قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه

قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه

" نویی بلانش" پاریس: یک سیاست زیباشناختی معاصر شاعرانه و هنری به مانند شهر پاریس

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان
1 دانشکده مطالعات جهان،دانشگاه تهران، ایران
2 دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، ایران
چکیده
از قرن بیستم، جلوه‌های هنری معاصر هرگز بازننشستند و تا حد زیادی بر هنر تجسمی تأثیر گذاشتند. دیگر بحث خلق هنر صرفا برای هنر نیست. اثر هنری، برای اینکه به این نام خوانده شود، باید جایگاه خود را در جامعه ای «مصرف گرایانه» بیابد، جامعه ای که در آن تولیدات ضروری، با اولویت پارادایم مدرن، جای خود را به تولیدات اضافی و غیر ضروری می دهند. در این مقاله ، سعی بر آن شده است تا بر اساس رویداد "نویی بلانش" پاریس و سیاست های فرهنگی فرانسه، علاوه بر فرهنگ، جنبه های دیگری را که در راستای دموکراتیزه کردن فرهنگ و هنر درسیاست ها در نظر گرفته شده است را برجسته نماییم. در مواجهه با حضور همه جانبه رو به رشد دموکراتیک کردن فرهنگ که آندره مالرو خواستار آن بود، مطالعه معنا، ارزش و چالش های این نوع تجلی هنری ضروری به نظر می رسد. از سیاست آندره مالرو تا ژک لانگ، آنچه غیرقابل انکار است، رابطه بین اثر هنری و عموم مردم تحت نظارت تصمیمات سیاسی و اجتماعی است. اثر هنری، به اصطلاح، به موضوعی از تأثیر اجتماعی، سیاسی و اقتصادی تبدیل می‌شود، که می توان گفت به نوعی از خود هنر که سوژه ها هنوز به مفاهیم کلاسیک و حتی مدرن پایبند هستند، فراتر می رود.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


Arnaud, L., Guillon, V., & Martin, C. (2014), « Elargir la participation à la vie culturelle : expériences françaises et étrangères ». L'Observatoire, pp. 98-102.
d'Allondans, A. G. (2010), « La substitution des lois du marché aux critères esthétiques dans l'art contemporain spéculatif ». Innovation, pp. 199-224.
Blaise, J. et Mouillon P., Propos recueillis par Jean-Pascal Quiles (2008), « Comment l’art peut-il symboliser un projet culturel de ville ? », L'Observatoire 2008/2 (n° 34), pp. 62- 67.
Dechartre, E., & Taussig, S. (2002), « Quelle politique culturelle ? » Cités, pp. 121-130.
Glicenstein, J. (2008), « L'art contemporain peut-il être populaire ? » Presses Universitaires de France,  Nouvelle revue d'esthétique, pp. 21-28.
Gonon, A. (2015), « La ville a-t-elle définitivement dompté les artistes urbains ? », Nectart, pp. 128-136.
Heinich, N. (2001), « Pouvoirs publics, art contemporain », Les cahiers de médiologie, pp. 325-333.
Heinich, N. (2014), Le paradigme de l'art contemporain. Structure d'une révolution artistique. Paris, Gallimard.
Leveratto, J.-M. (2004), « Le Théâtre du Peuple de Bussang ». Vingtième siècle. Revue d'Histoire, pp. 5-19.
Lipovetsky, G., & Serroy, J. (2013), L'Esthétisation du monde. Paris, Gallimard.
Lucas, J.-M. (2008), « Reconstruire la politique culturelle ». Etudes Théâtrales, pp. 228-239.
Moureau, N., et Sagot-Duvauroux, D. (2016), Le marché de l'art contemporain, Paris, La Découverte.
Viguier, J. (2013), « La décentralisation : d'une manière d'être de l'Etat vers une manière d'être hors de l'Etat », In : Serge Regourd, Joseph Carles et Didier Guignard (dir.), La décentralisation 30 ans après, Presses de l’Université de Toulouse-Capitole, pp. 29-57.
دوره 18، شماره 36
1401
صفحه 504-524

  • تاریخ دریافت 17 بهمن 1401
  • تاریخ بازنگری 27 فروردین 1402
  • تاریخ پذیرش 05 اردیبهشت 1402