Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises

Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises

Le réalisme camusien: entre acceptation heureuse et soumission à la réalité

Type de document : research article

Auteur
Rouhollah HOSSEINI
Université de Téhéran, Faculté d’Etudes mondiales Professeur-Assistant
10.22129/plume.2010.48833
Résumé
L’œuvre et la pensée de Camus comportent un certain nombre de traits, habituellement admis comme appartenant au réalisme. Mais, au-delà de sa définition communément admise qu’il recouvre dans le domaine de l’art et de la littérature, le réalisme se distingue, chez Albert Camus, par cet effort que déploie l’artiste pour maintenir l’équilibre entre l’homme et le monde. Ce rapport ne s’établit point sans conflit, et c’est précisément l’acceptation de ce conflit qui caractérise le réalisme de Camus, d’un Camus qui reste fidèle à ses limites, à sa condition d’homme et à sa clairvoyance. Cette particularité marque l’homme, son art, et constitue la préoccupation principale de l’auteur.La pensée camusienne évoque en ce sens un certain art de vivre, un sens de la nuance qui le préserve de tomber outre-mesure dans le raisonnement et l’abstraction.
 
 
Mots clés
Camus
Réalisme
acceptation heureuse
clairvoyance
conflit
mesure

Titre d’article Persian

رئالیسم کامودر کشاکش قبول شادمانه و ناگزیر واقعیت

Auteur Persian

روح ا... حسینی
استادیار دانشگاه تهران
Résumé Persian

اندیشه و آثار آلبر کامو واجد ویژگیهایی هستند که در کل می توان آنها را به ئالیسم نسبت داد. اما، رئالیسم علاوه بر معنایی که به طور عمومی در دنیای ادب و هنر دارد، نزد کامو بار مشخصی دارد که عبارت است از تلاش نویسنده به منظور حفظ گونه ای تعادل در ارتباط میان انسان و جهان. ارتباطی که بی شک مساله دار و پر تنش است. با این حال و به ویژه پذیرش ذات ناسازگار این ارتباط است که به رئالیسم کامو معنا می بخشد و به ما اجازه می دهد تا او را نویسنده ای واقع گرا و مدرن بنامیم. در واقع اینگونه می توان گفت که کامو، محدودیتهای هستی خویش را می شناسد و آگاهانه آنها را می پذیرد. تمام هنر و زندگی این نویسنده متاثر از چنین نگرشی به هستی است و این همان نکته ایست که ما در این مقاله بر آن انگشت گذاشته ایم. باری تفکر آلبر کامو واجد یک جور هنر خویشتندار و ظریف است که وی را از در غلتیدن در دام افراط کاری های قوة استدلال و انتزاع محافظت می کند و او را در عرصة واقعیت نگاه می دارد.

Mots clés Persian

کامو
رئالیسم
قبول شادمانه
روشن بینی
کشمکش
حد و اندازه
Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises
Volume 6, l’édition 12
Septembre 2010
page 71-83

  • Date de recevoir 26 July 2017