Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 4 8 2008 09 01 نقشهای عاملی در طعم گس خرمالو نوشتة زویا پیرزاد Les rôles actantiels dans Le goût âpre du kaki de Zoya Pirzad 5 22 48799 10.22129/plume.2008.48799 FR Sharareh CHAVOSHIAN Doctorante à l’Université de Téhéran Journal Article 2017 07 25 شناسایی نقشهای عاملی و فرایند روایی در داستان کوتاه طعم گس خرمالو، نوشته زویا پیرزاد، با در نظر داشتن بررسی از دیدگاه ساختارگرایانه این داستان کوتاه، بعنوان محور اصلی کار، هدفی است که این مقاله دنبال می‌کند. Dans tout texte narratif, se manifeste un manque comme déclencheur de l’action ; la suite serait l’effort de liquider ce manque. Cette suite où l’état initial se transforme en un second, c’est le parcours narratif qui ne pourrait avoir de sens sans la présence des actants, c’est-à-dire ceux auxquels est attribué un rôle, y compris les objets. Greimas, après Propp qui a été le premier à présenter le schéma du texte narratif, reprend le projet et charge les actants de différentes fonctions. C’est ce déchiffrage des rôles actantiels et celui du parcours narratif dans la nouvelle Le goût âpre du kaki de Zoya Pirzad que suit le présent article, avec pour fil conducteur l’approche structurale de la nouvelle même.

https://www.revueplume.ir/article_48799_e43db51f5e0db512753f547f013f6635.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 4 8 2008 09 01 زمانبندی و توصیف رویارویی نیچه با دیدگاه تجربه‌گرایی Périodisation et description du rapport conflictuel de Nietzsche avec la pensée positive 23 40 48800 10.22129/plume.2008.48800 FR Esfandiar ESFANDI Université de Téhéran Professeur-Asssistant Nahid SHAHVERDIANI Université de Téhéran Professeur-Assistant Journal Article 2017 07 25 هدف مقاله حاضر، استخراج، زمانبندی و تفسیر برخی از گفته‌های معنادار نیچه درباره دیدگاه علم‌گرایی حاکم دوران خود، یعنی تجربه‌گرایی می‌باشد. Evoquer Nietzsche aujourd’hui, s’est se rappeler qu’en matière de philosophie, il fut « grand maître » du soupçon et qu’à ce titre, il n’eut de cesse d’interroger dans un seul et même mouvement, les divers terrains d’application de la philosophie et la philosophie elle-même. Fidèle, à sa manière, à l’image légendaire du philosophe toujours en quête de « vérité », il ne manqua pas dans son parcours, et pour ce faire, d’interpeller les fondements de sa propre discipline et ceux des disciplines voisines, voire concurrentes. La science en l’occurrence, qu’il considéra simultanément comme domaine disciplinaire et manière d’appréhender le monde, fit épisodiquement l’objet de son attention. le but du présent article est d’extraire de périodiser et d’interpréter, certains des propos significatifs du philosophe relatifs à la perspective scientiste dominante de son époque autrement dit, le positivisme.

https://www.revueplume.ir/article_48800_1b08dce51a8c1681b8d7f4b86cc9717b.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 4 8 2008 09 01 ویکتور هوگو: از مستمعین حاضر تا خوانندگان آینده Victor Hugo : de l’auditoire présent aux lecteurs futurs 41 51 48801 10.22129/plume.2008.48801 FR Chirine HAGHIGHAT KACHANI Université Al-Zahra de Téhéran Professeur-Assistant Journal Article 2017 07 25 ویکتور هوگو سخنرانی‌های بیشماری در مجالس مختلف قانونگذاری ایراد کرده است. لازم به یادآوری است که بر اثر حوادث این دوره پرتلاطم که انقلاب 1848 از مهمترین وقایع قابل ذکر آن می‌باشد، تحولات عمیقی در نحوة نگرش سیاسی هوگو روی می‌دهد. وی که تا چندی قبل از نقطه‌نظر سیاسی در کنار جناح راست قرار داشته پس از وقایع 1848 به مرور تغییر موضوع داده و به مخالفت با یاران قدیم خود می‌پردازد. در سال 1875 هوگو تصمیم به جمع‌آوری سخنرانی‌های مختلف خود گرفته و آنها را به صورت کتابی تحت عنوان "کردارها و گفتارها" به چاپ می‌رساند. وی به منظور توجیه سیر تحولات فکری خویش در بعضی موارد مشخص اصلاحاتی در متن سخنرانی‌ها به نفع خود انجام می‌دهد. مقالة حاضر به بررسی این اصلاحات و علل آن می‌پردازد. Représentant du peuple sous la Seconde République (1848-1851), Victor Hugo a été souvent considéré comme un l’incarnation d’un idéal politique et de la démocratie. En effet, il est un révolutionnaire aussi bien dans le domaine littéraire que politique. Accordant beaucoup d’attention à la diffusion de ses discours parlementaires parmi le peuple, il décide en 1875, de les réunir dans un ouvrage qu’il intitula Actes et Paroles. Le discours hugolien ne saurait être étudié sans qu’il soit tenu compte des modifications apportées par Hugo, lui-même, aux textes. C’est à travers ces modifications qu’il essaie de corriger la réalité et embellir son image d’orateur. Dans cet article, nous nous intéresserons donc surtout aux différences entre les diverses versions des discours, et essaierons d’en comprendre les objectifs.

