Formes de vie et modes d’existence durable: une approche sémiotique de L’Homme qui plantait des arbres de Jean Giono, et un poème de Malek-al-Shoarayé Bahar

Type de document: Original Article

Auteur

Professeur Université de Tabriz

Résumé

Cet écrit a pour objet de faire une étude sémiotique du discours littéraire. Celui-ci qui a souvent joué un rôle de précurseur parmi d’autres expressions artistiques, nous a toujours incités à suivre une forme de vie et un mode d’existence fondés sur la raison, sur le sentiment de la solidarité avec les autres et avec la nature et, enfin, sur l’éthique. A travers deux textes, L’homme qui plantait des arbres de Giono et un poème de Malek-Al- Shoarayé Bahar, Digaran kachtand…, appartenant à deux cultures différentes, nous chercherons d’une part, à dégager grâce à une analyse sémiotique une certaine éthique de l’environnement et, d’autre part, d’illustrer l’idée suivant laquelle la littérature en discursifiant le monde, propose une véritable valeur transculturelle, une interdépendance existentielle. La biosphère et la sémiosphère, tout comme le culturel et l’interculturel, nous intéresseront pour illustrer notre objectif.
 

Mots clés


Titre d’article [Persian]

اشکال زندگی و روشهای زندگی پایدار رویکرد نشانهشناختی مردی که درخت می‌کاشت اثر ژان ژیونو و شعری از ملک‌الشعرای بهار

Auteur [Persian]

  • محمد حسین جواری
استاد دانشگاه تبریز
Résumé [Persian]

هدف این مقاله مطالعة نشانه‌شناختی گفتمان ادبی است که اغلب اوقات، در میان سایر شیوه‌های بیان هنری، حکم پیشتاز را دارد و همواره ما را به درپیش گرفتن روشی از زندگی سوق می‌دهد که بر دو اصل عقل و همبستگی با دیگران و، به ویژه، بر طبیعت استوار است و اخلاق را بن‌مایة کار خویش درنظر می‌گیرد. تحلیل نشانه‌معناشناختی دو متن مردی که درخت می‌کاشت و دیگران کاشتند ... که متعلق به دو فرهنگ متفاوت است، به ما امکان خواهد داد تا اخلاق زیست‌محیطی برپایة صیانت از کرة زمین، حفظ نسل‌های آینده، سلامتی جمعی و حیات پایدار را بررسی کنیم و نشان دهیم که ادبیات با به تصویر کشیدن جهان پیرامون، بیانگر ارزشی فرافرهنگی مبتنی بر وابستگی‌های وجودی بینابینی است. بدینسان، هم مسائل مربوط به بیوسفر و سمیوسفر مورد توجه قرار خواهند گرفت و هم مسائل فرهنگی و بینافرهنگی تا از این طریق بر اشکال گوناگون زندگی و روش‌های زندگی پایدار تأکید ورزیم.

Mots clés [Persian]

  • ژان ژیونو
  • ملک‌الشعرای بهار
  • نشانه معناشناسی
  • حیات پایدار

Afeissa, Hicham-Stéphane, 2007, Ethique de l’environnement, nature, valeur, respect, Paris: Vrin

Denis Bertrand, 2002, Précis de sémiotique, Paris, Nathan.

Citron Pierre, 1995, Giono, Paris, Seuil, coll. « Écrivains de toujours ».

Daros Philippe, 2012, L’Art comme action, pour une anthropologie du fait littéraire, Paris, Hooré Champion.

Philippe Descola, 2005, Par-delà nature et culture, Paris, Gallimard.

Descola Philippe, 2011, Ecologie des autres, anthropologie et la question de la nature. Paris, Quae.

Fontanille Jacques, 2015, Formes de vie, Liège, Collection SIGILLA, PUL.

Fontanille Jacques, Zinna Alexandro, 1999, Les objets au quotidien, PULIM.

Giono Jean, 1980, Œuvres romanesques complètes: L'Homme qui plantait des arbres, vol. V, Paris, Gallimard,‎ p. 754-767.

Giono Jean, 1980, « Notice de L'Homme qui plantait des arbres par Pierre Citron », Œuvres romanesques complètes, Paris, Gallimard, vol. V,‎ p. 1402-1412.

Greimas Algirdas Julien, 1970, Du sens, essais sémiotiques, Paris, Seuil.

Jossua Jean-Pierre, 1940, Pour une histoire religieuse de l'expérience littéraire, vol. 3: Dieu aux XIXe et XXe siècles, Paris, Éditions Beauchesne, coll. « Beauchesne religions »,‎ 306 p.

Machu-Antoine Anne, 1978, « Fonction et signification de l'arbre dans Un roi sans divertissement », L'Information littéraire, ‎ janvier-février p. 16-20

Suberchicot Alain, 2012, Littérature et environnement, Pour une écocritique comparée, Paris, Honoré Champion.

Vox Maximilien, 1962, Regain: Méditations sur la Provence de Jean Giono, Club des Amis du Livre, pp. 1-7.