L’homme et son rapport au monde selon Milan Kundera et Pierre V. Zima : un regard croisé

Shariat, Narjes; Ghaemmaghami, Anahita Sadat

doi:10.22129/plume.2025.531965.1338

L’homme et son rapport au monde selon Milan Kundera et Pierre V. Zima : un regard croisé

Type de document : research article

Auteurs

Narjes Shariat

Anahita Sadat Ghaemmaghami

Doctorante, Département de français, Branche Internationale de Kish, Université Azad Islamique, Kish, Iran

10.22129/plume.2025.531965.1338

Résumé

Milan Kundera et Pierre V. Zima sont deux auteurs et penseurs qui ont parlé de l’individu et de son rapport au monde. Notre objectif de travail est de comparer Kundera, écrivain d’origine tchèque naturalisé français, et l’un des romanciers contemporains les plus marquants de l’époque, avec Zima, critique et sociologue tchèque, une des figures majeures de la sociocritique, afin de mieux saisir leur conception sur l’existence de l’homme et son rapport avec le monde. Nous avons choisi trois œuvres de Kundera : L’Insoutenable légèreté de l’être, La Plaisanterie et L’Ignorance ; quant à Zima, ses Essais et son manuel de la sociocritique représentaient bien sa vision sur la philosophie de l’existence. Leurs conceptions, bien que différentes, tournent autour d’une même interrogation sur l’homme et le monde, chacun à sa manière : Kundera s’appuie sur la littérature et la philosophie, tandis que Zima éclaire cette question par la sociologie du langage qu’il représente comme médiateur du rapport au monde. La complexité et l’unicité de la vie obligent l’homme à inventer son propre rapport au monde, et le roman est un lieu privilégié où l’on peut exprimer les différentes possibilités de l’existence et les conflits sociaux à travers le vocabulaire et les structures narratives, et où se construit le sens du monde.

Mots clés

Homme&‌‌‌‌rsquo

monde&‌‌‌‌rsquo

existence&‌‌‌‌rsquo

complexité

philosophie&‌‌‌‌rsquo

sociocritique&‌‌‌‌rsquo

&‌‌‌‌lsquo

langage&‌‌‌‌rsquo

&‌‌‌‌rsquo

Sujets principaux

Littérature

Titre d’article Persian

بررسی مقایسه ای انسان و رابطه اش با دنیا از منظر میلان کوندرا و پیر زیما

Auteurs Persian

نرجس شریعت

آناهیتا سادات قائم مقامی

گروه زبان و ادبیات فرانسه ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین المللی کیش ، ایران.

Résumé Persian

میلان کوندرا و پیر زیما، دو نویسنده و متفکری هستند که در باب وجودیت انسان و رابطه اش با دنیا مباحثی ارائه داده اند. با هدف درک بهتر بینش این دو متفکر، در تحقیق حاضر، به مقایسه دیدگاه کوندرا، نویسنده چک تبعه فرانسه و یکی از تاثیرگزارترین رمان نویسان معاصر، و پیر زیما، منتقد ادبی و دانشمند علوم اجتماعی می پردازیم که او نیز از چهره های برجسته در زمینه نقد جامعه شناختی و اهل جمهوری چک است. بدین منظور به تحلیل سه اثر از کوندرا : بار هستی، شوخی و جهالت پرداخته و از کتاب نقد جامعه شناختی، رساله و مقالات مرتبط با پیر زیما بهره خواهیم جست. با وجود تفاوت میان بینش این دو نگارنده و متفکر، افکارشان بر یک سؤال مشترک، در مورد انسان و رابطه اش با دنیا متمرکز و مشترک است. کوندرا با تکیه بر ادبیات و فلسفه وجودی در جستجوی پاسخ این سؤال است و زیما با تأکید بر علوم اجتماعی و نقش زبان این رابطه را توضیح می دهد. پیچیدگی زندگی و تکرار نشدن آن، انسان را وا می دارد تا خود، رابطه اش را با دنیا بیابد، و رمان مکانی است تا بتوان امکانات وجودی و تعارضات اجتماعی را از پس واژگان و ساختارهای روایی بیان کرده و مفهوم جهان را دریافت.

Mots clés Persian

انسان"

دنیا"

هستی"

پیچیدگی"

فلسفه"

نقد جامعه شناختی"

زبان"