قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه

قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه

تحلیل طرح کلی روایتگری، افعال وجهی، بررسی میان افعال وجهی و مربع معنایی در چهار نمایشنامه یونسکو: کرگدن، صندلی‌ها، امده یا چگونه از شرارت آن رها شویم و شاه میمیرد

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان
نسیم لطف نزاد مقیمی 1
علی عباسی 2
1 مدرس زبان فرانسه در موسسه ملی زبان
2 دانشگاه شهید بهشتی
10.22129/plume.2019.106030.1030
چکیده
در این پژوهش که بر روی چهار نمایشنامه یونسکو، نمایشنامه نویس معاصر، انجام گرفته سعی ما بر این است تا از ابزارهای ارائه شده توسط نشانه‌شناسی استفاده کنیم و نشان دهیم که چگونه احساس پوچی در این نمایشنامه‌ها شکل می‌گیرد. و نیز چگونه می‌توان کارکرد روایتگری در نمایشنامه‌های معنا باخته یونسکو را که شامل: طرح کلی روایتگری، افعال وجهی، بررسی میان افعال وجهی و مربع معنایی است، مورد بررسی قرار داد. این نمایش نامه‌ها بر خلاف جریان سایر آثار ادبی هستند و در آن‌ها شاهد واژگونی ارزش‌ها در جهان معنا باخته‌ایم. سعی ما براین است که از طریق این پژوهش به بررسی افکار پوچ و معنا باخته در نمایشنامه‌های کرگدن (تبدیل انسان‌ها به کرگدن، بی‌تفاوتی انسان‌ها نسبت به یکدیگر و نابودی انسانیت)، صندلی‌ها (تنهایی انسان‌ها، احساس خلا، نبود انسان و عدم حضور خداوند)، امده یا چگونه از شرارت آن رها شویم (فقدان متقابل احساسات و سرکوب گناه، فشار ضمیر ناخودآگاه و حسرت و پشیمانی) و شاه میمیرد (بحران مرگ و هراس انسان در مواجهه با مرگ) بپردازیم و برخی از ایده‌های فلسفی و ادبی در تئاتر معنا باخته یونسکو را توضیح دهیم. در مجموع چهارچوب اصلی این پزوهش، مطالعه در مورد کارکرد روایتگری در چهارنمایشنامه یونسکو است.
کلیدواژه‌ها
یونسکو
نشانه‌شناسی
معنا باختگی
انسانیت
نا انسانیت
اشیا

موضوعات

عنوان مقاله English

Analysis of the canonical narrative schema, the modalities, the conflict between the modal verbs and the veridictory square in four pieces of Ionesco: Rhinoceros, The Chairs, Amédée or How to get rid of it? Exit the King

چکیده English
This research intends to analyze the four plays of Ionesco, the contemporary playwright, titled: Rhinoceros, The Chairs, Amédée or How to get rid of it? Exit the King, to find the narrative functioning of these pieces. We will see thanks to the tools provided by the semiotics, the narrative functioning in the absurd plays of Ionesco: the canonical narrative scheme, the modalities, the conflict between the modal verbs and the veridictory square of these pieces, are against the other current literary works and show us an upheaval of values and ideas in the world of the absurd as well. We have the NP and the valuable object but the result is unexpected and we can see the change in the narrative path and the object of value. The aim of this study is to express Ionesco's philosophical and literary ideas and his theater of the absurd. As part of this study, we will also try to find an answer to our question: How his absurd ideas: Rhinoceros (the metamorphosis of man into rhinoceros, lack of interest in people, inhumanity), The Chairs (loneliness, lack of love and absence of God), Amédée or How to get rid of it? (The emotional divorce between a couple and the death of feeling, regrets and remorse of a man in life) and Exit the King (the fear of death and man's anguish in the face of death) are expressed by Ionesco. In any case, Ionesco's study of narrative functioning in his four pieces remains the main theoretical framework of this work.

کلیدواژه‌ها English

  • Ionesco
  • Semiotics
  • Absurdity
  • Humanity
  • Inhumanity
  • Thing
Bertrand, Denis (1987), Précis de sémiotique littéraire, Paris, Nathan
Corvin,  Michel (1974),  Le Théâtre nouveau en France, Paris, PUF.
Courtés, Joseph (1991), Analyse sémiotique du discours. De l’énoncé à l’énonciation, Paris, Hachette.
Fontanille, Jacques (1999), Sémiotique et la littérature. Paris, PUF.
----------------------- (1989), in Claude Zilberbeg, Modalité et pensée modale, Nouveaux Actes Sémiotiques, n" 3, Limoges, PULIM, 1989.
Ionesco, Eugène (1962), Le Roi se meurt, Paris, Gallimard.
-------------------- (1959), Rhinocéros, Paris, Gallimard.
-------------------- (1958), Les Chaises, Paris, Gallimard.
-------------------- (1954), Amédée ou Comment s’en débarrasser? Paris, Gallimard.
Schopenhauer (1954), De Maupassant et l’art du roman, Paris, Nizet.
Todorov, Tzvetan (1995), Jean Michel Adam, Paris, PUF.
Vernois, Paul (2000), La dynamique théâtrale d'Eugène Ionesco, Paris, Théâtre d’aujourd’hui.
Vial, André (1954), De Maupassant et l’art du roman.
Vulliard, Christine (2000), Étude sur Ionesco, Le roi se meurt, Paris, Ellipses.
قلم، نشریه انجمن ایرانی زبان و ادبیات فرانسه
دوره 14، شماره 28
اسفند 1397
صفحه 21-57

  • تاریخ دریافت 09 شهریور 1397
  • تاریخ بازنگری 04 بهمن 1397
  • تاریخ پذیرش 29 اسفند 1397