میشل مافزولی در نقد جامعه شناختی خود ، تغییر پارادایم مدرنیسم فردگرایانه به پسامدرنیسم جمع گرایانه و اشتراکی را بررسی می کند. او از تغییر گفتمان اومانیستی تعالی فردی انسان خودمحور در دوران مدرن و گرایش انسان پست مدرن (پرسونا) به تعالی جمعی صحبت می کند. جامعه مورد پژوهش در مطالعات مافزولی در اصل جوامع غربی است. اما آیا تئوریهای این جامعه شناس فرانسوی می توانند به همان اندازه در مورد جوامع آفریقایی هم به کار گرفته شوند؟ آیا اساسا جوامع آفریقایی مرحله مدرنیته را در تاریخ خود تجربه کرده اند که امروزه وارد دوره جدید پسامدرن شوند؟ آیا می توان دوره پسا مدرن مورد نظر مافزولی را با دوره پسااستعماری جامعه ساحل عاج مقایسه کرد؟ آیا فرد ساحل عاجی به نوبه خود توانسته است با چشیدن "لذت با هم بودن"، هویت جمعی خود را شکل دهد یا هنوز منافع شخصی خود را به منافع ملی و اجتماعی ترجیح می دهد؟ اگر فرد ساحل عاجی در این "روند اجتماعی شدن" واقعاً با ناهنجاری هایی روبرو است، منشأ آن چیست و چه راه حل هایی برای این بحران وجود دارد؟ اینها سؤالاتی است که ما پاسخ آنها را در این مقاله از طریق تحلیل جامعه شناختی رمان های احمدو کوروما خواهیم جست. شخصیت های رمان های کوروما ، تحت تأثیر پیامدهای سیاسی - اجتماعی استعمار ، جنبه های مختلف اجتماعی فرد آفریقایی را منعکس میکنند. این مقاله به واکاوی خصوصیات و دلایل این فردگرایی ساحل عاجی می پردازد.
Ivorian Individualism in Ahmadou Kourouma's novels;
from the Maffesoli's sociological critique point of view
چکیدهEnglish
In his sociological works, Michel Maffesoli studies the orientation of the modern and individualistic paradigm towards a collectivist postmodernity based on the theme of the sharing of personal interests. He talks about the evolution of the concept of the modern egocentric Individual in search of individual Progress. According to Maffesoli, in the post-modern era this individual becomes a Person (or Persona) identified in a more socialized framework, in search of a collective Progress within the social body. The target society in Maffesolian studies are in principles of Western societies. But is it possible that the theories of this French sociologist also apply to African societies today? More precisely speaking, has Africa already completely lived through its phase of historical modernity to enter today into a new postmodern era? Can we compare the Maffesolian postmodern period with the postcolonial era of Ivorian society? Has the Ivorian Individual, in turn, been able to form his social identity by tasting the pleasures of being together Maffesolian or does he still prefer his personal interests sometimes even to the detriment of social values? If there is really an anomaly in this process of socialization of the Ivorian individual, what are the origins and what are the remedies? These are the answers to these questions that we will seek in this article through a socio-critical analysis of the novels of Ahmadou Kourouma. The characters of these novels, influenced by the socio-political consequences of colonialism, reveal to us the different social aspects of the African Individual. This article will therefore go in search of the characteristics and causes of this Ivorian Individualism.
خان آبادی,سعید و عباسی,علی . (1400). فردگرایی ساحل عاجی در رمان های احمدو کوروما از دیدگاه نقد جامعه شناختی میشل مافزولی. قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 17(34), 151-169. doi: 10.22129/plume.2022.219812.1133
MLA
خان آبادی,سعید , و عباسی,علی . "فردگرایی ساحل عاجی در رمان های احمدو کوروما از دیدگاه نقد جامعه شناختی میشل مافزولی", قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 17, 34, 1400, 151-169. doi: 10.22129/plume.2022.219812.1133
HARVARD
خان آبادی سعید, عباسی علی. (1400). 'فردگرایی ساحل عاجی در رمان های احمدو کوروما از دیدگاه نقد جامعه شناختی میشل مافزولی', قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 17(34), pp. 151-169. doi: 10.22129/plume.2022.219812.1133
CHICAGO
سعید خان آبادی و علی عباسی, "فردگرایی ساحل عاجی در رمان های احمدو کوروما از دیدگاه نقد جامعه شناختی میشل مافزولی," قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 17 34 (1400): 151-169, doi: 10.22129/plume.2022.219812.1133
VANCOUVER
خان آبادی سعید, عباسی علی. فردگرایی ساحل عاجی در رمان های احمدو کوروما از دیدگاه نقد جامعه شناختی میشل مافزولی. قلم plume, 1400; 17(34): 151-169. doi: 10.22129/plume.2022.219812.1133