https://www.revueplume.ir/article_48801_657b0ad0569f3ceae3427be2623753cc.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 4 8 2008 09 01 مطالعه اولین دیدار در ادبیات فارسی: بیژن و منیژه، ویس و رامین، لیلی و مجنون L’étude de la première rencontre dans la littérature persane: Bijan et Manijeh, Vayss et Ramin, Leyli et Madjnoun 52 65 48802 10.22129/plume.2008.48802 FR Narguès HOUCHMANDE Doctorante à l’Université Shahid Beheshti Journal Article 2017 07 25 اولین دیدارمعمولاً دارای جذابیت بسیار و ایفاگر نقشی مهم در داستان است. هدف از این پژوهش ، مطالعه این صحنه در سه اثر متعلق به ادبیات فارسی یعنی بیژن و منیژه، ویس و رامین، لیلی و مجنون با الهام گیری از روش ژان روسه است. دو گروه از عناصر تشکیل‌دهنده‌ی داستان در این تحقیق مطالعه می‌شوند: نخست نشانه‌های زمانی و مکانی ، سپس عناصر پویای داستان که شامل‌تأثیر گذاری،تبادل پیام و بالاخره وصال می‌باشد و زنجیرة نقل داستان به‌‌ آن وابسته است . بدین ترتیب این پژوهش ، غنا و نو‌آفرینی آثار مورد نظر را به وضوح نشان داده و به شیوه‌ی خود جنبه‌ی معنوی وعرفانی عشق را در شعر کلاسیک فارسی نمایان می‌سازد. La scène de la première rencontre s'avère souvent efficace dans les récits. Inspiré par la méthode de J. Rousset, nous étudions, dans l'article présent, la première rencontre dans trois œuvres de la littérature persane dont : Bijan et Manijeh, Vayss et Ramin, et Leyli et Madjnoun. Nous y examinons ainsi deux catégories d’éléments : primo les indications spatio-temporelles dans lesquelles se déroule la scène et secundo les éléments ‘dynamiques’–effet, échange et franchissement- auxquels s’attache la chaîne narrative. Notre étude met en évidence la richesse et l’originalité des œuvres en question et l’aspect spirituel et mystique de l’amour dans la poésie classique persane. .

