قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه

قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه

باز نمود شخصیت بووآری در پراکنده نوشته های خود زیست نگاری وی

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان
1 گروه تخصصی فرانسه و آلمانی، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه تخصصی فرانسه و آلمانی، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده
خود زیست نگاری  (Autobiographie)که ظهور واژۀ آن به اوایل قرن نوزدهم میلادی برمی‌گردد، امروزه به نوع ادبی غالب و در خور اعتنایی مبدل شده است و عادت سخن گفتن از خود به گونه‌ای چشمگیر گسترش پیدا کرده است. تدوین خود زیست نگاری سهم بسزایی در پالایش روح و تلطیف احساسات دارد و در انتخابِ ساختار و صورت بندی آنها به نویسنده یاری می‌رساند تا اُنس و الفت بیشتری با آنها بیابد و بهتر آنها را درک کند و یا گریبان خود را از چنگ آنان برهاند. خود زیست نگاری بووآر، منبعث از ادبیاتی درونگرا و رازآلود، منیّیت نگارنده را به عنوان موضوعِ تحلیل، درون نگری، گمانه زنی و جستجوگری مطرح می‌سازد. سیمون دو بووآر، که در قبال گذشتِ پر‌شتاب زمان، سخت حساسیت نشان می‌دهد، در پراکنده نوشته های خود، به تبیینِ تردید ها، تغییر حالات، و بی ثباتی خلق و خوی خویش می‌پردازد و بدین سان تصویری از خود را ارائه می‌دهد که درآن شماری از منیّیت هایش پی در پی متجلی می‌شوند و به باز نمود شخصیت وی در بطنِ جامعه شکل و صورت می‌بخشند. او که شیفتۀ ادبیات است، باز نمود شخصیت خود را در جاودانگی نوشتارش جستجو می‌کند. وی که تا حدی مطرود خانواده و جامعه روزگار خود است، به مدد ادبیات، خود زیست نگاری می‌شود که سر انجام به حیث روشنفکری پر آوازه، شهرت جهانی می‌یابد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


Abbasi Ali. & Tavanakafash Aynaz, (2020), « Journal du dehors d’Annie Ernaux : initiative générique » in Plume, no 30, pp.7-26.
Atashvahidi Néda. & Khaghani Nasim. & Heidari Mehdi, (2022), « La relation de l’instance narratrice et de l’instance focale dans les œuvres d’Annie Ernaux » in Plume, no 35, pp.7-30.
Beauvoir Simone de, (1958), Mémoires d’une jeune fille rangée, Paris, Gallimard.
(1960), La Force de l’âge, Paris, Gallimard.
(1969), La Force des choses, Paris, Gallimard.
(1972), Tout compte fait, coll. « Blanche », Paris, Gallimard.
(1976), Le Deuxième Sexe, Tome II, « Formation », Paris, Gallimard.
(1990), La Force des choses II, Paris, Gallimard.
Berton Jean-Claude, (2002), Histoire de la littérature et des idées en France au XXe siècle, coll. « Profil littérature », Paris, Hatier.
Gide André, (1897), Les Nourritures terrestres, Paris, Mercure de France.
Lagarde André. & Michard Laurent, (1962-2003), XXe siècle, Les grands auteurs français, Paris, Bordas.
Lecarme-Tabone Elaine, (2000), Mémoires d’une jeune fille rangée de Simone de Beauvoir, Paris, Gallimard.
Lejeune Philippe, (1975), Le Pacte autobiographique, Paris, Seuil.
Lesot Adeline, (1988), L’autobiographie de Montagne à Nathalie Sarraute, Paris, Hatier.
Miraux Jean-Philippe, (1996), L’Autobiographie, Ecriture de soi et sincérité, Paris, Nathan.
Salimikouchi Ebrahim, (2022), « Raconte-moi un futur plus apocalyptique!La crise des narrations catastrophiques dans la littérature écologique» in Plume, no 35, pp.175-190.
Sand George, (1970), Histoire de ma vie, Œuvres autobiographiques, Paris, G. Lubin.
Starobinski Jean, (1970), « Le style de l’autobiographie », in Poétique, no 3, pp. 257-265.
Sartre Jean-Paul et al., (1965), Que peut la littérature, Paris, Union Général d’Edition.
(1990), Qu’est-ce que la littérature ? Paris, Gallimard.
دوره 18، شماره 36
1401
صفحه 525-546

  • تاریخ دریافت 01 اسفند 1401
  • تاریخ بازنگری 21 اسفند 1401
  • تاریخ پذیرش 05 اردیبهشت 1402