مفهوم «خود» در بر گیرنده ضمیر آگاه و نیز ناخود آگاه فردی و جمعی است و در فرایند انفرادی سازی سهم بسزایی دارد. «خود» کهن الگویی است که به مفهوم «من» شکل می دهد. تلفیق تضادها، رویکرد اصلی یونگ را تشکیل میدهد و در اثر مجزا ساختن تضادها سایه پدیدار می گردد. به محض دستیابی به آگاهی، نیکی و پاکی ظاهر می شوند و شر و تباهی تا حد امکان در اعماق ضمیر ناخودآگاه باقی می مانند و در اولین فرصت بر دیگران فراکنی می شوند. این مقاله مفهوم سایه جمعی را در باره سه شخصیت مرموز ادبی بررسی می کند.
شاهین، شهناز. (1384). بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس. قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه، 1(2)، 124–137. https://doi.org/10.22129/plume.2005.48729
MLA
شاهین، شهناز. "بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس"، قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه، 1، 2، 1384، 124–137. doi: 10.22129/plume.2005.48729
HARVARD
شاهین، شهناز. (1384). 'بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس'، قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه، 1(2), pp. 124–137. doi: 10.22129/plume.2005.48729
CHICAGO
شاهین، شهناز، "بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس." قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه، 1 2 (1384): 124–137, doi: 10.22129/plume.2005.48729
VANCOUVER
شاهین شهناز. بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس. قلم plume. 1384;1(2):124–137 (In French). doi: 10.22129/plume.2005.48729
