Type de document : research article
Titre d’article Persian
Auteurs Persian
نقد جغرافیایی به رابطه تعاملی میان فضا و ادبیات میپردازد. این رویکرد جدید که توسط برتران وستفال پایهگذاری شده، حول سه محور اساسی میچرخد: فضا-زمانی، قلمروزدایی، ارجاعیت. مقاله حاضر در نظر دارد با تکیه بر این رویکرد، مسئلهی فضایی-زمانی را در شعر آپولینر و سپانلو مورد بررسی قرار دهد تا به برجستهسازی درجهی سرعت و کندی فضاهای مختلف نائل آمده، تجددگرایی و سنتگرایی را در شعر این دو شاعر به منصه ظهور نشاند. همچنین مطالعهی قلمروزدایی، این امکان را فراهم میآورد تا در شعر این دو شاعر ویژگیهای بیگانه را با تمامی اختلافات جغرافیاییش شناسایی کنیم. پرداختن به مسئلهی ارجاعیت نیز ثابت میکند که فضا را نمیتوان به عنوان دادهای از واقعیتی در نظر گرفت که بر متن پیشی میگیرد، بلکه این متن است که فضا را به وجود میآورد. بنابراین فضا شایستهی تحلیل و تفسیر است. بدین ترتیب، آرمانگرایی بهشتی موجود در شعر این دو شاعر با هدف بازسازی دنیایی که در آن زندگی میکنیم، منبعی از الگوهای فضایی را در اختیارمان قرار میدهد.
Mots clés Persian
Titre d’article English
Space's perusal : a geographical criticism approach in poems of Guillaume Apollinaire and Mohammad-Ali Sepanlou
Résumé EnglishMots clés English