Type de document : research article

Auteurs

1 Université; de Mazandaran

2 Université de Téhéran

10.22129/plume.2024.436775.1280

Résumé

Depuis des années 1980, une forme particulière de l’écriture de soi, entremêlant autobiographie, biographie et autofiction apparaît sur la scène littéraire française: les récits de filiation, des pratiques textuelles tournées vers les figures de l’ascendance. Il s’agit, pour l’auteur du récit de filiation, de réinventer l’histoire familiale en vue de rétablir sa propre genèse. Le présent article se propose d’étudier la mise en scène de soi dans l’œuvre autobiographique de la poétesse iranienne, Simine Behbahani, Accompagnée de ma mère : une autobiographie, considérée comme un récit de filiation, du fait que les figures de l’ascendance, la figure maternelle en l’occurrence, y fonctionnent comme un miroir à partir duquel le sujet se réinvente. A la lumière des idées théoriques de Dominique Viart concernant le récit de filiation et celles de Nancy Chodorow, psychanalyste et sociologue américaine, concernant l’identité féminine, nous proposons d’enquêter les raisons pour lesquelles l’écriture de la biographie maternelle est indispensable à l’auteure pour qu’elle se retrouve et qu’elle écrive sa propre histoire.

Mots clés

Sujets principaux

Titre d’article [Persian]

واکاوی « تبارنگاری» در نوشتاراتوبیوگرافیک سیمین بهبهانی

Auteurs [Persian]

  • عطیه اعرابی 1
  • فاطمه غلامی 2

1 دانشگاه مازندران

2 دانشگاه تهران

Résumé [Persian]

ادبیات معاصر فرانسه در دهه ی 1980 میلادی شاهد ظهور گونه ای از خود نوشتاری تحت عنوان « تبارنگاری» بود که ترکیبی از اتوبیوگرافی، بیوگرافی و اتوفیکسیون است. این نوع نوشتار به گونه ای اطلاق میشود که در آن نویسنده به بازسازی زندگی گذشتگان به ویژه والدین خود میپردازد تا از این طریق "خود" را بازیابد. این جریان ادبی که نخست توسط دومینیک ویار نامگذاری و شرح و بسط داده شده، در اثر اتوبیوگرافیک سیمین بهبهانی، شاعر و غزلسرای ایرانی قابل شناسایی است. در کتاب با مادرم همراه: زندگینامه خودنوشت، این شاعر بلندآوازه ی پارسی به شرح زندگانی خویش از ابتدا تا زمان مرگ مادرش می پردازد. دراین نوع نوشتار، "من " نویسنده در سایه مادر، در پی یافتن هویت و یگانگی خویشتن است. با استناد به بایسته های نظری نانسی چودورو، روانکاو و جامعه شناس شهیر آمریکایی در خصوص هویت زنانه و رابطه ی مادر-دختر و با نگاهی به ایده های دومینیک ویار در خصوص تبارنگاری، جستار حاضر میکوشد تا به واکاوی اثر اتوبیوگرافیک سیمین بهبهانی بپردازد.

Mots clés [Persian]

  • تبارنگاری
  • سیمین بهبهانی
  • هویت زنانه
  • رابطه ی مادر-دختر
  • نانسی چودورو