در ادبیات مربوط به خود- زندگی نامه نویسی ، بازگشت به گذشته به شدت با دلتنگی و نگاه حسرت بار نویسندگان به گذشته، به این لحظات شادی، همراه است. لحظاتی که با گذشت انکار ناپذیر زمان ناپدید شده اند. با این حال ، گلی ترقی ، یکی از معدود چهره های حال حاضر ادبیات معاصر ایران که به نگارش زندگی نامه خود پرداخته ، توانسته با ورود به دنیای گذشته وبر قراری ارتباط میان گذشته و حال ، احساسات و عواطف دوران کودکی و نوجوانی خود را دوباره تجربه کند. هدف از این مقاله بررسی چارچوب زمانی و پدیده های سبک شناسی در خود- زندگی نامه این نویسنده ، تجزیه و تحلیل لحظاتی که حال و آینده در هم میامیزند و این « من » که همراهی خواننده را طلب میکند، می باشد. فرایندی که به نویسنده اجازه می دهد که میان لحظات مختلف حرکت کند، احساسات خود را بیان کند و این احساسات را نزد خواننده ایجاد نماید.
کهنمویی پور,ژاله و مظهری,مینا . (1389). پیوند میان زمان و نوشتار در خود-زندگی نامه گلی ترقی. قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 6(12), 84-100. doi: 10.22129/plume.2010.48834
MLA
کهنمویی پور,ژاله , و مظهری,مینا . "پیوند میان زمان و نوشتار در خود-زندگی نامه گلی ترقی", قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 6, 12, 1389, 84-100. doi: 10.22129/plume.2010.48834
HARVARD
کهنمویی پور ژاله, مظهری مینا. (1389). 'پیوند میان زمان و نوشتار در خود-زندگی نامه گلی ترقی', قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 6(12), pp. 84-100. doi: 10.22129/plume.2010.48834
CHICAGO
ژاله کهنمویی پور و مینا مظهری, "پیوند میان زمان و نوشتار در خود-زندگی نامه گلی ترقی," قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 6 12 (1389): 84-100, doi: 10.22129/plume.2010.48834
VANCOUVER
کهنمویی پور ژاله, مظهری مینا. پیوند میان زمان و نوشتار در خود-زندگی نامه گلی ترقی. قلم plume, 1389; 6(12): 84-100. doi: 10.22129/plume.2010.48834