L'étude de la typologie narrative dans Mort à Crédit de Louis Ferdinand Céline

Type de document: Original Article

Auteurs

Université Shahid Beheshti - Maître de Conférences

Résumé

Sur la base d’une analyse structurale au niveau narratologique, effectué à travers le couple narrateur/acteur, la présente recherche suivra le parcours d’un sujet humain, à travers une œuvre majeure du XXe siècle, Mort à crédit de Céline, et ses efforts pour repousser la mort. Étant donné que la mort, comme l’indique bien le titre de l’ouvrage, est la grande préoccupation du roman, cette étude essaiera de montrer comment ce sujet à été traité. La dislocation du problème révèle le noyau du conflit qu’est le temps, par conséquent la question du temps ou mieux dire la maîtrise du temps constitue la problématique de cette recherche. Effectuée dans une discipline structurale colorée par la narratologie de Jappe Lintvelt, cette étude confirme que sur la fluctuation entre un système discursif et romanesque ou sur les glissements méthodiques d’un narrateur homodiégétique vers son homologue hétérodiégétique et par ailleurs sur le plurivocalisme ou mieux dire le dialogisme romanesque,  l’œuvre ne vise qu’un objectif, repousser l’idée de la mort.
 
 

Mots clés


Titre d’article [Persian]

گونه شناسی روایتی در رمان مرگ قسطی اثر لوئی فردینان سلین

Auteurs [Persian]

  • علی عباسی
  • مرتضی عباس ابادی
Résumé [Persian]

جستار حاضر در تلاش است تا در چارچوب اثری ادبی تکاپوی نوع انسان در جهت ایستادگی در برابر مرگ را به تصویر بکشد. واکاویهای ساختاری در سطح روایت شناختی براساس رابطه روای - بازیگر به خوبی موید این تکاپوی خستگی ناپذیر است. اثر مورد مطالعه در این پژوهش مرگ قسطی یکی از آثار برجسته قرن بیستم است که به قلم لویی فریدینان سلین یکی از مشاهیر ادب فرانسه به رشته تحریر در آمده است. از آن رو که موضوع مرگ مسئله اصلی این رمان است. همچنان که عنوان اثر نیز گواه شایسته این مدعاست - مطالعه ساختارشناختی حاضر نیز در تلاش است تا چگونگی بر خورد با این موضوع را روشن سازد. کالبدشکافی موضوع مرگ، راه را به سوی هسته اصلی یعنی مسئله زمان باز می نماید و هم از این رو مسئله زمان و یا به راستی کنترل زمان شاکله سوال اصلی این جستار را در بر می گیرد. بررسی ساختاری در چارچوب روایت شناسی ژپ لینتولت به خوبی نشان می دهد که بازی میان در سیستم گفتاری و داستانی و یا میل بنیادی راوی درون داستانی به سمت همتای برون داستانیش در قالب رویکرد سامان مند متن ادبی و یا فراتر از این دو چند صدایی و یا گزیده تر گفتمان داستانی تنها نمونه های کوچکی هستند بیانگر تلاش اثر در جهت مقاومت در برابر مرگ. بدین ترتیب اثر در کلیتش تبدیل به ندای زنده حیات می شود که در برابر نیستی ایستاده است.
 

Mots clés [Persian]

  • روایت شناختی
  • راوی - بازیگر
  • ساختار شناسی
  • سیستم گفتاری و داستانی
  • گفتار
  • زمان
  • راوی درون داستانی