میان گفتار و نوشتار فاصله بسیار است. این فاصله به‌اندازه‌ای زیاد است که دانشجویانی که زبان فرانسوی را به عنوان زبان خارجی در کشور خود سالها به گونه سنتی فرا می‌گیرند، زمانی که برای اولین بار به یک کشور فرانسوی زبان مسافرت می‌کنند، به دشواری توانائی فهمیدن و صحبت کردن به زبان فرانسوی را دارند و این طور به نظر آ نها می‌رسد که یک زبان ناآشنا را می‌شنوند. این وضعیت بدون تردید دلیل بر این است که بیشتر دانشجویان در زمان یادگیری خود آموزشی دیده‌اند که بر پایه دستور زبان فرانسوی نوشتاری بوده و یا گونه‌ای از زبان گفتاری فرانسوی را که در حقیقت زبان نوشتاری- گفتاری است، فرا گرفته‌اند.
برای زبان‌آموزان فارسی زبان، فراگیری زبان فرانسوی دشواری دیگری که دارد آن است که زبان فرانسوی و فارسی از دید گونه شناسی با هم تفاوت دارند: از دید گاه ساختاری، آوائی، و گفتار شفاهی. با تو جه به دشواری‌های یاد شده، این نوشتار کوشش دارد نشان دهد که چگونه آهنگ زبان می‌تواند ما را از ساختار گفت و شنود بین دو زبان آموز پیشرفته در زبان فرانسوی آگاه سازد و نیز چه تفاوت هائی میان گفتار خود فرانسوی زبانان، آنطوری که در کتاب "گرامر آهنگ زبان" یا تئوری پاراگراف گفتاری توسط مورل و دانن بوالو (1998) توصیف شده، وجود دارد. تئوری یاد شده چارچوب این پژوهش قرار گرفته است و شامل چند رشته می‌شود: 1- تحلیل صوتی یا تحلیل اکوستیک آ هنگ زبان، 2 – آهنگ زبان، 3- تجزیه و تحلیل ساختار نحوی و ساختار واژه‌ای، 4- تجزیه و تحلیل سخنگو ئی. اضافه بر این، تئوری بیان که توسط کولیولی (1990) گسترش یافته است را هم در بر می‌گیرد.