در تئاتر نو که قدرت معمول زبان گفتار کاهش یافته است، نمایشنامهنویس ناگزیر به خلق راه حلی غیرگفتاریست تا ناگفتهها را بیان کند. وی بیشتر جنبهای را مد نظر قرار میدهد که طبق آن نمایش از حد و مرز صِرف گفتار فراتر میرود و بر پایه زبان صحنه و زبان بدن شکل میگیرد. بدین سان تمامی جزئیات صحنه، ایما و اشارهها، حرکات، و حتی تغییرات نورِ صحنه پررنگتر جلوه میکنند. زبان صحنه به زبانِ گفتارِ حاضر در نمایش ملحق میشود، هر آنچه از ورای گفتگویی ساده به خواننده منتقل نمیشود، یا بهتر بگوییم، هر آنچه پشت زبان گفتار پنهان شده است، از گوشه و کنار صحنه نمایان میشود. با چنین رویکردی در رابطه با اَشکال صحنه که اغلب نادیده گرفته شدهاند، ما به بررسی ناگفتههای نمایشنامههای اوژن یونسکو با تکیه بر نظریات آرنو ریکنر که بر این باور است که باید "قدرت صحنه نمایش را بدان بازگرداند"(ریکنر، 2010: ص.12) خواهیم پرداخت.
افخمی نیا,مهدی , اسداللهی,الله شکر و ساعی دیباور,ساناز . (1399). زبان صحنه: رسانهای برای بیان ناگفته ها در آثار نمایشی اوژن یونسکو. قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 16(32), 39-60. doi: 10.22129/plume.2021.251373.1164
MLA
افخمی نیا,مهدی , , اسداللهی,الله شکر , و ساعی دیباور,ساناز . "زبان صحنه: رسانهای برای بیان ناگفته ها در آثار نمایشی اوژن یونسکو", قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 16, 32, 1399, 39-60. doi: 10.22129/plume.2021.251373.1164
HARVARD
افخمی نیا مهدی, اسداللهی الله شکر, ساعی دیباور ساناز. (1399). 'زبان صحنه: رسانهای برای بیان ناگفته ها در آثار نمایشی اوژن یونسکو', قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 16(32), pp. 39-60. doi: 10.22129/plume.2021.251373.1164
CHICAGO
مهدی افخمی نیا, الله شکر اسداللهی و ساناز ساعی دیباور, "زبان صحنه: رسانهای برای بیان ناگفته ها در آثار نمایشی اوژن یونسکو," قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه, 16 32 (1399): 39-60, doi: 10.22129/plume.2021.251373.1164
VANCOUVER
افخمی نیا مهدی, اسداللهی الله شکر, ساعی دیباور ساناز. زبان صحنه: رسانهای برای بیان ناگفته ها در آثار نمایشی اوژن یونسکو. قلم plume, 1399; 16(32): 39-60. doi: 10.22129/plume.2021.251373.1164
