Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises

Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises

Responsabilité, prise de conscience et obsession Le récit répétitif dans Épaves de Julien Green

Type de document : research article

Auteurs
Katayoun Shahpar-rad 1
Azine Hossein-zadeh 2
Motaharé Ahmad-pour 3
1 maître de conférences, dépt. de langue et littérature françaises, faculté de Lettres, Université Hakim Sabzévari
2 Université Hakim Sabzevari
3 étudiante en master de littérature française
10.22129/plume.2022.307021.1202
Résumé
Julien Green est reconnu comme le romancier des âmes tourmentées ; en nous nous focalisant que sur les premiers écrits de sa longue carrière d’écrivain, depuis Mont-Cinère (1927), son premier roman, jusqu’à Epaves (1932), nous constatons que cet écrivain prolifique du vingtième siècle se plaît à raconter les conflits intérieurs qui amènent les êtres à s’affronter, tantôt avec brutalité, tantôt dans un silence morose et rêveur.
Le personnage principal d’Epaves présente un cas particulièrement intéressant : au hasard d’une promenade nocturne, il refuse de porter secours à une femme menacée par un homme. La découverte de sa lâcheté le conduit à revoir le sens de sa vie et celui de la responsabilité : dès lors, il est pris dans l’engrenage des pensées obsessionnelles, le flux des souvenirs douloureux et la réminiscence des peurs anciennes.
L’analyse narratologique de ce roman grâce aux catégories proposées par Gérard Genette dans Figures III, en particulier la fréquence narrative (récit répétitif) et la voix, nous permettra de mieux comprendre le romanesque de Green dans sa façon de raconter la vie intérieure d’un individu, emmuré dans l’incommunication et la vanité. Cette approche structuraliste nous conduira à voir dans ce roman une grande symphonie où une phrase répétitive se joue sur plusieurs modes.
Mots clés
responsabilité
conscience
obsession
Green
Epaves
Genette

Titre d’article Persian

مسئولیت، آگاهی و وسواس حکایتِ چندبارگفتی در حطام، اثر ژولین گرین

Auteurs Persian

کتایون شهپرراد 1
آذین حسین زاده 2
مطهره احمدپور 3
1 عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فرانسه دانشکدۀ ادبیات دانشگاه حکیم سبزواری
2 دانشگاه حکیم سبزواری
3 دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات فرانسه دانشگاه حکیم سبزواری
Résumé Persian

ژولین گرین را به‌عنوان رمان‌نویسِ پریشان‌حالان می‌شناسند؛ مراجعه به نخستین رمان‌های او، از مون‌سینر گرفته تا حطام نشان می‌دهد محور اصلی کار او حول اشخاصی می‌گردد که بحران‌های درونی را تجربه می‌کنند و، هم‌هنگام، با خود و دیگران در نزاع‌اند، خواه در سکوت، خواه با پرخاش. شخصیت اصلی رمان حطام نمونۀ جالبی از این‌دست افراد آشفته است. او شبی، در حاشیۀ رود سن، فریاد کمک زنی را می‌شنود، ولی به‌روی خود نمی‌آورد و وقتی به این نتیجه می‌رسد که بزدل است یگانه راه رهایی را در بازبینی زندگی خویش و مفهوم مسئولیت می‌بیند. اینگونه است که افکار وسواس‌گونه و هجمۀ خاطرات دردناک و هراس و اضطراب‌های قدیمی ذهنش را درگیر می‌کند. تحلیل روایت‌شناختی این رمان، به کمک دسته‌بندی‌هایی که ژرار ژنت در گفتمان حکایت ارائه کرده، به‌ویژه با تکیه بر بسامد و صدا، به ما کمک می‌کند تا در این رمان‌ گرین، پی به تکرارگوییِ یگانه رخدادی ببریم که، چونان سمفونی، مقامی خاص را برمی‌گزیند و پیوسته با الحان مختلف بازتابش می‌دهد و تکرارش می‌کند.

Mots clés Persian

مسئولیت
آگاهی
وسواس
گرین
حطام
ژنت

Titre d’article English

Responsibility, awareness and obsession The repetitive story in Épaves by Julien Green

Résumé English
Julien Green is recognized as the novelist of tormented souls. By focusing on the first writings of his long career as a writer, from Mont-Cinère (1927), his first novel, to Epaves (1932), we note that this prolific writer of the twentieth century likes to tell the internal conflicts which lead people to confront each other, sometimes with brutality, sometimes in a morose and dreamy silence. The main character of Epaves presents a particularly interesting case: during a night walk, he refuses to rescue a woman threatened by a man. The discovery of his cowardice leads him to reconsider the meaning of his life and that of responsibility: from then on, he is caught up in the spiral of obsessive thoughts, the flow of painful memories and the reminiscence of old fears. The narratological analysis of this novel with the categories proposed by Gérard Genette in Figures III, in particular the narrative frequency (repetitive story) and the voice, will allow us to better understand Green's novels in his way of telling the interior life of an individual, walled up in in communication and vanity. This structuralist approach will lead us to see in this novel a great symphony where a repetitive sentence is played out in several modes.

Mots clés English

  • Responsibility
  • Conscience
  • Obsession
  • Green
  • Epaves
  • Genette

  • Date de recevoir 28 September 2021
  • Date de révision 20 November 2021
  • Date d’acceptation 09 February 2022