Type de document : research article
Sujets principaux
Titre d’article Persian
Auteur Persian
چکیده: این جستار بر مبنای نظریۀ دوگانۀ لارنس ونوتی و الگوی پیشنهادی ناتالی رامییر، به واکاوی دو ترجمۀ فرانسوی از شعر آغازین شاهنامه میپردازد. این مقاله که بر مبنای رویکردی تطبیقی تهیه شده، به ارزیابی میزان انحراف ضربآهنگ و کمینههای فرهنگی موجود در متن مبدأ طی فرآیند ترجمه میپردازد. هدف این پژوهش ارتقای درک ما از تلاش مترجمان در برقراری نوعی تعادل میان خلاقیت و وفاداری به متن در برگرداندن جوهرۀ این اثر جاودانه است. پرسش اصلی مقاله این است: چگونه میتوان راهبردهای دوگانۀ ترجمه— بیگانهسازی و بومیسازی- لارنس وِنوتی، در کنار روش پیشنهادی ناتالی رامییر، را به طور مؤثر در ترجمۀ اثری غنی و پرمحتوا همچون شاهنامه فردوسی بهکار برد؟ نتایج حاصله حکایت از آن دارد که برای دستیابی به ترجمهای روان و منسجم، این روشها به کار رفتهاست: انتقال اصطلاحات و ارجاعات فرهنگی به صورت تحتاللفظی، که منجر به حذف غنای فرهنگی آنها شده، یا جایگزینی آنها با عبارات تقریبی و مشابه با متن اصلی، اگرچه این امر موجب تحریف وزن شعر اصلی وشبکۀ معانی مرتبط با آن شده است.
Mots clés Persian
Titre d’article English
Analytical study of foreignization and domestication strategies in two French translations of Shâhnâmeh
Résumé EnglishMots clés English