L’étude de la position de l’ironie dans Paludes d’André Gide

ABASSI, Ali; Ghassemi, Rouhollah

doi:10.22129/plume.2010.48829

L’étude de la position de l’ironie dans Paludes d’André Gide

Type de document : research article

Auteurs

Ali ABASSI ¹

Rouhollah Ghassemi ²

¹ Université Shahid Beheshti Maître de Conférences

² Doctorant à l’Université Shahid Beheshti

10.22129/plume.2010.48829

Résumé

La question de l’ironie – depuis sa première présence chez Socrate – couvre une variété de formes qui sont au service de cette écriture oblique. Ce trope prend une importance particulière dans les œuvres d’André Gide qui croit qu’il « n’a écrit qu’ironiquement » ses livres. En outre, la sotie par son essence est un lieu favorable pour présenter des bizarreries et des absurdités. Un deuxième point assez remarquable reste dans la compréhension de l’acte d’ironie ; en effet, l’ironisation est comme un dialogue qui sollicite parfois une réponse appropriée. Ceci dit, l’ironie se produit dans une certaine énonciation dont les circonstances nécessitent un regard plus attentif et plus pénétrant. La présence et les propos ironiques, tenus ça et là, par le narrateur nous pousse vers une analyse de l’ironie avec d’un point de vue narratologique.

Mots clés

ironie verbale

ironie de situation

narrateur

énonciation

Paludes

écriture oblique

Titre d’article Persian

بررسی جایگاه کنایه در داستان "مرداب" نوشته آندره ژید

Auteurs Persian

علی عباسی ¹

روح اله قاسمی ²

¹ دانشیار دانشگاه شهید بهشتی

² دانشجوی دکتری ادبیات فرانسه دانشگاه شهید بهشتی

Résumé Persian

مسئله کنایه – از بدو شکل گیری و استفاده اش توسط سقراط – تحت اشکال مختلفی خود را نشان می دهد که همگی این قالب ها در خدمت نوعی نوشتار و یا گفتار غیرمستقیم قرار می گیرند. در آثار ژید، این نوع آرایه ی ادبی اهمیت و کاربرد قابل توجهی پیدا می کند و ژید خود معتقد است که چیزی جز کنایه ننوشته است. نوع ادبی که داستان در قالب آن شکل میگیرد و پیش میرود زمینه ی مناسبی برای ارائه ی نکات دور از ذهن و عجیب است و این امر با ساختار کنایه که مبتنی بر وجود دو معنای متضاد در کلام است همخوانی دارد. در واقع، تولید یک کنایه همچون مکالمه است که فهم و درک نکات کنایه آمیز را مهم می نماید علاوه بر اینکه در این فضای گفتگویی گاه پاسخی شایسته به کنایه پرداز داده می شود که درواقع بازخورد عمل و یا گفتار خود اوست. بنا به این دلایل و نیز به علت پیچیدگی فرآیند تولید یک کنایه، این آرایه ی ادبی توجه بیشتری را می طلبد. رفتار و موضع گیری های کنایه آمیز راوی داستان هم مطالعه ی ساختار روایی و نیز چند و چون آن را مهم می نمایاند.

Mots clés Persian

کنایه ی لفظی

کنایه ی موقعیتی

راوی

گفته پردازی

مرداب

نوشتار غیرمستقیم