Type de document : research article
Titre d’article Persian
Auteurs Persian
تخیل انسان در مواجهه با اضطراب ناشی از گذر برگشت ناپذیر زمان ساختارهایی نمادین و تلطیف کننده ارائه می دهد. مقاله حاضر از منظر انسان شناختی به بررسی چگونگی تسلط بر زمان در رمانهای مارگریت دوراس می پردازد. سوال اصلی این است که آیا ساختارهای رژیم روزانه – الگوهای صعود کننده و نمادهای تماشایی – امکان تسلط پایدار و دائمی بر اضطراب زمان را فراهم می کنند یا خیر. فرضیه ما این است که این تصاویر عمودیت و نور تنها می توانند تلطیفی گذرا و ناپایدار و وقفه های نمادین را ایجاد کنند. به منظوربررسی این فرضیه، تحلیلی ساختاری و موضوعی روی شش رمان نویسنده انجام شده است. این رویکرد شامل شناسایی گونه های همسان نوری و بالا رونده ، دسته بندی آنها بر اساس جدول ژیلبر دوران و سپس مواجهه اثر تلطیف کنندگی آنها با ظهور مجدد الگوهای زمان براست. نتایج بدست آمده نشان می دهد که اگرچه نمادهای روزانه، لحظات تعلیق آرامش بخشی را ایجاد می کنند اما این کارآیی به لحاظ ساختاری ناپایدار باقی می ماند. آرامش، جای خود را به بازگشت چرخه ای اضطراب می دهد و تسلط بر زمان را در یک جدال دائمی بین روشنایی و افول قرار می دهد بدون آنکه اضطراب از زمان کاملا از بین برود. این مشاهدات فرضیه را تایید و در عین حال مکانیزم های آنرا نیز مشخص می کنند. در مقایسه با کارهای انجام شده قبلی که بررژیم روزانه با ارزشگذاری منفی (کاشفی و حجازی، 2019) تمرکز داشتند، این تحقیق با سیستمی کردن دوگانگی نظام روزانه تخیل دوراس به این نوآوری می رسد که کارکرد تخیل دوراس کمتر بر غلبه بر زمان و بیشتربر نشان دادن حتمیت واجتناب پذیربودن آن است که چشم اندازهایی را برای کاوش عمیق تربا رژیم شبانه می گشاید.
Mots clés Persian
