Pour une poétique de la présence ou le corps à corps du poète avec sa création

Type de document: Original Article

Auteurs

1 Département de français, Branche centrale de Téhéran, Université Azad Islamique, Téhéran, Iran

2 Université Azad Islamique, Département de français, Branche centrale de Téhéran, , Téhéran, Iran

10.22129/plume.2020.136208.1063

Résumé

L’attention de la part des poètes à une nudité initiale du monde et des mots, est requise par la phénoménologie comme par la sémiotique. En poésie moderne et contemporaine, la formation du sens dans le poème serait donc intimement liée à la présence sensible. La poétique du corps caractérise la façon propre du poète de s’envisager lui-même, ainsi que d’envisager le monde. Le poète habite le monde par cette présence du corps, présence doublement signifiante car elle est un rapport par excellence à l’intimité tout autant qu’un rapport à l’altérité. Notre étude visera à expliciter la position d’un certain nombre de sémioticiens, de poètes et penseurs de la poésie qui, s’inspirant de la phénoménologie, analysent le travail poétique comme un effort vers la présence. Nous allons également prospecter comment la poésie, le langage poétique, est le produit de l’expérience sensible d’un corps esthétique, c’est-à-dire un corps qui a des relations sensibles avec son monde. Pour nous, la présence s’identifie dans un rapport intrinsèque avec le sens et le sensible.

Mots clés

Sujets principaux


Titre d’article [Persian]

در باب بوطیقای حضور

Auteurs [Persian]

  • منیره خلوتی 1
  • مرتضی بابک معین 2
1 گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده زبان های خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2 گروه فرانسه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
Résumé [Persian]

نشانه شناسی همچون پدیدارشناسی، توجه شاعران به آشکارگی آغازینِ جهان و واژه ها را مورد مطالعه قرار می دهد. در شعر مدرن و معاصر، تشکیل معنا، رابطه تنگاتنگی با حضورِ حسی دارد. بوطیقای تن، شیوه منحصر به فرد شاعر در درنظر گرفتن خود، و همچنین درنظر گرفتن جهان را ترسیم می نماید. شاعر با حضورِ تن خود در جهان زندگی می کند: حضوری دوچندان، به این مفهوم که این حضور نه تنها رابطه ای تمام و کمال با خودِ شاعر را می سازد بلکه رابطه با دیگری را نیز شامل می شود. این پژوهش قصد دارد دیدگاه تعدادی از شاعران، اندیشمندان شعر و نشانه شناس را تشریح نماید که با الهام از پدیدارشناسی، کار شاعرانه را به عنوان تلاشی برای حضور، تحلیل می نمایند. همسو با نظریات لندوسکی، نشانه شناسی که در این پژوهش به آن می پردازیم - یعنی نشانه شناسی گفتمان در عمل - در ژرفا چیزی شبیه به بوطیقای حضور خواهد بود. همچنین بررسی خواهیم کرد که چگونه شعر ، زبان شاعرانه ، محصول تجربه ی حسی تن ادراکی است ، یعنی تنی که با جهان پیرامون خود رابطه ی حسی دارد. از دیدگاه ما، حضور در یک رابطه ی تنگاتنگ با معنا و حس تعریف می شود. دستاورد این پژوهش برساختِ پیوستگی نشانه شناسی و پدیدارشناسی پیرامون مقوله های حضور و آشکارگی کلامی است.

Mots clés [Persian]

  • شعر
  • حضور
  • تن
  • معنا
  • حساس
  • ادراک حسی
  • این جا و حالا