کشتن پدر به قصد دست یازی به جایگاه و قدرت او مضمونی است که بسیاری از ادیا، در مقاطع مختلف تاریخ و در بسیاری از فرهنگ ها، بدان پرداخته اند. تحلیل این کنش در رمان زمین به ما نشان میدهد که چگونه رویکرد ناتورالیستی و تا حد زیادی واقع گرای امیل زولا باعث شده تا پدرکشی به مثابه حرکتی توجیه پذیر جلوه کند؛ چه، روند طبیعی تاریخ و تسلسل رویدادها کاری می کند تا پدر و پسر، عطف به مقوله تنازع بقا، با یکدیگر در جدال مستمر باشند. کشتن پدر، هر اندازه فجیع و دردناک هم که باشد، باز حرکتی قابل درک است. اما دولت آبادی در کلیدر راه دیگری را در پیش می گیرد: تردید و دودلی در زمینه آینده زندگی روستایی سبب می شود که نه راوی و نه شخصیت ها و نه خواننده، هیچکدام، نتوانند توجیهی برای پدرکشی بیابند و این پرسش در ذهن همگان نقش ببندد که اگر قتل پدر زمینه - ساز جایگزینی او نیست، پس چرا باید او را کشت؟ اما این امر سبب نمی شود که فرزندان با تخییل پدرکشی زندگی نکنند و اینگونه است که تخییل در کلیدر، جای واقعیت را در زمین می گیرد. در این مقاله تلاش شده تا با بررسی تطبیقی این دو رویکرد به تفاوت ها و شباهت های نحوه پرداخت پدرکشی در دو فرهنگ ادبی مختلف بپردازیم.
حسین زاده,آذین . (1391). پدر کشی، از تخیل تا واقعیت بررسی تطبیقی پدرکشی در کلیدر اثر محمود دولت آبادی و زمین اثر امیل زولا. قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 8(15), 99-118. doi: 10.22129/plume.2012.48869
MLA
حسین زاده,آذین . "پدر کشی، از تخیل تا واقعیت بررسی تطبیقی پدرکشی در کلیدر اثر محمود دولت آبادی و زمین اثر امیل زولا", قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 8, 15, 1391, 99-118. doi: 10.22129/plume.2012.48869
HARVARD
حسین زاده آذین. (1391). 'پدر کشی، از تخیل تا واقعیت بررسی تطبیقی پدرکشی در کلیدر اثر محمود دولت آبادی و زمین اثر امیل زولا', قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 8(15), pp. 99-118. doi: 10.22129/plume.2012.48869
CHICAGO
آذین حسین زاده, "پدر کشی، از تخیل تا واقعیت بررسی تطبیقی پدرکشی در کلیدر اثر محمود دولت آبادی و زمین اثر امیل زولا," قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 8 15 (1391): 99-118, doi: 10.22129/plume.2012.48869
VANCOUVER
حسین زاده آذین. پدر کشی، از تخیل تا واقعیت بررسی تطبیقی پدرکشی در کلیدر اثر محمود دولت آبادی و زمین اثر امیل زولا. قلم plume, 1391; 8(15): 99-118. doi: 10.22129/plume.2012.48869
