مفهوم «خود» در بر گیرنده ضمیر آگاه و نیز ناخود آگاه فردی و جمعی است و در فرایند انفرادی سازی سهم بسزایی دارد. «خود» کهن الگویی است که به مفهوم «من» شکل می دهد. تلفیق تضادها، رویکرد اصلی یونگ را تشکیل میدهد و در اثر مجزا ساختن تضادها سایه پدیدار می گردد. به محض دستیابی به آگاهی، نیکی و پاکی ظاهر می شوند و شر و تباهی تا حد امکان در اعماق ضمیر ناخودآگاه باقی می مانند و در اولین فرصت بر دیگران فراکنی می شوند. این مقاله مفهوم سایه جمعی را در باره سه شخصیت مرموز ادبی بررسی می کند.
شاهین,شهناز . (1384). بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس. قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 1(2), 124-137. doi: 10.22129/plume.2005.48729
MLA
شاهین,شهناز . "بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس", قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 1, 2, 1384, 124-137. doi: 10.22129/plume.2005.48729
HARVARD
شاهین شهناز. (1384). 'بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس', قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 1(2), pp. 124-137. doi: 10.22129/plume.2005.48729
CHICAGO
شهناز شاهین, "بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس," قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 1 2 (1384): 124-137, doi: 10.22129/plume.2005.48729
VANCOUVER
شاهین شهناز. بررسی مفهوم سایه جمعی در نمایشنامه ربر تو زو کو اثر کلتس. قلم plume, 1384; 1(2): 124-137. doi: 10.22129/plume.2005.48729