سهراب سپهری و آرتور رمبو که شاهد عدم توانایی زبان و محدودیت های آن بودند، کلام خود را با نوای سکوت همگام می سازند، سکوتی که حتی بر زبان نیز چیره می گردد. این دو شاعر از طریق تکنیکهای زبانی و با به کار گیری مکث، سه نقطه؛ خطوط و یا حذف کلمات، به بیان ناگفته ها می پردازند.
در حقیقت، آنها دو کیمیا گر سکوت هستند که در تمام آثار خود سکوت را به عنوان بستر کار قرار می دهند، بستری که زبان در آن متبلور می شود، سکوتی که خود گویا می گردد. بدین ترتیب، زبان سکوت از طریق کلمات گسسته، تصاویر ناتمام و اعمال حذف در ابیات به کلام آنها طراوتی خاص می بخشد.
خطاط,نسرین و تهویلداری,نگین . (1384). زبان سکوت سهراب سپهری و آرتور رمبو. قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 1(2), 78-104. doi: 10.22129/plume.2005.48727
MLA
خطاط,نسرین , و تهویلداری,نگین . "زبان سکوت سهراب سپهری و آرتور رمبو", قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 1, 2, 1384, 78-104. doi: 10.22129/plume.2005.48727
HARVARD
خطاط نسرین, تهویلداری نگین. (1384). 'زبان سکوت سهراب سپهری و آرتور رمبو', قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 1(2), pp. 78-104. doi: 10.22129/plume.2005.48727
CHICAGO
نسرین خطاط و نگین تهویلداری, "زبان سکوت سهراب سپهری و آرتور رمبو," قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 1 2 (1384): 78-104, doi: 10.22129/plume.2005.48727
VANCOUVER
خطاط نسرین, تهویلداری نگین. زبان سکوت سهراب سپهری و آرتور رمبو. قلم plume, 1384; 1(2): 78-104. doi: 10.22129/plume.2005.48727
