این مقاله که بر اساس آموزههای روایت شناسانه بنا نهاده شده ، کار خود را بر اصولی که ژرار ژنت در کتاب آرایههای 3 مطرح کرده بنیان نهاده است. این تحقیق کوششی است برای مطالعه چگونگی حضور راوی در داستان آوای شبانی نوشته آندره ژید. در حقیقت نحوه حضور راوی و موضع گیریهایش در صحنههای مختلف و نیز چگونگی ارتباط با خواننده و درگیر کردن وی با متن اهداف این مقاله را تشکیل میدهند. راوی این داستان به روشهای مختلف میکوشد ردپای خود را در جای جای متن قرار دهد و از مخاطب خود نیز میخواهد که بیکار ننشیند و در خلال فرآیند روایت حضوری فعال داشته باشد. این راوی از روشهای مختلف بهره میگیرد تا ارتباط خود را با مخاطب به نحوی مستقیم حفظ کند چرا که در دید او یک مخاطب نباید غیرفعال باشد وباید او را وارد دنیای روایت کرد. خواندن این کتاب مسلماً، به علت نداشتن پیچیدگیهای روایی، مشکلات زیادی برای خواننده ایجاد نمیکند با اینحال چگونگی این حضور و ابزارهای مورد استفاده در این زمینه برای اعطای جایگاهی تاثیرگذار به مخاطب میتواند برای خواننده آگاه و علاقمند جذاب باشد.