https://www.revueplume.ir/article_48802_2895912667223223c3277a2f44df5a1f.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 4 8 2008 09 01 موسیقی بارس La musique barrésienne 67 82 48803 10.22129/plume.2008.48803 FR Farzaneh KARIMIAN Université Shahid Beheshti Journal Article 2017 07 25 بی شک، بارس یکی از بزرگترین و برجسته ترین نویسندگان آشنا به آهنگ کلام در فرانسه به شمار می‌رود. آثار ادبی وی در مجموع از مقام و اهمیت موسیقی حکایت می‌‌کنند، البته ارزشی که چندان با خود موسیقی مطابق نیست. به عبارت دیگر، با وجود این که به گفتة بارس، وی چندان با فن موسیقی آشنایی ندارد، اما در نثر او اصولی چون تعادل، هماهنگی و شور و حرکت، همانند موسیقی، موج می‌زند. به‌علاوه، ارجاعات و اشاره‌های بی شماری به موسیقیدانان در نوشته‌هایش به چشم می‌خورد. در حقیقت، هیجان‌ها و احساسات موسیقایی و آهنگین، بیشتر از خود موسیقی، به بارس الهام می‌بخشد و در اغلب موارد، در پس هنر یک موسیقیدان، وی در جست و جوی آگاهی از شور و شوق اوست. این مقاله، در ضمن جمع آوری اشاره‌های بارس به موسیقیدانان گوناگون و مطالعة نثر آهنگین نویسنده، می‌کوشد تا تمامی نظرها و احساسات انسان را به هنگام شنیدن یک قطعة موسیقی بررسی کند که چگونه این هنر ارزشمند درهای جهانی دیگر را به روی شنونده می‌گشاید، او را به دنیای یادها و خاطره‌ها می‌کشاند و گاهی، حتی در پاره‌ای موارد، به آفرینش اثری نو می‌انجامد. Certes Barrès est un grand prosateur et un éminent musicien de phrase. On trouve nombre d’allusions directes ou indirectes avec un mécanisme intellectuel quasi identique dans ses œuvres, car si, comme il le dit, il ignore presque tout des règles techniques de la musique, il est cependant imprégné lui-même des principes d’équilibre, d’harmonie, de mouvement qui régissent la musique. En effet, c’est plus l’émotion musicale à l’état théorique, que la musique elle-même qui l’inspire. Autrement dit, la plupart du temps, il cherche l’homme, et les émotions de l’homme au-delà de la musique que cet homme a composée. Le présent article expose en ce sens la référence de Barrès aux musiciens et leur influence sur son écriture, vérifie ce que l’auteur pense de l’écoute de la musique lorsqu’elle ouvre un autre monde à l’homme, lui rappelle des souvenirs et l’incite à la création.

https://www.revueplume.ir/article_48803_cab49b7c26182e5279f969f606792866.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 4 8 2008 09 01 شعر پایداری و بررسی نو بودن آن Poésie de la Résistance et son actualité 83 93 48804 10.22129/plume.2008.48804 FR Seyyed Djamal MOUSSAVI CHIRAZI Université Shahid Chamran Professeur-Assistant Journal Article 2017 07 25 تعهد و عمل منشا قسمت عمده ای از ادبیات فرانسه در طول قرن بیستم را تشکیل می‌دهند. روشن است که این موضوعات بتدریج، لااقل از صحنه ادبی معاصر فرانسه محو شده‌اند. با این حال، بعنوان کلامی شورانگیز، شعر متعهد دوره پایداری و جنگ دوم، بسیاری را تحت تاثیر قرار داده است. مطالعات گوناگونی در باره شاعران این دوره انجام شده، اما نو و بروز بودن مضمون‌های این شعر و زیبایی آنها، لا اقل برای سایر مناطق دنیا، نیاز به نگاهی دوباره دارد. در این مقاله سعی بر آن است که از جنبه عملگرایی ادبی و با ذکر نمونه‌هایی از شعر و شاعران دهه چهل میلادی این جریان را مورد مداقه قرار دهیم. برای این کار ابتدا در مورد شعر و کارکرد آن، سپس دوره پایداری و شاعران، و سرانجام شاخصه‌های شعر پایداری بحث خواهیم کرد L'engagement et l'action constituent un fondement pour une grande partie de la littérature tout au long du XXe siècle. Ces thèmes ont pu au fur et à mesure disparaître de la scène littéraire française pour ne pas dire occidentale. Et pourtant en tant que parole passionnée, la poésie engagée de la Résistance pendant les années de la Seconde Guerre mondiale a impressionné bon nombre des contemporains de la guerre. Des études diversifiées ont été faites sur les poètes de cette époque, mais l'actualité de cette poésie et la beauté des poèmes, au moins dans d'autres régions, demandent que l'on les revisite. Nous nous employons dans cet article d’étudier succinctement quelques poètes de la génération des années quarante. Pour cela, nous traiterons successivement la poésie et sa fonctionnalité, la Résistance et les poètes, et finalement les particularités de la poésie de la Résistance.

