حضور سه مضمون خشونت٬ انتقام و جادوگری در داستان‌های کوتاه فرانسوا دو روسه که در مجموع تحت عنوان داستان‌های به یاد ماندنی و تراژیک عصر ما٬ در قرن هفدهم منتشر شد, نشانه ایست از علاقه نویسندگان و خوانندگان این دوره از تاریخ فرانسه و اروپا به بررسی ویژگی‌های این مضامین که در ادبیات قرن هفدهم و به ویژه ادبیات باروک, خودنمایی می‌کند بسیاری از آثار باروک نمایانگر نه تنها مضمون دگردیسی در ادبیات و هنر این دوره اند بلکه نشان از حضور بوطیقای خشونت٬ از زیباشناسی انتقام و از نمایش پی در پی نیروهای شوم و نماینده شیطان٬ دارند ظاهرا ترس از این نیروها و وحشت از صدمه ای که ممکن بود از جانب آنها به نظام اجتماعی٬ سیاسی و مذهبی وارد گردد باعث می‌شد که رمان نویسان و حتی نقاشان٬ مکرر به این مضامین اشاره کنند ولی چرا تا به این حد نویسندگان و هنرمندان قرن هفدهم و هیجدهم شیفته به تصویر کشیدن این مضامین در ادبیات بودند و چرا این مضامین در قرن‌های بعد از جمله در عصر ما نیز برای برخی از هنرمندان جذاب به نظر می‌رسد؟ این مقاله سعی دارد پاسخ گوی بخشی از این چراها باشد.