Type de document : research article
Titre d’article Persian
Auteurs Persian
امیل زولا در مواضع عمومی خود از آزادی و برابری زنان دفاع میکرد، در حالی که رمانهایش گویا نگاهی دوگانه و آشفته به زن را آشکار میکنند. این پژوهش میکوشد این دوگانگی را از خلال مفهوم «آنیما» که کارل گوستاو یونگ آن را پرورش داد، بررسی کند و در این راه، شخصیت آدلائید فوک (عمه دید)، نیای مجموعهٔ روگون ماکار را به عنوان نمونهٔ محوری برمیگزیند. در رویکردی روانکاوانه و فمینیستی، این تحلیل به بازنمایی زن در آثار زولا و نیز به شیوهای میپردازد که آنیمای سرکوبشده در شکلگیری شخصیت زنانه و در ساختار روایی اثر دخالت میکند. نتایج نشان میدهد که زن در آثار زولا به صورت آنیمایی سرکوبشده بازنمایی میشود و بهندرت به عنوان چهرهای قدرتمند ساخته میشود: زولا او را بیشتر در قالب بیماری، معما یا مجسمهای تصویر میکند و در منطقهای نگه میدارد که با ترس و طرد مشخص شده است. این بازنمایی، زن را به نمادی از انحطاط و مرگ بدل میکند. تحلیل همچنین تنشی را میان ادعاهای علمی ناتورالیسم و بازنمایی آن از دیگریِ زنانه آشکار میسازد. بدینسان، با وجود قصد آگاهانهٔ زولا برای گام نهادن در مسیری ناتورالیستی، آنیمای سرکوبشده و هراسآور گویا ناخواسته بر ساختار روایی و پرداخت شخصیت زنانه اثر میگذارد.
Mots clés Persian