L’architecture de haïku chez Philippe Jaccottet et Ahmad Châmlû

SALIMI KOUCHI, Ibrahim; ALAEI, Mina

doi:10.22129/plume.2014.48908

L’architecture de haïku chez Philippe Jaccottet et Ahmad Châmlû

Type de document : research article

Auteurs

Ibrahim SALIMI KOUCHI ¹

Mina ALAEI ²

¹ Maître assistant Université d’Ispahan

² Doctorante Université Shahid Beheshti

10.22129/plume.2014.48908

Résumé

Les approches analytiques et les nouvelles théories littéraires soulignent en particulier la part du lecteur dans la réception, la compréhension et l’interprétation de l’œuvre. Une lecture efficace, créative, active et basée sur les sollicitations de l’auteur, serait la source de la création d’autres textes. Dans cette perspective, tout auteur est avant tout un lecteur et présente dans ses textes l’expérience proche ou lointaine de ses lectures. Par conséquent, il ne sera pas surprenant que ses textes auront des empreintes de ses lectures précédentes, tant dans la forme que dans le fond.
Basée sur ces présupposés analytiques, cette étude comparative va vérifier l’archi-lecture de Philippe Jaccottet et d’Ahmad Châmlû du haïku japonais. Le présent article a pour objectif de mettre en évidence la façon dont les thèmes et la structure de ce genre poétique ont influencé la forme, le contenu, le thème et même le titre des poèmes de ces deux poètes, et cela dans telle mesure qu’ils ont appliqué de multiples caractéristiques du haïku, même dans leurs longs poèmes.
.

Mots clés

Archi-lecture

lecteur-modèle

Ahmad Châmlû

Philippe Jaccottet

haïku

Titre d’article Persian

خوانش پس‌کنشانه هایکو نزد فیلیپ ژاکوته و احمد شاملو

Auteurs Persian

ابراهیم سلیمی کوچی ¹

مینا علایی ²

¹ استادیار دانشگاه اصفهان

² دانشجوی دکتری دانشگاه شهید بهشتی

Résumé Persian

رویکردهای تحلیلی و نظریه‌های جدید ادبی التفات ویژهای به سهم خواننده در دریافت، درک و تفسیر اثر دارند. خوانش کارآمد، سازنده، فعال و مطابق با آرمان نویسنده، به نوبهی خود زایندهی متنهای دیگری خواهد شد. از این منظر، در وهلۀ اول هر نویسنده یک خواننده است و در متون خود، تجربه‌ای دور یا نزدیک از خوانده‌های خود را ارائه می‌کند. بنابراین دور از انتظار نخواهد بود که متونِ نگاشته شده توسط وی در ساحت فرم و معنا تحت تأثیر خوانش‌های پیشین او باشند.
مطالعه‌ی تطبیقی پیش رو سعی دارد با تکیه بر چنین پیش‌فرض‌ها و رهیافتهایی، خوانش پسکنشانهی فیلیپ ژاکوته و احمد شاملو از هایکوی ژاپنی را مورد بررسی قرار دهد. در واقع مقالهی حاضر در صدد تبیین این موضوع است که چگونه درونمایهها و ساختار این سبک شعری بر فرم، محتوا، بنمایه و حتی عناوین آثار این دو شاعر اثر گذاشته و آنها بسیاری از مختصات هایکو را حتی در اشعار بلند خویش به کار گرفتهاند.

Mots clés Persian

خوانش پسکنشانه

خوانندۀ الگو

احمد شاملو

فیلیپ ژاکوته

هایکو