-Nord Journal Article 2017 07 25 مقاله حاضر پژوهشی است درباره حضور بیگانه دیگری در نشانه های فرهنگی، زیرا اگر مترجم ناقل واژههاست، ناقل فرهنگ نیز محسوب میشود. نویسنده مقاله حاضر به کمک متون مدرن برگرفته از رمان ها و داستانهای کوتاه انگلیسی و آمریکایی سده بیستم، سعی کرده است که دریابد مترجمان چگونه عمل می کنند تا فرهنگ دیگری را منتقل کنند، با توجه به این نکته که فرهنگ معممولا ضمنی است. مقاله همچنین به مسائل مختلفی پراداخته است که وارد شدن معناهای ضمنی فرهنگی انگیسی در فرانسه بوجود می آورد. Cet article se propose d’étudier la présence de l’Etranger/l’Autre dans les désignateurs culturels, car si le traducteur est un passeur de mots, c’est aussi un passeur de culture, le fait culturel étant « le propre de l’Autre […] qui fait partie intégrante du texte » (Cordonnier). A l’aide d’un corpus moderne composé de nouvelles et de romans anglais et américains du XXe siècle, je tente de voir comment les traducteurs opèrent pour faire passer la culture de l’Autre, sachant que celle-ci est souvent implicite et peut s’appréhender sous l’angle des connotations, puisque, si l’on en croit Martinet, « […] la culture n’est pas dans les dénotations, mais dans les connotations ». J’examine les problèmes que pose l’importation des connotations culturelles anglophones en français ainsi que les stratégies mises en œuvre par les traducteurs lorsqu’ils y sont confrontés, en tentant de dégager les facteurs qui orientent vers la préservation de l’étranger ou son acclimatation et ce que cela révèle du rapport dialogique entre les deux langues-cultures en contact.

https://www.revueplume.ir/article_48743_0b86976b8b61f5c3a53862dd003a0cb8.pdf