جوانب و مصادیق اسطوره‌ای در تصادف شبانه اثر پاتریک مودیانو

نژاد محمد, وحید; کیانی دوست, محمد

doi:10.22129/plume.2019.121780.1052

جوانب و مصادیق اسطوره‌ای در تصادف شبانه اثر پاتریک مودیانو

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

وحید نژاد محمد ¹

محمد کیانی دوست ²

¹ استادیار - دانشگاه تبریز

² Maître-assistant Univesité Hakim Sabzevari

10.22129/plume.2019.121780.1052

چکیده

پاتریک مدیانو، رمان نویس معاصر فرانسوی، بواسطه‌ی آثار اتوبیوگرافیک خود به ویژه تصادف شبانه، روح انسانی را که درگیر وقایع و خاطرات گذشته است، به تصویر می‌کشد. بنابراین حافظه‌ی وی پیش از تولدش شکل می‌گیرد. با پرداختن به مفاهیم جستجو و هویت، نویسنده فقدان پدر و مادر و آسیب‌های دنیایی که در آن زیسته را ارائه می‌کند. در جهان تاریک وی که مبتنی بر کشف ماجراها، وقایع و داستانهای روایت شده است، و از طریق نگرانی‌ها و درگیریهای ذهنی، خواننده متوجه حضور چهره‌ها و اسطوره‌هایی می‌شود که تصاویر کهن را تجدید و بازسازی کرده و نوشتار (ادبیات) کلاسیک را متحول می‌کنند. بدیهی است که پاسخ به تناقض و بی‌تفاوتی، نشان دهنده بی‌نظمی ذهن پریشان و سردرگم راوی و نیز نشان دهنده جستجوی هویتی از دست رفته و مضطرب است. هدف این روشن ساختن مصادیق اسطوره‌ای ذکر شده در مثال‌های متنی با جوانب مختلف است که می‌تواند عناصر پراکنده‌ی ذهن را بواسطه‌ی حافظه مجدد در جایگاه خود قرار داده و بدان نظم دهد و نشات دهنده پوچی وجودی آزادی انقلابی باشد.
هدف دیگر مقاله‌ی حاضر عبارتست از بررسی عملکرد اسطوره‌های پنهان در رمان مذکور، و نوع‌شناسی نمایش و ارائه‌ی برخی کهن الگوهایی که منجر به ادراک و مشاهده دقیق گذشته می‌شوند.
در واقع، این مقاله شامل دو بخش است که بخش اول، با رویکردی جامع، به بررسی فرآیند تخصیص بعد افسانه‌ای و اسطوره‌ای اثر مذکور و مطالعه روشی که منطبق بر آن مودیانو، به سبک خود، به مفهوم اسطوره‌شناسی پرداخته، می‌پردازد. در بخش دوم، در حالی که بعد اسطوره‌ای اثر روی کهن الگوی احساسات و غرایز سرکش و نفس اماره و لطافت زنانه متمرکز شده، تلاش براین است که این روش کهن الگویی تجدید نمادین از اسطوره‌های باستانی و نیز بازنمایی ادبی این نوع تجدید نمادین اسطوره‌ها و کهن الگوها در اثر مودیانو، مطالعه و بررسی شود.

کلیدواژه‌ها

اسطوره

رمان

زن فتانه

هویت

مودیانو

موضوعات

ادبیات

عنوان مقاله English

Mythological issues through Night Accident of Patrick Modiano

چکیده English

Patrick Modiano, contemporary French novelist, presents us through his autobiographical writings, especially Night Accident, a soul haunted by events and past memories. So, his obsessed memory precedes his birth. Dealing with quest and identity, the author represents the absence of his parents and the traumas of the world which he himself lived in. In his dark universe of exploration of storytelling, through anxieties and obsessions, we take into account figures and myths that renew the images faded and overthrow the classical writing. Certainly, the call to inconsistency and apathy reflects the disarray of the narrator and signs the search for a lost and chaotic identity. This article aims to shed light on the mythological stakes in the textual examples of the various inflections that could put in place the elements dispersed by memory and show the existential emptiness of a revolutionary and larval freedom.

He proposes, moreover, to study the function of the myths concealed in Night Accident, and the modality of the representation of some archetypes which lead to a perception and a minute observation of the past.

In principle, this article contains two parts, the first of which verifies, in a globalizing approach, the approval of a mythic significance in the work being studied and the way in which Modiano has invested, as it pleases, mythology; as for the second, while particularizing the mythical aspect on the archetype of sensuality and feminine suavity, we try to study the archetypal modality of this renewal of the symbolism of ancient myths and the poetics of their reactualization in the world. Modian work.

کلیدواژه‌ها English

myth
Novel
Femme Fatale
identity
Modiano

Aristote, (1975), La Poétique, Introduction de J. Hardy, Paris, Les Belles Lettres.

Barthes, Roland (1978), Leçon. Paris, Seuil.

------------------- (1957), Mythologies, Paris, Seuil.

BOCHET, Marc (2007), Salomé: du voilé au dévoilé, Paris, Cerf.

Corvin, Michel (1991), Dictionnaire Encyclopédique du Théâtre, Post-scriptum, L-Z, Paris, Bordas.

Decaudin, Michel (1967), «Un mythe fin de siècle, Salomé», Comparative Literature Studies, vol. IV, n^o 1 et 2.

Dottin-Orsini, Mireille (1996), Salomé, Paris, Coll. «Figures mythiques ».

--------------------------- (1993), Cette femme qu’ils disent fatales. Textes et images de la misogynie fin-de-siècle, Paris, Grasset et Fasquelle.

Durand, Gilbert (1963), Les structures anthropologiques de l’imaginaire, Paris, Bordas.

-------------------- (1961), Le décor mythique de la Chartreuse de Parme, Paris, Corti.

Eliade, Mircea (1971), La nostalgie des origines, Paris, Gallimard.

----------------- (1969), Le mythe de l’éternel retour, Paris, Gallimard.

----------------- (1968), Aspects du mythe, Paris, Gallimard, coll. Idées, NRF.

Gary, Romain (1975), La vie devant soi, Mercure de France.

Jouve, Vincent (2001), L’Effet-personnage dans le roman, Paris, PUF.

Jung, Carl- Gustav (1971), Les racines de la conscience. Études sur l'archétype, Paris, Buchet/Chastel.

Lukács, Georg (1920), La théorie du roman, Paris, Denoël.

Modiano, Patrick (2003), Accident nocturne, Paris, Gallimard.

Mucchielli, Alex (1999), L'identité, Paris, PUF.

Ogane, Atsuko (2010), Vers un nouveau mythe lunaire de Salomé. Modernité de la mise en scène de la danse de Salomé, dans Cahiers victoriens et édouardiens, Presses universitaires de la Méditerranée, octobre 2010, n° 72.

Panizza, Oskar (1960), Le concile d'Amour, préface d'André Breton, Paris, J. J. Pauvert.

Pierobon, Frank (2009), Salomé ou la tragédie du hasard, Paris, La Différence, coll.» Les essais».

Robertson, Davies (1989), Le manticore, (trad. Lisa Rosenbaum), Paris, Payot.

Sartre, Jean-Paul (1948), Qu'est-ce que la littérature?, Paris, Gallimard.

Tournier, Michel (1979), Le vent Paraclet, Paris. Gallimard.