در ادبیات معاصر، بازگشت به گذشته مضمونیست که به توالی به آن بر می خوریم، مخصوصا در کتاب های نویسندگان زن که در آنها خوشبختی در زندگی روزمره و حال به ندرت به چشم می خورد. این مضمون مربوط به حسرت گذشته و راده پیوستگی چهره مکانهای معرف گذشته، زمانی که هنوز آرزوها بر باد نرفته بودند، می شود. در این مقاله، پیوستگی مضمون پدر و خانه کودکی - با ساختمانی قدیمی که یادآور بدر و خوشبختی از دست رفته باشد. در سه نوشته زویا پیرزاد بررسی می شود. زندگی شخمین اصلی این سه داستان، زنی ست با تجربه ای ناموفق از زندگی مشترک، غرق در فراموشی خرد برای راحتی کسانی که او را نادیده می انگارند. هویت او بر مکان هایی که خاطرات پدر را زنده نگه می دارد و زمانی که پدر او را دوست می داشت و حمایت می کرد، حک شده است.
کهنمویی پور,ژاله و چاوشیان,شراره . (1384). واژه ها برای پیوند با گذشته در سه نوشته زویا پیرزاد: چراغها را من خاموش می کنم، عادت می کنیم، طعم گس خرمالو. قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 2(4), 29-46. doi: 10.22129/plume.2006.48738
MLA
کهنمویی پور,ژاله , و چاوشیان,شراره . "واژه ها برای پیوند با گذشته در سه نوشته زویا پیرزاد: چراغها را من خاموش می کنم، عادت می کنیم، طعم گس خرمالو", قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 2, 4, 1384, 29-46. doi: 10.22129/plume.2006.48738
HARVARD
کهنمویی پور ژاله, چاوشیان شراره. (1384). 'واژه ها برای پیوند با گذشته در سه نوشته زویا پیرزاد: چراغها را من خاموش می کنم، عادت می کنیم، طعم گس خرمالو', قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 2(4), pp. 29-46. doi: 10.22129/plume.2006.48738
CHICAGO
ژاله کهنمویی پور و شراره چاوشیان, "واژه ها برای پیوند با گذشته در سه نوشته زویا پیرزاد: چراغها را من خاموش می کنم، عادت می کنیم، طعم گس خرمالو," قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 2 4 (1384): 29-46, doi: 10.22129/plume.2006.48738
VANCOUVER
کهنمویی پور ژاله, چاوشیان شراره. واژه ها برای پیوند با گذشته در سه نوشته زویا پیرزاد: چراغها را من خاموش می کنم، عادت می کنیم، طعم گس خرمالو. قلم plume, 1384; 2(4): 29-46. doi: 10.22129/plume.2006.48738