https://www.revueplume.ir/article_48804_fdfe44e68dc9914b41cab590f0a77ecc.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 4 8 2008 09 01 آموزش دستور زبان فرانسه به غیر فرانسه‌زبانان L'enseignement de la grammaire dans l'apprentissage du français, langue étrangère 95 110 48805 10.22129/plume.2008.48805 FR Esmat SAMAKAR Université Allameh Tabbatabai Professeur-Assistant Journal Article 2017 07 25 روشهای اموزش زبانهای خارجی با در نظر گرفتن دست آوردهای اخیر زبانشناسی متحول شده است. به جرئت می‌توان اظهار کرد یادگیری زبان فرانسه با دستور آن ارتباط مستقیم دارد زیرا آموزش زبان گقتاری به بزرگسالان در محیط آکادمیک با استفاده از دستور آسان تر صورت می‌گیرد. آموزش دستور در زبان فرانسه سابقه دیرینه دارد و تدوین کنندگان روشهای آموزش زبان نمی‌توانند به سادگی از آن صرف نظر کنند. دانشجویان ایرانی زبان خارجی ( انگتیسی ) را به صورت مستقیم با استفاده از دستور فرا گرفته‌اند و عادت به بیان قوائد دستوری دارند در نتیجه نادیده گرفتن آن در آموزش دشوار خواهد بود. آموزش زبان نوشتاری به دلیل ماهیت دستوری آن و تفاوت فاحش نوشتاری و گفتاری دز فرانسه استفاده از قوائد دستوری را جهت یادگیری نوشتار الزام آور می‌کند. مقاله حاضر " آموزش دستور زبان فرانسه به غیر فرانسه‌زبانان " بر آنست دستورهای نوین را مورد برسی قرار دهد تا مدرسین آموزش زبان با توجه به ویژگی‌های فردی زبان‌آموز از تدریس آن صرف نظر کرده یا آموزش مدون را جایگزین آن نمایند. De nombreux ouvrages de grammaire sont proposés aux enseignants et aux apprenants de FLE. La plupart des méthodes de FLE parues récemment proposent une approche communicative qui suggère une méthodologie sans apprentissage de la grammaire explicite. Notre expérience dans l'enseignement du français langue à l'université nous révèle que les apprenants sentent plutôt le besoin d'un enseignement grammatical. Comme la contrainte du temps existe également dans l'apprentissage, on se demande comment résoudre le problème de l'enseignement de la grammaire dans un cours de langue. Puisque la nécessité de l'enseignement de la grammaire ne peut être ignorée, nous essaierons de présenter ici les différents types de grammaires (explicite- implicite- intériorisée- orthographique) afin de mieux aider les enseignants dans leur tâche.

https://www.revueplume.ir/article_48805_ef77f8bcdc954beb80784d86518aed09.pdf

Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises 1735-692X 4 8 2008 09 01 امیلی دیکینسن فرانسوی و ایملی دیکینسن آلمانی Une Emily Dickinson française et eine deutsche Emily Dickinson 111 138 48806 10.22129/plume.2008.48806 FR James W. UNDERHILL Université Stendhal, Grenoble Maître de Conférences Journal Article 2017 07 25 La poésie d’Emily Dickinson n’a pas besoin de défenseurs en France aujourd’hui. Depuis les années cinquante, plusieurs traducteurs ont su la faire apprécier par le public français. Mais ses traducteurs ont dans l’ensemble visé un objectif modeste, faire entendre ce que Dickinson voulait dire. Et c’est seulement avec les traductions de Claire Malroux que le public français a pu commencer à comprendre la « signifiance » des sonorités et l’organisation des vers chez Dickinson. Malroux vise à répondre à un poème par un poème. En revanche, Malroux n’estime pas nécessaire de préserver la métrique. La traductrice allemande, Gertrud Liepe, nous offre une des traductions poétiques les plus éclatantes. Interprétations, au sens artistique du terme, les traductions de Liepe montrent que la traductrice sait écouter le sujet qui se cristallise dans le mouvement et l’organisation des poèmes et trouve les moyens de faire entendre en allemand cette voix qui parle dans une tradition en prenant position par rapport à la poésie et la versification de cette tradition. Ainsi, ce n’est ni pour défendre une écriture féminine, ni pour défendre une traduction féministe, que cet article aborde le travail de deux traductrices du grand poète Emily Dickinson. C’est pour explorer les contraintes qu’imposent la langue et la tradition métrique en anglais, en français et en allemand, avant de considérer la manière dont le poète adopte, adapte et transforme les contraintes de sa langue.

https://www.revueplume.ir/article_48806_0e72e5177349d27c195c3f1f7f5aa7a0.pdf