La figure féminine de la ville dans Les Noces de la Mort de Pierre Emmanuel Selon la géographie littéraire

Athari Nikazm, Marzieh; Pourfotollah, Mahta

doi:10.22129/plume.2025.480487.1310

La figure féminine de la ville dans Les Noces de la Mort de Pierre Emmanuel Selon la géographie littéraire

Type de document : research article

Auteurs

Marzieh Athari Nikazm

Mahta Pourfotollah

Département de langue et littérature françaises Faculté des Lettres et des Sciences Humaines, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran

10.22129/plume.2025.480487.1310

Résumé

Pierre Emmanuel fait de la ville, la base de son poème « Les Noces de la Mort » du recueil Tombeau d’Orphée (1941) associé au thème de l’amour, de la perte et de la femme. Il a une vision mythique de la ville et il l’utilise pour exprimer la douleur et le chagrin du poète amoureux, Orphée, qui a perdu sa bien-aimée, Eurydice. Notre objectif est d’analyser la figure féminine de la ville selon l’approche de la géographie littéraire. Nous examinerons comment le sentiment d’appartenance personnelle de Pierre Emmanuel à une ville (ici peut-être la ville de Lyon) s’inscrit dans ce poème et quels sont les éléments qui permettent de concevoir cette ville comme un repère identitaire pour la femme aimée. Dans le but de creuser ce cadre conceptuel et cette lecture féminine de la ville, la présente étude s’intéresse à l’analyse de l’espace selon les théories de Michel Collot.

Mots clés

Michel Collot

géocritique

poésie

Eurydice

ville

Lyon

Pierre Emmanuel

Sujets principaux

Littérature

Titre d’article Persian

تصویر زنانه شهر در شعر جشن عروسی مرگ اثر پیر امانوئل تحلیل بر اساس نقد جغرافیای ادبی

Auteurs Persian

مرضیه اطهاری نیک عزم

مهتا پورفتح الله

گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

Résumé Persian

پیر امانوئل بررسی شهر را اساس شعر Les Noces de la Mort از مجموعه Tombeau d'Orphée می داند، که با تم عشق، مرگ و زن مرتبط است. او بینشی اسطوره ای از این شهر دارد و از آن برای بیان درد و اندوه شاعرِ دل باخته، اورفه، که در سوگِ معشوقه اش اوریدیس به سر می برد استفاده می کند. هدف ما در این پژوهش این است که تصویر زنانگی شهر را بر اساس رویکرد نقد جغرافیایی تعیین کنیم. سوال اصلی ما در این پژوهش این است که احساس تعلق شخصی پیر امانوئل به یک شهر (به طور مثال شهر لیون) چگونه در این شعر نشان داده شده است؟ و چه عناصری به ما این امکان را می دهند که شهر به تصویر کشیده در شعر را به عنوان معیاری برای تعریف هویت زنانه ی این شعر در نظر بگیریم؟ به منظور بررسی این خوانش زنانه از شهر ، پژوهش حاضر بر نقد جغرافیای ادبی میشل کولو متمرکز است

Mots clés Persian

Michel Collot

geocriticism

poetry

Eurydice

city

Lyon

Bouvet, R. (2013). « Géopoétique, géocritique, écocritique : points communs et divergences ». https://rachelbouvet.wordpress.com

Bouvet, R. (2021). Explorations géopoétiques au confluent de la littérature, de la géographie et de la botanique, Tangence, 125-126, p. 43-55. https://doi.org/10.7202/1083862ar

Collot, M. (2005). Paysage et Poésie : du romantisme à nos jours. José Corti.

Collot, M. (2014). Pour une géographie littéraire. José Corti.

Collot, M. (2015). Pour une géographie littéraire : une lecture d’Archipel de Claude Simon. Carnets [En ligne], Deuxième série – 3. https://doi.org/10.4000/carnets.1380

Emmanuel, P. (1941). Tombeau d’Orphée. Poésie 41.

Emmanuel, P. (1947). Qui est cet homme ? Egloff.

Emmanuel, P. (1966). Ligne de faîte. Seuil.

Moretti, F. (2000). Atlas du roman européen. Seuil.

Préta-de Beaufort, A. (2001). Œuvres poétiques complètes. L'Age d'Homme.

Westphal, B. (2007). La Géocritique : réel, fiction, espace. Minuit.