Type de document : research article
Titre d’article Persian
Auteurs Persian
ساختهای شرطیِ آغازشده با «si» در زبان فرانسه از جمله ساختارهایی هستند که تفاوتهای دستوری میان فرانسه و فارسی را بهخوبی آشکار میکنند و از اینرو در ترجمه نیز چالشهایی را پدید میآورند. پژوهش حاضر با تکیه بر رویکردی تلفیقی از دستور زبان مقایسهای و ترجمهشناسی، به بررسی شیوه انتقال این ساختها از فرانسه به فارسی میپردازد. برای این منظور، ابتدا جایگاه حرف ربط «si» در بندهای شرطی زبان فرانسه و محدودیتهای مربوط به زمان و وجه فعل در این ساختها بر اساس منابع معتبر دستوری فرانسه بررسی شده است. سپس با مراجعه به منابع دستور زبان فارسی و تحلیل نمونههایی از رمان بابا گوریو از بالزاک و ترجمۀ فارسی آن، راهکارهای مترجم در بازنمایی روابط شرطی در زبان مقصد مطالعه شده است. بررسی نمونهها نشان میدهد که اگرچه زبان فرانسه و فارسی هر دو از ابزارهای دستوری برای بیان شرط، فرض، امکان و موقعیتهای خلاف واقع بهره میگیرند، اما شیوه سازماندهی این مفاهیم در دو زبان یکسان نیست. در فرانسه امروز، فعلِ پس از «si» در بندهای شرطی در وجه اخباری به کار میرود، در حالی که در فارسی برای بیان بسیاری از معانی فرضی و احتمالیِ مشابه، کاربرد وجه التزامی امری رایج است. ازاینرو مترجم نمیتواند همواره با حفظ صورتهای دستوری متن مبدأ، همان معنا را در زبان مقصد منتقل کند و ناگزیر است متناسب با امکانات نحوی و معنایی زبان فارسی، راهحلهای دیگری برگزیند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که شناخت تفاوتهای دستوری میان دو زبان نقش مهمی در تحلیل انتخابهای مترجم و ارزیابی کیفیت ترجمه دارد و مطالعات دستور تطبیقی میتواند ابزار مؤثری برای تبیین فرایند انتقال معنا در ترجمه میان فرانسه و فارسی فراهم آورد.
Mots clés Persian