Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises

Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises

L’étude narratologique du point de vue dans Les Misérables à la lumière de la théorie de Gérard Genette

Articles de presse

Type de document : research article

Auteurs
Somayeh SHEIKHZADEH 1
Mohammad Ziar 2
1 Department of French Language, Islamic Azad University, Tehran, Central Branch, Tehran, Iran
2 گروه فرانسه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.
10.22129/plume.2025.556823.1350
Résumé
Les Misérables dùHugo constitue l'une des œuvres majeures de la littérature mondiale.Par la profondeur de sa réflexion sociale et la complexité de sa structure narrative, l'auteur y offre un portrait nuancé de la souffrance humaine, de la rédemption et de la justice. L’analyse des dimensions narratives de ce roman, notamment l'organisation du point de vue et de la focalisation narrative, permet de saisir de manière plus fine la façon dont le sens et les expériences humaines y sont transmis. Parailleurs, la théorie narratologique de Genette, centrée sur des notions telles que la focalisation, le temps narratif et la voix du narrateur, fournit un cadre méthodique pour examiner les structures internes du récit. A travers ce prisme, il apparait comment Hugo, en modulant continuellement le niveau de focalisation narrative, ajuste la distance entre le narrateur et les personnages, renforçant ainsi l'effet émotionnel et moral de son œuvre. La présente étude, qui se propose d’analyser la fonction du point focal narratif dans Les Misérables, s'attache à mettre en lumière le lien entre la structure narrative et les messages idéologiques et humanistes du roman, à la lumière de la théorie de Genette. Cette approche, au-delà de l'explication des mécanisme narratifs, contribue également à une compréhension approfondie de la conception humaniste que Hugo déploie.
Mots clés
Narratologie؛ Focalisation؛ Gé
rard Genette؛ Hugo؛ Les Misé
rables

Titre d’article Persian

مطالعه روایت شناسانه زاویه دید در رمان بینوایان در پرتو نظریه ژرار ژنت

Auteurs Persian

سمیه شیخ زاده 1
محمد زیار 2
1 گروه زبان فرانسه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 Faculté des langues étrangères, Université islamique Azad, Branche centrale de Téhéran, Téhéran, Iran.
Résumé Persian

رمان بینوایان اثر ویکتور هوگو یکی از برجسته ترین آثار ادبیات جهان است که در آن نویسنده با تلفیق ژرفای اندیشه اجتماعی و ساختار پیچیده روایی، تصویری چند لایه از رنج، رستگاری و عدالت انسانی ترسیم می کند. بررسی جنبه های روایی این اثر، به ویژه شیوه سازمان دهی دیدگاه و کانون روایت، امکان شناخت دقیق تری از چگونگی انتقال معنا و تجربه های انسانی در متن را فراهم می سازد. در این میان، نظریه روایت شناسی ژرار ژنت با تمرکز بر مفاهیمی چون «کانون مندی»، «زمان روایت» و «صدای راوی»، چارچوبی نظام مند برای تحلیل ساختارهای درونی روایت ارائه می دهد. با تکیه بر این نظریه، می توان نشان داد که هوگو چگونه با جابجایی های مکرر در سطح کانون روایت، فاصله میان راوی و شخصیت ها را دگرگون کرده و بدین وسیله تاثیر عاطفی و اخلاقی روایت را افزایش می دهد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل کارکرد کانون روایت در بینوایان تلاش دارد تا از منظر نظریه ژنت، پیوند میان ساختار روایت و پیام های ایدئولوژیک و انسانی اثر را آشکار سازد. این رویکرد، علاوه بر تبیین سازوکار روایی اثر، به درک عمیق تر از نگرش انسان گرایانه هوگو نیز یاری می رساند.

Mots clés Persian

روایت شناسی
زاویه دید
ژرار ژنت
هوگو
بینوایان
Plume, Revue semestrielle de l'Association Iranienne de Langue et Littérature Françaises

Articles de presse, Manuscrit accepté
Disponible en ligne (sur le site) dès 25 February 2026

  • Date de recevoir 01 November 2025
  • Date de révision 29 December 2025
  • Date d’acceptation 29 December 2025