Type de document : research article
Titre d’article Persian
Auteurs Persian
در توالی وقایع رمان دگرگونی اثر میشل بوتور، خواننده با دو دریافت از زمانمندی مواجه میشود: ابتدا، خواننده از زمان تقویمی آگاه میشود، زمانی که در رابطه با وقایعی است که در لحظات روزمره و زندگی بیوگرافی که شخصیت اول رمان در نقش مسافر در طول سفرش به ایتالیا بیان میکند؛ دیگری مربوط به لحظات متراکم و مداومی است که به سفر درونی شخصیت اول رمان اشاره دارند، یعنی به خاطرات او از گذشتهاش، تصورات آینده و افکاری که در آنها غوطهور میشود. در مواجهه با این پندار دوگانه این پرسش مطرح میشود: چگونه زمان متراکم یا «کیفی» برتری خود را نسبت به زمان کمّی نشان میدهد؟ هدف از این تحقیق، درک پیوستگی زمان است، امری که زمانمندی این متن را منسجم و پیچیده میکند. ما از توضیحات هانری برگسون در مورد زمان برای شناسایی دریافتهای دوگانۀ انسان از زمانمندی استفاده میکنیم. سپس، عناصر نشاندهندۀ زمان در رمان دگرگونی را بررسی میکنیم تا رابطه آنها را با مفاهیم زمانِ برگسونی مشخص کنیم. عاقبت خواهیم دید که ارتباط بین این نشاندهندگان زمان است که بر دریافت خواننده از مدت زمان به نحوی کیفی و متراکم تأثیر میگذارد.
Mots clés Persian